addicted to TVfXQ++YUNJAE only!!!!!++

         โว้ววว  อากาศช่างร้อนอะไรอย่างเน้ ต้องหาอะไรชิล ๆ มาอัพ แทนที่เอนทรี่เก่าที่ดูจะระอุไปหน่อยแฮะ สงกะสัยจะบ่นมากเกิ๊นนน  แทงคะยูสำหรับความเป็นห่วงจากทุก ๆ คนเรยนะคระ ซึ้งงง   ปร้ามะด้ะเป็นอันใดมากหรอกคร่ะ คาดว่าจะเป็นเพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย โรคคนแกร่เรยกำเริบ 55+ (ดีนะ มะบอกว่าเป็นเพราะเลือดจะไปลมจะมา กร๊ากกกกกกก) และก้อ...มีใครสังเกตอะไรมะคระ เอนทรี่ที่แล้ว อิปร้ามะด้ะดิทเรยเนะ บันไซ..........ครั้งแรกในรอบกี่เดือนหว่า (กัดฟันแทบตาย ไม่ดิท ๆๆๆ กร๊ากกกกกกกก )

          พอดีมะวันก่อน มีโอกาสทะลาย(!?)ของที่หลังรถตัวเอง เรยไปเจอกันเจ้านี่เข้า...

        เย้ยยย......นี่มันมังงะเรือ่งโปรดดด....ด.....ที่ยืมเจ้าโมมาประมาณชาติที่แร้ววว  แร้วไหงมันมากองอยู่หลังรถอิปร้าได้ล่ะเนี่ยย  ตายล่ะ นึกว่าคืนไปหมดแร้วนะเนี่ยยย (เนียนแตร๊บเรยดีมะ) กร๊ากกกก  (อ่านตรงนี้ คาดว่าจะมีบางคนที่กะลังจะให้อิปร้ายืมของรัก เริ่มจะเปลี่ยนใจขึ้นมาทันที 555+  อย่าเพิ่งเปลี่ยนใจนะคุณน้องงง  นี่มันผิดพร่าดทางเทกกะนิคค)

         ไหน ๆ ก้อเจอแล้ว  เรยมานั่งอ่านอีกรอบ อ่านอีกครั้ง ก้อยังประทับใจอย่างมากมายเหมือนเก่า กับมังงะเรื่องนี้

"เพื่อนแบบนี้..มีคนเดียวในโลก"

หรือในชื่อยุ่นก้อคือ [困った時には星に聞け!] -- Komatta toki niwa hoshi ni kike! (Asking the star for help!)

หรือชื่อเล่นว่า Komahoshi 

         แร้วมังงะเรือ่งนี้มีดีอย่างไร ถึงได้กลายเป็นเรื่องที่ฮ็อตฮิตติดลมบนทั้งในญี่ปุ่น แล้วก้อที่ไทยเอง (เค้าโฮกกกันมาล้านปีแสง อิปร้าดีเลย์ 55+) ตอนนี้กลายเป็นหนังสือหายากสึไปแร้วคร่ะ อยากมีเป็นของตัวเองเหมือนกัน ใครรู้แหล่ง วานบอกก ตอ้งการมากกกก

        สำหรับปร้า เรือ่งนี้ไม่ใช่การ์ตูน Y(Yaoi) นะคระ เพราะมันไม่ได้เน้นเรือ่งของ physical relationship แต่อย่างใด ไม่มีแม้แต่ฉากจูบ (อ่ะ เสียดายล่ะสิ กร๊ากกก) อ่านแร้วไม่รู้สึกว่าคนนี้คือเมะ คนนี้คือเคะ (ถึงแม้จะวาดออกมาแมนโฮก ๆ คนนึง อีกคนหน้าตาน่ารักก้อเหอะ) และเมื่ออ่านแร้ว จะได้สัมผัสถึงความผูกพันทางด้านจิตใจของตัวเอกทั้งคู่ เพราะฉะนั้นปร้าขอจัดเข้าไปในหมวด Shonen ai จะดีกว่าเนะ

        เนื้อเรื่องเริ่มต้นในหอพักของโรงเรียนไฮสคูลเกือบจะชายล้วน (เพราะแอบมีนักเรียนหญิงเรียนอยู่ 2 ห้อง เพื่อ?)  เป็นการพบกันของ "โคซากะ คิโยมิเนะ" (แมนทั้งชื่อและหน้า) กับ "ฟูจิชิม่า ทาคาระ"(ตัวเล็ก น่ารัก จนได้ฉายาว่ากระรอกบิน ใครเห็นชอบนึกว่าเป็นเด็กผู้หญิง > <)  ทั้งสองคนเรียกได้ว่าเป็นคนละขั้วกันเรยก้อว่าได้ ถึงแม้ต่างคนต่างก้อมีปัญหาในชีวิตของตัวเอง แต่คิโยมิเนะเลือกที่แก้ปัญหาด้วยการสร้างเขตแดนของตัวเอง แยกตัวเองออกจากสังคม จนกลายเป็นคนที่เข้าถึงยาก (เอ๊ะ เหมือนใคร?) ส่วนทาคาระเอง เพราะชีวิตไม่ได้อบอุ่นมากนัก เพราะสูญเสียคุณแม่ตั้งแต่เด็ก พ่อก้อทำงานไกลบ้าน ถึงจะเหมือนขาดความอบอุ่น แต่เจ้าตัวรู้ดีว่าไม่ได้ขาดความรัก เพราะฉะนั้น จึงเข้าหาคนอื่น ยื่นไมตรีที่จริงใจ และได้รับความรักจากคนรอบข้างเป็นสิ่งตอบแทน เป็นคนที่พร้อมจะหยิบยื่นความช่วยเหลือให้คนอื่น และสร้างรอยยิ้มให้คนรอบข้างอยู่ตลอดเวลา เป็นที่เอ็นดูของรุ่นพี่มาก ๆ ด้วยนะ  (เอ๊ะ เหมือนใครอีกแล้ว 55+)

        เมื่อทั้งคู่ต้องมาเป็นรูมเมทกัน (อ่ะ อย่าจิ้นน บอกแร้วว่ามังงะใสไร้เอนซีคร่ะ 555+) โอ้วว ไม่งายเรยนะ เพราะนิสัยตรงข้ามกันสุด ๆ ขนาดนั้น  เหล่กันน่าดูล่ะตอนแรก  แต่เมื่ออยู่ไป ๆ ต่างก้อปรับตัวเข้าหากัน และพบว่าต่างคนก้อกลายเป็นคนสำคัญของกันและกัน และ..ขาดกันไม่ได้ ทาคาระได้รับการปกป้องจากคิโยมิเนะ
(ผู้ที่เพื่อนนักเรียนทุกคนต้องเกรงใจ กัวอ่ะ ว่างั้น) ในยามที่มีปัญหา อยู่ในสถานการณ์ที่น่าหวาดหวั่นหรือไม่มั่นใจ เพียงแค่มีคิโยมิเนะอยู่ข้าง ๆ  ทาคาระจะหายกังวลทันที ส่วนคิโยมิเนะ ก้อถูกความสดใสของทาคาระ ดึงดูดให้ออกมาจากมุมของตัวเอง เลิกเป็น anti-social ก้องานนี้ อยู่ใกล้ ๆ ทาคาระแล้ว ได้สัมผัสกับความสบายใจที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน และนอนไม่หลับถ้าไม่ได้กอดหมอนข้าง(ที่ชื่อทาคาระจัง อั๊ยยยย)

          ทำไมถึงชอบเรือ่งนี้มากมาย? ด้วยตัวเรือ่งมันดีจริง ๆ คร่ะ อาจารย์อาเบะ มิยูกิ เขียนออกมาได้น่ารักจริง ๆ อ่านแร้วมันซาบซึ้งไปกับความสัมพันธ์ของทั้งคู่ (และตัวละครอื่น ๆ ด้วยล่ะ แต่ขอพรืดถึงตะคู่เอกละกันเนะ) อาจารย์สื่อให้เห็นถึงความรักของเด็กผู้ชายสองได้อย่างน่ารักมาก ๆ (ย้ำว่าเป็นเด็กผู้ชายทั้งคู่ ถึงแม้คนนึงจะดูน่ารักบอบบาง แต่ก้อแมนเต็มตัวคร่ะ ต่อยคิโยคว่ำอ่ะ คิดดู กร๊ากก) เราได้เห็นว่าเค้าค่อย ๆ ผูกพันกัน ได้เห็นว่าทำไมทั้งคู่ถึงกลายเป็นคนสำคัญของกันและกัน มีฉากน่ารัก ๆ พอให้ได้อิ๊อ๊ะบ้างเล็กน้อย แล้วก้ออย่างที่บอก ไม่ต้องมีฉากแสดงความรักหวีทหวานแหวว ถึงเนือ้ถึงตัว ก้อทำให้แร้วอ่านแร้วต้องอมยิ้มนั่นล่ะคร่ะ

         ที่สำคัญ อ่านแร้วนึกถึงเจ้าตัวดีทั้งสอง น่านนน.....นั่นไงล่ะ ดึงเข้าเรือ่งได้ซะที  กร๊ากกกกก  เอ้า..แหมมม  ถ้าไม่เกี่ยวข้องกับลูก ๆ เก๊าะมะเอามาลงหรอกคร่ะ คือ อ่านแร้วนึกถึงทั้งคู่จิง ๆ คร่ะ มันจะมีเรือ่งราวน่ารัก ๆ ซ่อนอยู่ ที่ทำให้โยงไปถึงลูก ๆ ได้  ไม่ได้บอกว่าคิโยมิเนะคือยุนโฮ แล้วทาคาระจังคือแจจุงนะคระ คือในตัวตนของตัวละครทั้งสอง ต่างก้อมีแง่มุมของยุนโฮและแจจุงปนกันอยู่  อย่างเช่น คิโยมิเนะช่างเก็บตัวเหมือนนุ้งแจ แต่เป็นคนที่คอยปกป้องดูแลคนข้าง ๆ เหมือนยุนโฮ ทาคาระจังสดใส มีน้ำใจเหมือนยุนโฮ แต่ดูน่ารักบ้องแบ๊วเหมือนแจจุง อะไรประมาณนั้นล่ะคร่ะ เวลาอ่าน  ๆ ไปก้อจะแบบ อ๊ะ เหมือนที่อิหมีทำให้นุ้งแจเรย อ๊ะ นุ้งแจก้อคงรู้สึกแบบนี้กับอิหมีเหมือนกัน บลา ๆๆ ตามประสาคนพลังจิ้นสูงง กร๊ากกกก  แต่นั่นล่ะคร่ะ มันคล้ายกับสิ่งที่รู้สึกอยู่ในใจ ความสัมพันธ์ที่เริ่มจากเพื่อน ผูกพันกันจนกลายเป็นคนสำคัญ และขาดกันไม่ได้...เพราะ

"เพื่อนแบบนี้...มีคนเดียวในโลก"

ทะนุถนอม....ดูแลอย่างดี....แบบนี้ มีคนเดียว

ควักกระเป๋าจ่ายให้ตร่อดแบบนี้...เก๊าะ..มีคนเดียว  กร๊ากกกกกกกกก

(สมฉายา"แจไม่จ่าย"ที่นู๋สามมมตั้งให้ 5555+)

ว่าแต่....เรือ่งและรูปข้างบน คงมะทำให้อิปร้าโดนม๋าต๋าซิว กะโดน yjp มาถล่มบล็อคเนะ 555+

          ไหน ๆ วันนี้ก้อมาแนวนี้แระ ลงมังงะในดวงใจไปแร้ว ก้อขอลง Fanart ในดวงใจไว้ด้วยเรยละกันคร่ะ สำหรับ Fanartist คนนี้ คงเป็นที่รู้จักกันดี เพราะลายเส้นที่แสนจะงดงาม วาดนุ้งแจออกมาได้งามละมุน และอิหมีก้อโหล่วววโฮก ๆๆๆ  แต่นอกเหนือจากความงดงามของลายเส้นแล้ว ที่โดนใจอิปร้าและเพ่แอนโฮกกอีกอย่างก้อ ความเป็นวงใน(วงไหน 55+) ของคุณน้อง Parsonlife หรือนุ้งพาซ่อนที่เพ่แอนโฮกกตั้งให้นี่ล่ะคร่ะ บ่อยครั้งที่คุณน้องวาดภาพจากเหตุการณ์จริง ๆ เช่น คอนเสิร์ต โชว์ต่าง ๆ และก้อมีหลายครั้งที่วาดจากข่าวที่ออกมาจาก yjp แถมรวดเร็วชนิดบางครั้งเราเห็นภาพก่อนจะได้ข่าวซะอีกแน่ะ ไม่วงในก้อไม่รู้จะว่าไงแระ แต่เวลาดูก้อต้องส่องกันเอาเองนะคระ ว่าส่วนไหนคือเรื่องจิง และส่วนไหนคือเรือ่งจิ้นน  เพราะคุณน้องเค้าก้อจะใส่พลังจิ้นนเสริมเข้าไปในภาพให้พวกเราพอได้โฮกกฮากก  อันนี้ไม่ว่ากัน  ภาพสวย..ช่วยด้ายย 55+

เมือ่นุ้งแจร้องไห้ในเพลง Love in the ice ที่โอซาก้า

น้ำตา..นางฟร้า.....งามมมมมมมมมมมมมโฮก ๆๆ

อิหมีทำไงล่ะ อั๊ยยยยยยยย  น่าร้ากกกกกกกกกก (อันนี้พลังจิ้นนนเนะ)

ช็อปปิ้ง @ ชิบุย่า  เมื่อนานมาแว้ววว  (ไป 3 เหลือ 2 กร๊ากกก  ตะจะซุกรึไม่ซุกนี่ โนคอมเม้นคร่ะ)

ส่วนที่ชอบที่สุดตอนนี้คือ รูปนี้คร่ะ

วุ้ยยยยย สวยละมุนโฮก ๆๆๆๆ   กับทริปชมซากุระที่ผ่านมา (ไป 5 ก้อเหมือนไป 2 อั๊ยยยยย  )

(ส่วนคิสสึนี่ พลังจิ้นนนนะคระ 55+)

Credit : Parsonlife (Thx a lot ne!!)

          เย้ยยย...นู๋สามมม  จะมาเร็วไปไหน อุ๊บอิ๊บ ๆๆ นี่ไม่ถือเป็นการดิทเนะ มันคือการอัพต่อ 555+ อยากดูรายการนี้แร้ยวอ่ะ  ตะขี่เต่าตร่อดด เรยดูไม่ได้   รายการสามเฮ้นั่นไง (Hey*3) ออกอากาศไปมะคืน วันก่อนรูเอ็ม 3p ของเราคุยกันเรือ่งนี้  อิปร้าพิมพ์ว่าสามเห้...รูแทบแตรกก  กร๊ากกกกก  อยากดูเพราะรู้ว่าต้องฮา มารายการนี้ทีไร เดะ ๆ ขำกันกระจุยกระจายทู้กกที

โหล่วว....รั่วว....ด้ายยยยยยยย  (ตะแอบมีทำท่าน่ารัก มะยอมฮา อยู่คนนะนั่นน ชาริ)

เมื่อไม่ต้องยืนตามแพทเทิร์น  เพื่อนสนิทก้อเรยติดกัน

ดูแร้ว Dejavu  นี่มันเอนทรี่ eyes on you รึเปล่าเนี่ยย อั๊ยยย

แร้วเมื่อไหร่ เราจะได้ดู เฮ้อออออออ

(เอ๊ะ นั่นตาลุงก็อสสเปลเลอร์สรึป่าวล่ะนั่น  ออกด้วยกันอีกแว้วรึ)

ป้าดดดดดดดด   ขออีกสักนิดก่อนไป  มะไหวแร้วคร่า เหตุเกิดเพราะรูปที่เจ๊ใหญ่เอามาลงให้ดู

ใครสั่งใครสอนให้ทำท่าทางแบบเน้ ฮ้า....คิม แจ จู๊งงงงงงงงงงงงงง   (โวยวายไป อุดตะหมูกไป กร๊ากกก)

(ทำไมเห็นรูปทางขวาแร้ว อิปร้านึกถึง มาริลีน มอนโรว์  ถ้าใส่กระโปรงบาน ๆ เป่าลมจากข้างล่างนี่ ใช่เรย  กร๊ากกกกก) 

แค่ดื่มน้ำ  ก้อทำเอาเลือดสาดดดดด  น้ำหมากกระจายยยยยยย

Credit : as tagged , LovelyJJ @ yunjaelove (Thx a lot ne!!)

modified by me

ดูเพื่อนสนิทเราซิ  ท่าเดียวกัน แต่....ช่างแตกต่างงงงง

นี่กอ้........"เซะซี่"เหมือนกัน....แต่ให้ความรู้สึกแตกต่างงง  (สุด ๆ 55555+)

Sexy back ๆๆๆๆ

ลาไป stop bleed ก่อนล่ะคร่ะเพ่น้องง  ยัยสวยทำอิปร้าเลือดไหลมะหยุด กร๊ากกกกกกกกกกก

อันยอง.

ดิทครั้งที่ 1.....ไปไม่รอด  กร๊ากกกกกกกกก  ดิทจนด้ายยย

         ขณะนี่เวลาประมาณห้าทุ่มครึ่ง  โฮ่ยยยยยย ทำไมวันนี้เวลามันผ่านไปช้าเยี่ยงเน้...โวยวาย ๆๆๆ  รึเป็นเพราะเราโดนขังหว่า เรยอึดอัด อยากโดนปล่อยออกไปไวไว 22 ชม.แห่งความทรมาน ฮะอึ๊ด ๆๆ ใครมาช่วยอิปร้าที้....แร้วก้อ..ตกลง วันพรุ่งนี้วันหยุดรึคระ  กร๊ากกกกกกก  ถามจิ๊งงง นี่เตรียมตัวว่าออกจากกรงขังพรุ่งนี้ (ตกลงเป็นตัวไรเนี่ยยย) จะไปทำงานต่อนะเนี่ย  เวลกรำ ดีนะที่เดินไปป๊ะกะน้องที่โดนขังอยู่ด้วยกัน น้องเค้าชวนไปหม่ำ ๆๆ หลังเคลียร์งานช่วงเช้าพรุ่งนี้เสร็จ เราก้องง อ้าวว แร้วไม่รอเจอทานจารย์ตอนบ่ายเรอะ น้องเค้าสวนกลับมาว่า พรุ่งนี้วันหยุด ท่านจารย์มะโผล่ววคร่ะ  ป้าดดดดดดดด  เชยไปไหน เค้ารู้กันทั่วบ้านทั่วเมือง

         ลืมมาบอกว่าช่วงเน้กะลังโฮกกกฮากกกกะงานโซโล่ของเดะ ๆ อีกแว้ว  เพิ่งจะหลุดจากวังวน Rainy Night (ยังต้องฟังทุกวัน ตะมะโหมเท่าช่วงแรก 555+)  ก้อมาสะดุดกะโซโล่ของนุ้งมิน ที่เพิ่งจะได้ตั้งใจฟังดี ๆ ตะแบบว่า มะด้ะตกหลุมนุ้งมินอ่ะคร่ะ -*- อิปร้าขอโต้ดดดดดน้านุ้งมินนน  ความลำเอียงย่อมมีในโลกก กร๊ากก ตะเพลง Two Hearts นี่ไม่ไหวคร่ะ อิปร้าตกหลุมเสียงนุ้งแจในท่อนอินโทร ช่วงที่ร้องว่า I love you~....แล้วก้อ ad libs ต่อนั่นล่ะคร่ะ โฮกกกกกกกก  ทำไมช่างใช้เสียงเบสแบริโทนได้โหล่ววววเช่นนี้ ฟังแร้วเคลิ้มมม  ย้วยยยเรยทีเดว กร๊ากกกก  ต้องวนฟังอินโทรไปมา เข้าเพลงแทบไม่ได้ มาสะดุดอีกทีก้อตรงเสียงอิหมี น่านนน  ลำเอียงมะล่ะ ตอนช่วงที่สอง หลังจากนุ้งแจร้องว่า dakishimeteru two hearts....ก้อจะได้ยินเสียงชายหนุ่มที่แสนจะเซะซี่ ร้องด้วยเสียงลมว่า Ho..(ลมมากจนไม่ออก Oh เรยทีเดว > <)..Baby, make you mine.....โฮ้ยยย เซะซี่ ๆๆๆๆ (ปร๊ากกก้อร้องแบบนี้ท่อนแรก  อิปร้าไม่เกิดอาการ กร๊ากกกกกก)  แร้วตอนท้าย ๆ อีกที่พรืดว่า So pain of  love, but I gonna make you mine รึอะไรนั่นอีก  โฮกกกก  เซะซี่ไปไหนคระ ชอง ยุน โฮ้วววววว

มาอวยลูกแค่นี้ล่ะคร่ะ 555+ ความลำเอียงมีอยู่ทุกที่บนโลกใบนี้ โปรดทำใจ

โอยาสุมิเนะ.

ดิทรอบที่ 2 (กร๊ากกก มีครั้งแรก เก๊าะต้องมีครั้งถัดไป)  รับอรุณกันเรยทีเดว   โฮ่ยยยย  ออกจากกรงแร้วคร่า....บันไซ ๆๆๆๆ

ใครได้ดูสามเฮ้แร้วบ้างงง

อั๊ยยยยยยยยย  คนสวยมือเหนียวหนุบหนับ...จะจับไว้ทำไม้.....

 ส่วนอันนี้  อิหมีหันมา คงแอบโตะใจเล็ก ๆ (หน้าเกือบชน  อั๊ยยยยย)

แร้วก้อ สังเกตสายตาอิหมีดี ๆ  เป็นอัตโนมัติ  สายตาหมีรีบมองไปที่ส่วนที่อิหมีชอบจ้องมากที่สุดของนุ้งแจ (จากคำยืนยันของผู้ตามไปส่อง 55+)

kirei na kuchibiru หรือริมฝีปากอมชมพูของนุ้งแจนั่นไง  อั๊ยยยยยยยยยยยย

 credit : kkun39 (Thx a lot ne!!)

หื่นแระ สะบายใจ  ไปทำงานต่อด้ายยย  555+

อันยองยามเที่ยง วันที่ 17 เมษาคร่ะ  วันนี้ไม่ค่อยร้อนดีเนอะ  ดิทครั้งที่เท่าไหร่แร้วเนี่ยย

      เข้ามารำพึงเฉย ๆ อยู่ในโหมดอิ๊อ๊ะ ๆๆ  การที่มีเพื่อนสนิทแสนดีอยู่ข้างตัวตลอดเวลานี่มันดีเนอะ  คอนรอบที่ผ่านมา คงรู้กันแร้วนะคระ ว่านุ้งแจไม่สบาย เป็นหวัดน่ะ  แร้วคิดว่าใครที่คอยดูแลกันน้า เวลาอยู่ไกล ๆ ครอบครัวตัวเองแบบนี้ (จิง ๆ ที่ผ่านมา ก้อห่างบ้านตร่อดล่ะคร่ะ  แร้วก้อคงจะเป็นคนนี้ล่ะ ที่ดูแลกันมาตลอด > <)

      รายงานจากคอนนาโงย่า ในช่วงทอล์ค นุ้งแจบอกว่า [ขอบคุณยุนโฮ ที่ช่วยดูแลตอนที่ไม่สบาย] อั๊ยยย  โฮกกกกก  น่ารักอ่ะ  เค้าดูแลกันตลอดเวลา เสมอต้นเสมอปลายดีแท้นะชอง ยุน โฮ  จิง ๆ ไม่ต้องขอบอกขอบใจก้อได้นะ คิม แจ จุง  อมม่าว่า  อิหมีมันแสนจะเต็มใจ  อั๊ยยยยย

อ่านรีพอร์ทแบบเต็ม ๆ กันได้ที่นี้นะคระ  http://yunjaelove.com/webboard/viewthread.php?tid=3036

สวรรค์ของยุนแจชัด ๆ ทั้งวิ่งไล่ หยอกล้อ (ประหนึ่งเล่นหนังอินตะระเดีย กร๊ากกก) แถมมีเอาก้นบั้มพ์กันด้วยแน่ะ! O-o  อ๊ากกกกกกกกสึ  มีคลิปม้ายย อยากเห็น ๆๆๆๆๆๆ

ดิทอีกทียามเย็น 555+

อิหมีโหล่วววขึ้นรึป่าวนะ คอนรอบนี้อ่ะ  ที่รู้คือ ผอมลง แต่ยังดีที่ไม่ซูบบบ  ส่วนนุ้งแจ ปลูกจิงดินุ้งสามม ส่องดูนี่ก้อยังเนียนนนนโอโม่วว อยู่นะ กร๊ากกกก

credit : yunjaebaidu (Thx a lot !!)

พีเอ็ดสึ  black cross กลับมาซะแว้วววว > < แร้วเส้นนั้นล่ะ ๆๆๆ (ยังมะเลิก 555+)

เดะ ๆ กลับเกาแว้วววว

อยากลงรูปลูกชายจะแย่  จะโหล่ววววไปไหนคระ สมเป็น"หมีหนามบิน" จิง ๆ  ล้นได้อีกกก  กร๊ากกกกก  ตะชอบนะ  โหล่วววโฮก ๆๆๆๆ  (ว่าแต่มาเป็นกั๊กคู่เรยนะ อั๊ยยย จิ้นนนนน 555+)

บังเอิญโปรแกรมสับรูปเน่า  โฮกแห้ง ๆ กันไปละกันะเนะ

ดิทต่อเนื่อง  ทำไมต้องสับรูป resize ก้อได้นี่หว่า เฉิ่มเบ๊อะจิง

ขอลงเป็นเกียรติเป็นศรีหน่อยเถอะ  หมีหนามบินโหล่วววโฮกกกก ออพชั่นตรึมแบบเน้ มะด้ะเห็นมานานน  555+

อั๊ยยยยยยยยยยย   โหล่วววววววววววไปไหนคร้า ชอง ยุน โฮ้วววววววววววว

คนสวยมาในกั๊กเช่นกัน   ปากซีดเล็กน้อย ยังมะหายเปื่อยเรยหรือลูกก 

ว่าแต่....สร้อยเส้นนั้นกลับมาแล้นนนนนนนนนนนน 55+

(เดินตามต้อย ๆ เชีย ชาริ)

อันยองยามสาย วันที่ 18 เมษาคร่ะ  อิปร้าอู้ววมาดิทบล็อค 55+ หวังว่าจะเป็นการดิทครั้งสุดท้ายของเอนทรี่นี้เนะ

เดะ ๆ กลับเกานี่ สะหวันของสาวกชัด ๆ อยู่เกาครึ่งวัน รูปออกมาเยอะกว่าอยู่ยุ่นเป็นเดือนซะอีก กร๊ากกกก

รูปที่เดะ ๆ แว่บไปถ่าย cf ออกมาแระ 

ฮู้ยยยยยย  คุณชายช้องงงง  จะโหล่ววว เท่ห์  โฮกกก ไปไหนคระ ตะตอนเห็นครั้งแรก รูปมันใหญ่ชิมิ  ไล่ลงมาด้วยความปลาบปลื้มม จนกระทั่ง...สะดุดกับเข็มขัด กร๊ากกกกกกกกก  โดดไปไหนล่ะนั่น  ยังอินกะเพอเพิ่นลายมะเลิกนะลูกนะ โดดมากก อมม่าขอบอกก... ไม่โหล่ววจิง ทำมะได้นะเนี่ยยย  (ยังคงจิกกัดด้วยความรักต่อไป  กร๊ากกกก)

ส่วนคนนี้  จ้องมาก ๆ อาจมีตาพร่าเล็กน้อยถึงปานกลาง  จะขาวโอโม่ววววไปไหนคร้า  ร้อนมากรึไงนั่น ถอดหมด(รึยัง) แร้วกล้ามมอ่ะ กล้ามมม  สวยมั่ก ๆๆๆ  > < อมม่ารัก deltoid ของนุ้งแจที่ซู้ดดดด แขนจะได้เต็มตึง  (มะงั้นสะบัดที พลิ้ววว 555+) หัวไหล่งี้ บลิ๊งค์ ๆๆๆ สะท้อนแสงได้ (แม้แต่หัวไหล่มันยังโฮกกก เริ่มจิตนะเนี่ยย 55+) แต่ triceps น่ะขอนะ เล่นมากเด๋วผิดส่วนอีก 55+  วุ้ยย ชอบบบ สวยเท่ห์แบบเน้ ถูกจายยยย  แอบอวยลูกชายคนเล็กหน่อย  โอเร้น จุนซู้วววว  นู๋โหล่วโฮก ๆๆ ไปเล้ยยย  บูติคได้อี๊กกกกกกก

credit : as tagged (Thx alot ne!!)

คาดว่า อัพอีกทีคงขึ้นเอนทรี่ใหม่ 555+  มีเรื่องราวทั้งร้อน(!! อีกละ) และดี มาฝาก 

รอฟังกันน้า...โดยเฉพาะสมาชิกทางเหนือ จะได้วางโปรแกรมถูก

พีเอ็ดสึ  ลืม ๆๆๆๆ   มะคืนนู๋จุ๊บจิ๊บ (jjyh) ได้ออกเดินทาง มุ่งสู่เจแปนเป็นที่เรียบร้อย อย่าลืมอวยพรให้น้องเดินทางปลอดภัย ที่สำคัญไม่สะตึแตรกเหมือนปร้า จะได้เก็บช็อตยุนแจมาเล่าให้พวกเราฟังกันเนะ  เพราะงานนี้น่าจะได้ส่องอย่างใกล้ชิด เนื่องจากดูคอนที่เซนได ฮอลล์เล็ก และใกล้ชิดเทพที่สุดแว้ววว > < (อิด ๆๆๆ  เค้าอยากไปอี๊กกกกกกกกกก)

ครั้งสุดท้ายจิงจิ๊งงงง 55+

รายการนี้น่าร้ากกกกก  เอเนโช่นนน usj

ฝาแฝดลายสก็อต  มีฮู้ดเหมือนกันด้วยนะ (ซื้อร้านเดียวกันด้วยป่ะ)  ตะหน้าตะหรูดได้อีกนะ ยัยสวยยย  (หมีทำไรให้งุดงิดคระ 55+)

อิหมี เวอร์..ตกอับ รับจ๊อบ  กร๊ากกกกกกกกก

หมี ๆๆ อย่าเนียนนน  ทีเมื่อกี๊อ่ะ นั่งซะไกลเชี้ยะ

ไปล่ะ ไม่ดิทแร้วจิง ๆ (ไม่)สัญญา

สวัสดียามบ่าย  ครั้งสุดท้ายจิงจิ๊งงงงงงงงงงงง  (น่าเชื่อ..)

เดะ ๆ กลับยุ่นกันแว้วว มาไวไปไวดีแท้

ขออวยลูกชายย   ชอง ยุน โฮ้ววววววววว   อินกะเพอเพิ่นมะเลิกกก  แร้วมาใส่แว่นอี๊กกก  อั๊ยยยยย  โหล่ววววฟะเร่ยเฮ้ยคร่ะ

ขยี้ตา 1 ที  โลโก้ Hey!JJ  มะใช่ Hey!YH เนะ 555+

 ส่วนคนนี้  ก้มหน้าหาเหรียญเหมือนเคย

ว่าแต่.....ได้ซักมะละนั่น ชุดน่ะ เพิ่งใส่กันไปมะวานเองมะใช่รึ ทั้งคู่เรย กร๊ากกกกก

เฮ้ยย  ลืมโฮกกกก  หมวกอิหมีเหมือนของอมม่าเล้ยยยยย    หมวกลายตะหรูดผึ้งเนี่ยย  ตะของอิปร้าสีแดงง  แรงได้อี๊กกกกกกกก 55+