addicted to TVfXQ++YUNJAE only!!!!!++

          แล้วก้อได้เวลาแห่งความอภิมหาดีเลย์ขั้นซุเปอร์อัลตร้าของอิปร้าซักที  จิง ๆ จะเขียนไว้ในเอนทรี่ที่แล้ว ตั้งใจจะให้เป็นเอนทรี่ที่ dedicate to...Love of Siam แล้วไงล่ะ มีคนแซงคิว 55+ อะไรจำสำคัญไปกว่าลูก ๆ และน้อง ๆ เป็นไม่มี เป็นได้ขนาดนั้น เลยกลายเป็น Dedicate to...Tohoshinki ไปซะงั้น

          เพิ่งได้มีโอกาสได้ดูหนังเรื่องนี้เมื่ออาทิตย์ที่แล้วนี้เอง หลังจากชาวบ้านชาวเมืองเค้าดูกันไปหมดแระ โฮกฮากกันจนเลิกโฮก งี้แหละ อิปร้าชอบสร้างความต่าง 55+ อะไรที่เค้าชอบกันเยอะ ๆ อ่ะ มะสน (ดีเลย์อ่ะแหละ กร๊ากก) คือช่วงหลัง ๆ ไม่ค่อยชอบไปดูหนัง ขี้เกียจมั้ง เรยพลาดหนังหลาย ๆ เรื่องไป ส่วนที่ทำไมอยู่ ๆ อยากดูเรือ่งนี้ขึ้นมาน่ะเหรอ ก้อเพราะช่วงหลัง ๆ ถูกมอมเมาโดยเจ้าคู่ยูริของอิปร้า กร๊ากก ส่งอะไรต่อมิอะไรมาให้อ่าน เราเรยหลงอยู่ในวังวน จิง ๆ คือมีโอกาสได้สัมผัสกับความรักของคนบางกลุ่ม เป็นคนที่มีตัวตนอยู่จิง ๆ แล้วก้อประทับใจกับอะไรหลาย ๆ อย่าง ได้เห็นแง่มุมสวย ๆ งาม ๆ ได้รู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นจิง ๆ (ไม่ใช่จากการจิ้น) อารมณ์เหมือนเปิดโลกทัศน์ แล้วทำให้สิ่งที่เราเคยคิดว่าเราจิ้นไปเอง มันยิ่งดู"จริง"มากขึ้น เลยนึกถึงหนังเรือ่งนี้ขึ้นมา เลยไปตามหาดีวีดีมาดู ต้องบอกว่าหายากกกมั่ก ๆ สงสัยคงเพราะออกมานานแร้วรึป่าว ทำไมมันหมดทุกร้านเรยอ่ะ แต่อิปร้าก้อสู้ทน แม้จะไข้ขึ้น เลิกงานก้อยังเดินหาแผ่นอยู่สองวัน แล้วก้อได้เจ้าแผ่นนี้มาจาก B2S เหลืออยู่แผ่นเดวละมั้ง วันที่ไปอ่ะ ไม่อยากจะบอกว่า เป็นดีวีดีหนัง(แผ่นแท้)เรื่องแรกเรยที่ซื้อเอง (ปกติอุปป้าเป็นคนซื้อ 55+)

โฉมหน้า DVD รักแห่งสยาม Director's cut (จิง ๆ อยากได้แบบธรรมดา แต่หมดเกลี้ยงงง)

ปกหลังเหมือนหนังรักวัยรุ่นทั่ว ๆ ไป (ฟิลด์เดวกะตอนเห็นทีเซอร์ครั้งแรก ใครจะรู้ว่ามันคือหนัง...)

เปิดดูข้างในนี่...ใช่เรย 55+

ที่แผ่น สกรีนหน้าของเพื่อนรักทั้งสองคน

          หลังจากดูจนจบ ก้อไม่แปลกใจเรยว่า ทำไมหนังเรื่องนี้ถึงกลายเป็นหนังรักในดวงใจของใครหลาย ๆ คน คนเขียนบทเขียนได้ดีมากกกก....ก.....การซ่อนสัญลักษณ์ และความหมายต่าง ๆ ไว้ในการกระทำของตัวแสดง ทำให้เราต้องมานั่งแปล นั่งค้นหา ยิ่งดูก้อยิ่งพบ ยิ่งค้นก้อยิ่งเจอ แถมด้วยตอนจบที่ต้องเรียกว่า หนังจบ แต่เรือ่งราวในใจยังไม่จบ การจบแบบนี้ทำให้เราตอ้งมานั่งดิสคัสกันต่อ ทำไม? เพราะอะไร? จะเป็นไปได้ไหม? ไม่แปลกใจถ้าดุจบแล้วจะมีกระทู้มากมายชวนคุยเรื่องเหตุผลของการกระทำ รึว่าต่อไปในอนาคตจะเกิดอะไรขึ้น ผู้กำกับเก่งมาก ๆ อ่ะ คาดว่าคงเป็นคนที่ทำให้นักแสดงตีโจทย์ได้แตก เพระนักแสดงใหม่ ๆ ทั้งนั้น นอกจากพรสวรรค์ของนักแสดง ผกก.นี่ล่ะ คือคนที่จะดึงเอาฟิลของนักแสดงออกมาได้ตรงกับเรื่องที่สุด ส่วนมือขึ้นเทพอย่างคุณสินจัย และกบ คงไม่ต้องพูดถึงนะ โดยเฉพาะสินจัย สุดยอดดด...ด อีกอันคือมุมกล้อง โฮวว ชอบมุมมองแบบที่ใช้ทริคการนำสายตาอ่ะ เหมือนที่เห็นในพีวีเพลงกันและกันนั่นล่ะคร่ะ ถ่ายคนนี้แล้วก้อไปส่งต่อที่อีกคน ต่อกันไปเรือ่ย ๆ งามมม....พูดถึงนักแสดง เลือกมาได้ดี๊ดีอ่ะ ทั้งตอนที่เป็นเด็ก และก้อตอนโต โต้งตอนเด็ก ทะเล้นดี แต่พอโตมาก้อกลายเป็นน้องมาริโอ้ที่ดูเงียบ  ๆ คอนทราสต์กันดี แน่ล่ะ ก้อชีวิตครอบครัวที่เปลี่ยนไป บุคลิกของโต้งก้อเปลี่ยนไปด้วย ส่วนนุ้งมิวตอนเด็ก อั๊ยย เด็กไรแก้มใสชะมัด มีแวว ๆ กร๊ากกก ส่วนนุ้งมิวตอนโต โฮกกก ตอนไม่ยิ้มนี่ดูเฉย ๆ นะ แต่พอยิ้มนี่แบบ อั๊ยยย พระอาทิตย์ขึ้นทันที 55+ แล้วนุ้งพิชเป็นคนที่ดวงตาเต็มไปด้วยความหมาย สื่อสารทางสายตาได้ยอดเยี่ยมมากกกก ร้องเพลงเพราะด้วยอ่ะ อั๊ยยย น้องที่เล่นเป็นหญิง เล่นเก่งดีแฮะ ส่วนน้องอีกคนต้องบอกว่า ลุคนี่ได้เรย สวย เริ่ด เชิด หยิ่ง นั่งได้งามมั่ก แต่สื่อความหมายไม่ค่อยเก่ง ตอนที่ดุจนจบ อิปร้าจับได้แต่ความเป็นเด็กสวย เอาแต่ใจ แต่ปร้าไม่เห็นความรักในตัวโต้งจากน้องเรยอ่ะ พอดีเค้ามีเบื้องหลัง สัมภาษณ์ตัวละคร น้องบอกว่า ตอ้งเล่นเป็นคนที่ปากไม่ตรงกะใจ รักแต่ต้องบอกว่าไม่ ต้องรักทางสายตา แต่เผอิญ แอบไม่เห็นสายตาแห่งความรัก รึเพราะน้องใส่บิ๊กอาย มันเรยบังรังสีฟระ กร๊ากกก แต่ไม่นะ นุ้งแจใส่บิ๊กอาย อิปร้ายังมองเห็น luv beam ออกวิบวับ 555+

          มาพูดถึงเนื้อเรื่องกันบ้างดีกว่า บอกแล้วว่าชอบมากก วันแรกที่ซื้อมา ดูไปสองรอบติดเรย แล้วก้อทำให้อาการเปื่อยยของอิปร้าเป็นหนักขึ้น เพราะร้องไห้หนักมากกกก ร้องแร้วไข้จะขึ้นอ่ะ เล่นเอานอนซม สำหรับปร้ามันคือหนังครอบครัวอ่ะ (เพื่อนมาเรียกหนักเกย์นี่ เถียงหัวชนฝา) ร้องไห้ให้กับคุณสุนีย์เยอะมั่กก ใครจะรุ้ว่าภายใต้ความเย็นชา มันเต็มไปด้วยความรักอ่ะ เหมือนจะไม่สนใจ แต่ก้อซือ้ข้าวกลับมาให้สามีทุกมื้อ ทุกวัน สามีได้กินข้าวใหม่ ๆ ส่วนตัวเองก้อเอาข้าวเก่า ๆ แข็ง ๆ ไปนั่งกิน โฮวว อิปร้าร้องไห้ทุกที ไอ้ซีนไข่พะโล้เนี่ย ไหนจะตอนที่ตัวเองเฉลยว่าทำไมถึงเอารูปที่มีแค่สามคนมาตั้งโชว์ สามีไม่เข้าใจ เพราะสุนีย์รุ้ว่าลูกสาวที่จากไปเป็นคนถ่าย ก้อเลยเอามาตั้งไว้ โฮวววว น้ำตาระเบิดอีกรอบ เรือ่งนี้สอนให้รุ้ว่า ความรักที่มีอยุ่มากมาย อาจไม่มีความหมาย ถ้าเราไม่รุ้จักแสดงมันออกมาให้คนที่เรารักได้รับรุ้ มีความรัก แต่สื่อไปไม่ถึง มันน่าเศร้านะ เพราะฉะนั้น แสดงออกหน่อยนะ คจจ. ตรงไปตรงมากับตัวเองหน่อย กร๊ากกก เกี่ยว?

          สำหรับเรื่องราวระหว่างโต้งกับมิว ไม่พูดถึงคงไม่ได้ โฮววว ก้อน่ารักทั้งคุ่ขนาดนั้นอ่ะ เอ่อ มะใช่แระ 55+ แต่ก้อน่ารักจิง ๆ นะ ไม่แปลกใจว่าทำไมโต้งถึงได้ชอบมิว ก้อเติบโตมาในครอบครัวที่ดูเหมือนจะเย็นชาขนาดนั้น มาเจอคนที่เคยรู้สึกดี ๆ ด้วยเมื่อตอนเด็ก แล้วมิวเองก้อน่ารัก ละมุนซะ แถมดูเพลงที่แต่งให้สิ ใครแต่งเพลงให้ขนาดนั้น โอย ไม่รักไม่ได้แระ ชอบสีหน้าตอนนุ้งโอ้ได้ฟังเพลงในงานเลี้ยงที่บ้านมาก คิดว่าเป็นซีนที่ดีทีสุดของนุ้งโอ้เรยอ่ะ แสดงสีหน้าและแววตาได้แบบ อั๊ยยย โดนนน... ส่วนนุ้งมิว ชอบหลาย ๆ ซีนเรย นุ้งแสดงความรู้สึกได้ค่อนข้างชัดเจนดี ยิ่งตอนทำหน้าตาน่ารักนะ โฮกกก ไหนจะฉากร้องไห้ตอนจบอีกอ่ะ อิปร้างี้ ร้องตามจนน้ำตาท่วม  สำหรับตอนจบของเรื่อง อาจจะไม่ตรงกับใจของหลาย ๆ คน สำหรับปร้าเอง ก้อข้องใจเล็กน้อยถึงปานกลาง เหมือนโต้งจะเลือกแร้ว แต่ทำไมมันไม่แฮปปี้เอนดิ้งอย่างที่หวัง แต่ก้อนั่นล่ะ บทของหนังเรื่องนี้ หนังจบ เรือ่งราวไม่จบจิง ๆ เราก้อจินตนาการกันต่อละกันนะ ว่าในอนาคตจะเกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นระหว่างทั้งคู่รึเปล่า เพราะเราก้อรู้ ๆ กันอยู่ คบเป็นแฟนไม่ได้ แต่ไม่ได้แปลว่าไม่รัก ชิมิ

"ตราบใดที่มีความรัก แปลว่ายังมีความหวัง"

ฝากให้...ชอง ยุนโฮ  555+ (เกี่ยว?)

          อีกซักนี้ดส ซาวนด์แทร็ค "กันและกัน" เป็นเพลงที่ดีมาก ไม่ใช่แค่เพราะ แต่ต้องบอกว่า"ดี" ก่อนที่จะได้ดูหนังเรื่องนี้ เพลงนี้ก้อเป็นเพลงโปรดอิปร้าอยู่แระ เพราะรู้สึกว่าเพราะ (ปกติไม่ค่อยฟังเพลงไทย เพราะฟังแต่เพลงเด็ก ๆ มีเพลงโปรดน้อยมั่กก) แต่พอได้ดู มันเหมือนจะอินกับความหมายของเพลงมากขึ้น เรียกได้ว่าซาบซึ้งไปกับทุกท่วงทำนอง ทุกประโยคในเพลง ตอนที่ดูรอบที่ 4 เนี่ย แค่นุ้งมิวเริ่มร้องเพลงในงานนะ อิปร้าน้ำตาไหลพรากก เพราะอินกับสิ่งที่สื่ออยู่ในเพลง ตอนนี้เรยกลับมาอินกับเพลงนี้อีกรอบ ชอบทั้งเวอร์ชั่นของนุ้งพิช กับคิวเรย เพราะโฮกกกกกกกกก ส่วนเรื่องความหมายไม่ต้องพูดถึง แต่ได้ยังไงคระ แต่งได้ยังง้ายยยยย

ถ้าบอกว่าเพลงนี้ แต่งให้เธอ เธอจะเชื่อไหม
มันอาจไม่เพราะ ไม่ซึ้งไม่สวยงามเหมือนเพลงทั่วไป

อยากให้รู้ ว่าเพลงรัก ถ้าไม่รัก ก็เขียนไม่ได้
แต่กับเธอคนดีรู้ไหม ฉันเขียนอย่างง่าย...ดาย

เธอคงเคยได้ยินเพลงรักมานับร้อยพัน
มันอาจจะโดนใจ แต่ก็มีความหมายเหมือนๆกัน

แต่ถ้าเธอฟังเพลงนี้ เพลงที่เขียนเพื่อเธอเท่านั้น
เพื่อเธอเข้าใจความหมายแล้วใจจะได้มีกันและกัน

ให้มันเป็นเพลง บนทางเดินเคียง ที่จะมีเพียงเสียงเธอกับฉัน
อยู่ด้วยกันตราบนานๆ

ดั่งในใจความบอกในกวี ว่าตราบใดที่มีรักย่อมมีหวัง
คือทุกครั้งที่รักของเธอส่องใจ ฉันมีปลายทาง

มีความจริงอยู่ในความรักตั้งมากมาย
และที่ผ่านมาฉันใช้เวลาเพื่อหาความหมาย

แต่ไม่นานก็เพิ่งรู้ เมื่อทุกครั้งที่มีเธอใกล้
ว่าถ้าชีวิตคือทำนอง เธอก็เป็นดังคำร้องที่เพราะและซึ้งจับใจ

ให้มันเป็นเพลง บนทางเดินเคียง ที่จะมีเพียงเสียงเธอกับฉัน
อยู่ด้วยกันตราบนานๆ

ดั่งในใจความบอกในกวี ว่าตราบใดที่มีรักย่อมมีหวัง
คือทุกครั้งที่รักของเธอส่องใจ ฉันมีปลายทาง

มีทางเดินให้เราเดินเคียง และมีเสียงของเธอกับฉัน
มีทางเดินให้เราเดินร่วมเคียง และมีเสียงของเธอกับฉัน

          หลังจาก"รักแห่งสยาม"ผ่านพ้นไป  เรามา"รักแห่งโซล"มั่งดีมะ 55+ ไม่เอาดีก่า นอกจากจะประเด็นอ่อนไหว ช่วงนี้ยังหมั่นไส้อิแจ (โปรดสังเกต ปกติเวลาเม้ากะเพื่อนฝูงก้อเรียกงี้แหละ 55+ เรียกด้วยความร้ากกก แต่เวลาเขียนลงบล็อค มันต้องสุภาพหน่อย เรยเรียกนุ้งแจไง กร๊ากกกก) เบื่อพวกสวยเลือกได้ สวยเล่นตัว 5555+ เด๋วปั๊ดยุให้ท่านสส.เลี้ยงเห็ดน้อยซะเรย

          พูดถึงเห็ดน้อย โอ๊ะโอว โอ๊ะโอะโอ๊ะโอว (โปรดร้องให้เข้าทำนองเพลง CLAP) อิปร้าเกิดไปสะดุดกะความน่ารักของนุ้งเห็ดน้อยคนนี้เข้า นุ้งน่ารักอ่ะ หน้าตาละมุนละไม ขนาดยังไม่โมเรยนะ(รูปแรกอ่ะนะ) ที่สำคัญ เต้นเก่งโฮกกกก (อิปร้าแพ้ทางคนเต้นเก่ง > <) เต้นสวยมากเรยอ่ะ ปร้าว่าเต้นสวยสุดในวงเรยอ่ะ ขนาดอายุแค่นี้นะ ถ้าโตเป็นผุ้ใหญ่ จะขนาดไหน สงกะสัยได้ขั้นเทพ ว่าแร้วก้อ ฮยองยุนโฮ สั่งสอนน้องดี ๆ น้า เห็นว่าเอ็นดู?น้องเค้ามากอยู่ ลูบหัวลูบหาง(?)กันน่ารักได้อีกก อ่ะ ๆๆ ป่าวสร้างลัทธิใหม่น้า กร๊ากกก พี่น้องก๊านนนน(รึป่าว) อิหมีจะถูกใจนอ้งเค้าก้อไม่แปลก เด็กเต้นเก่ง ๆ อิหมีต้องชอบอยุ่แระ แร้วสำหรับน้องเค้า ถ้าชอบเต้น คิดว่าใครจะเป็นไอด้อลในดวงใจ ถ้าไม่ใช่...ฮยองยุนโฮ  อั๊ยยยย

น่าร้ากกกกกกกกกกก....แต่เด็ก  เทรนนี่ตัวน้อย ๆ (น่าเลี้ยงต้อย กร๊ากกกก)

เห็ดน้อยของท่านสส. (มีแววจะโดนระเบิดบล็อค กร๊ากกกก)

ถ้าโตแร้ว โมเพิ่มอีกซักหน่อย อืมมม คู่แข่งที่น่ากัวของ วตรจจก. กร๊ากกกกกกกก

ชอบเพลง Replay อ่ะ แต่ขอเปลี่ยนเนื้อร้องได้มะ เป็น อาจุมม่า ยัวร์โซพริตตี้ได้ป่ะ กร๊ากกกก  ห่างกันรอบก่า ๆ เป็นนูน่ามะด้ายยยยยยยยยย

พีเอ็ดสึ สาบาน...ว่าบล็อคนี้ "ยุนแจโอนนนนลี่" (ถึงขึ้นต้องย้ำแระตอนนี้ กร๊ากกก) เพราะถ้าเป้น "สส.แอนด์เดอะลิตเติ้ลมัชรูม" จะเปิดบล็อคใหม่ 5555+

พีเอ็ดสึสองง  ดูไปก่อน ๆๆ อย่าเพิ่งกุมตับก๊านนน อาจจะไม่มีอะไรในกอไผ่.....แต่มีใน..ตรู๊ดดดด..555+

พีเอ็ดสึสามมม ทำไมอิปร้ามะหายเปื่อยซักที พูดมาก ๆ ทีไร อยากจะหายใจทางเหงือก จมูกจะตันไปไหน

พีเอ็ดสึ(อีกที)  ลืม ๆๆๆ ลืมโฮกกกก นู๋สามมมม......นุ้งเจ (ไม่ใช่อิแจนะ) นุ้งเจน่ารักมะไหวแว้ววววววววววววว คาดว่าต้องโต้รุ่งต่ออีกอาทิตย์ เพราะยาวละเกิน แต่แบบ..นุ้งเหมือนคจจ.มั่กมั่ก > <

อ้อ ๆๆ  เจ้าเด็กน้อยคนนั้น ออกมาให้อิปร้ารักษาตับให้เถอะน้า  อยากเจออ่า ๆๆ  เด๋วหนีบ 2U service ไปห้ายย น้า ๆๆๆๆ

ตอบเม้นอย่างว่อง สนองคนหาเรือ่งมาให้ปวดตับ กร๊ากกก

          คู๋เพื่อนซี้เปลี่ยนไปจิ จิง ๆ เปลี่ยนมานานแร้วนา นุ้งคงโตขึ้น ไอ้จะออกไปไร้สาระได้ทุกวันมันก้อคงจะเบื่อละมั้ง (จิง ๆ เป็นแผนของวตรจจก. กร๊ากกก ยิงปืนนัดเดวได้นกสองตัว หายไปทั้งเพื่อนซี้และน้องชาย) จิง ๆ คือ ปยช.ทำตัวดีขึ้น จากเหตุการณ์ครั้งนั้น อิปร้ารักปยช.มากก ไม่เกี่ยวกับความน่ารัก และเสน๋ห์ที่ไร้ขีดจำกัด ผุ้ชายไรฟระ ทำไรก้อดูดีไปโม้ดดดดด (อ้าว ๆๆ เริ่มนอกเรือ่งแระ 55+) คิดดู ถ้าไม่มีปร๊ากกกก ชยฮ.จะเหลือใคร? สรุป จังหวะนี้ ทูยูครองโลกกก 555+ (ช่วงนี้อิปร้าบิดเบี้ยวได้อีก เอิ๊กกกสึ)

          ส่วนนุ้งเห็ดน้อย คือ นุ้งแทมิน แห่งวง Shinee วงน้องใหม่จากค่าย SM คร่ะ เปิดตัวด้วยซิงเกิ้ล Replay จนปร้า ๆ เอ๊ย นูน่าละลายไปกับท่อน นูน่า You're so pretty 555+ ถึงจะไม่พริตตี้ ก้อขอเพ้อหน่อยเหอะ ว่าเด็กเค้าร้องให้ กร๊ากกกก

          ยืนยันอีกที่ว่า "รักแห่งสยาม" คือหนังรัก มันไม่ใช่หนังเกย์นะ เพราะเป็นเรื่องราวความรักหลาย ๆ รูปแบบ ระหว่างสามีภรรยา ระหว่างแม่ลูก ระหว่างเพื่อน และระหว่างคนรัก แนะนำให้ดูนะคระ อย่าไปติดกับคำว่าหนังเกย์ แร้วจะได้มุมมองอะไรดี ๆ จากหนังเรื่องนี้แน่นอน ^ ^

โอ๊ะโอว โอ๊ะโอวโอ๊ะโอว (อิปร้ายัง CLAP มะเลิก 55+)  อันยองยามเช้าคร่ะ วันนี้วันที่..27 แร้วเนะ

          เอิ่มมม...รู้สึกเหมือนจะทำให้ใครหลาย ๆ คนเกิดอาการนอยกันรึป่าว ? ถ้าใช่ ก้อขอโทษด้วยนะคร้า จะบอกว่ามันไม่มีอะไรจิงจิ๊งงง  เป็นแค่อาการโอเวอร์โดสของอิปร้าและผองเพื่อนเท่านั้น อาการของคนเสพข่าวเกินขนาด กร๊ากกก จิง ๆ มันไม่ได้มีอะไรใหม่ ก้อเรือ่งเดิม ๆ  แต่ช่วงนี้รู้สึกเป็นห่วงลูกชายอย่างบอกไม่ถูก พอได้ยินข่าว แล้วมาบวกกับความเป็นห่วงอิหมี มันเรย go so big นุ้งแจเรยรับเคราะห์ไปเต็ม ๆ 555+ ตอนนี้ต้องกลับมาเตือนตัวเองอีกครั้ง ข่าวก้อคือข่าว สิ่งที่เห็น กับสิ่งที่เป็น มันอาจจะไม่เหมือนกันก้อได้ ภาพ ๆ เดียว กับเรื่องราวที่ถูกเติม แต่ง ต่อ จากใครก้อไม่รู้ อย่าให้มันมามีอิทธิพลเหนือเราจะดีกว่า ย้ำกับตัวเองอีกที

          ชอง ยุนโฮ และ คิม แจจุง ชีวิตทั้งคู่ต้องเต็มไปด้วยความหวังแน่ ๆ ก้อมันเต็มไปด้วยความรักนี่นา ส่วนปลายทาง...สุดแท้แต่เค้าทั้งคู่จะเลือกเดิน ยังไงเราก้อเป็นได้แค่คนที่เฝ้ามองอยู่ห่าง ๆ ชิมิ

ไปนอนต่อดีก่า ไม่รู้จะตื่นมาทำไมเนี่ย -*- แต่วันนี้ตอนบ่ายมีเดทล่ะ อั๊ยยยย ดีใจ ๆๆๆ ได้เจอนุ้งสาวทั้งสองอีกแระ > <

พีเอ็ดสึ เรื่องตัวย่อ โทษเจ้าเม้นแรก กร๊ากกก โทษน้องตร่อด  ดันเริ่มเล่นก่อน ตัวย่ออะไรมะรุ อิปร้าเรยเอามั่ง 55+

โอ๊ะ เดะ ๆ กลับเกาแระ ขอฮาคนส่งข่าวหน่อย น้ำเสียงหวาดหวั่นพิกล กร๊ากกกก  วิ่งหลบกำปั้นเจ้าสาม

ไปเดทก่อนละคร้าบบบ จะได้เวลานัดแว้ววว  (ได้ข่าวนักบ่ายสอง บ่ายโมงยังนั่งเล่นคอม 55+)

อันยองยามค่ำคร่า เพิ่งกลับมาจากเด๊ทโตะ และงานเลี้ยงยามค่ำ

          ไอ๊หยา ก่อนอื่นสงกะสัยต้องแก้ข่าวกันอีกซักที เห็นมีคนสงกะสัยกันมะเลิก มันไม่อะไรจิงจิ๊งงงง มันเป็นแค่การจิกกัดคจจ.ตามปกติ ของแม่อิหมีและแม่นุ้งแจ ที่เราทำกันอยู่เป็นประจำ 55+ มากน้อยขึ้นกับความประพฤติและความน่าหมั่นของคจจ. กร๊ากก รักนะ แจจุ๊งงงง  ยังยืนยันว่าเค้ายังดูแลกันดีอยู่ จากที่รู้มา อิหมีดูแลนุ้งแจได้น่ารักมาก ๆๆๆ โฮววว จะดีไปไหนนะชยฮ. ทำให้ทู้กกอย่างจิง ๆ แม้แต่เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ > < ส่วนนุ้งแจจะเที่ยวดึก กลับเช้าบ้าง ก้อ...ไม่ว่ากัน (เร้อออ ได้ข่าว เหน็บกันใหญ่ ๆๆ นอยไปหลายรอบ 55+) อ่ะนะ คนรักกัน มันก้อมีหวีดหวาน รึงอนง้อกันมั่ง เป็นเรือ่งทำมะดา รสชาติของชีวิต(คู่) เอาเป็นว่า วันนี้เห็นลูกชายยิ้มได้ ก้อสบายใจแล้วล่ะคร่ะ (ว่าแต่..ไปลงโทษกันด้วยวิธีไหนมา อั๊ยยย จิ้นนน 55+)

          วันนี้วันรวมพลคนรักอิหมีคร่ะ ปร้า เพ่แอนโฮก นุ้งสาวคนโต นุ้งสาวคนเล็ก นัดแนะกันไปเม้าสึเจ้าลูกชายกะผองเพื่อนกัน สถานที่ก้อ เซ็นเวิร์ลเหมือนเดิม อิปร้าแวะหนีบนุ้งคนเล็กก่อน แล้วไปเจอกะนุ้งคนโต กะเพ่แอนโฮกที่เซนเวิร์ล แอบไปเลทด้วยอ่า ก้อรถมันดันติดหน้าเซนเวิร์ลอ่ะ แอบรู้สึกผิด เพราะคุณน้องสาวคนโตดูท่าทางเหนือ่ยอ่อนมากเรย สงสัยช่วงนี้เดินทางบ่อย งานก้อเยอะ เรื่องเครียดก้อแยะ (ยังไงก้อพักผ่อนมาก ๆ น้า อย่านอนดึก ๆๆ -- ไม่ดึก แต่เช้าเรย รึป่าว? 55+) เดินหาร้านนั่งกัน คนเยอะชะมัด คนเต็มเกือบทุกร้าน แร้วก้อไปได้ที่แหมะกันที่ Bread talk สั่งขนมประกอบการเม้าสึคนละชิ้น แร้วก้อเริ่มล่ะคร่ะ ปฎิบัติการโลมเลียเทพ กร๊ากกกก คุณน้องอุตส่าห์หิ้วเจ้าโฟโต้บุ๊คที่หนีบข้ามแดนมาให้ได้ยล โฮกกกกกกกกกกกก การได้ลวนลามเดะ ๆ ผ่านหน้ากระดาษนี่ มันให้ความรู้สึกดีกว่าผ่านหน้าจอมากมาย 55+ เริ่มจิตแระ แต่มันจิง ๆ นะคระ เพราะเจ้าเล่มนี้มันมาแนวนอน แร้วยาวเชีย ไอ้ที่แสกน ๆ กันมันก้อไม่เต็มหน้าอ่ะ พอได้ดูรูปเต็ม ๆ องค์ประกอบภาพครบถ้วนนี่แบบ มันงามมั่กก เล่มนี่ดูตากล้องนี่โปรกว่าบองชูร์เยอะ สัดส่วนการวางตำแหน่งภาพสวยมากกเรย (บองชูร์ออกแนว ถ่ายเล่นกันเอง 55+) ชักอยากได้ตัวเป็น ๆ เร็ว ๆ แร้วอ่ะ (เวอร์ไทยมะไหร่จะออก ช้าโฮกกก) สี่คนก้อโฮกกฮากกเดะ ๆ กันไป ทั้งชื่นชม ทั้งจิกกัด(อันนี้เยอะหน่อย 55+) สรุปแร้ว เทพก้อโดนกันไปหลายดอก และเราก้อได้รู้ว่า ทุกคนมีช็อตที่พลาดด ไม่เว้นแม้แต่คจจ. สวยก้อพร่าดได้ กร๊ากกกก จิง ๆ ก้อโฮกกแบบเก็บอาการพอควร (เก็บแร้วเรอะ) กัวน้ำลายน้ำหมากกระเด็นเปื้อน แต่ได้ข่าวว่ามีอยู่แล้วหลายรอย กร๊ากกก พี่ล้อเล่นน้า ๆๆ 55+ โฮกเดะ ๆ เสร็จ ก้อได้โฮกกับโปรเจ็คของคุณน้องคนโตอีกอย่าง โฮววว มันน่ารักมากกก มันนุ่มนิ่ม (จนเราถือมะยอมวาง) แอบปลื้มแทนอีกแร้วว อยากเห็นตัวเป็น ๆ ตอนได้ออกงานเร็ว ๆ ถือกันเยอะ ๆ น้า หลังจากเม้าสึประเด็นนู่นนั่นนี่ ก้อได้เวลาสลายตัว เวลาผ่านไปเร็วดีแท้ คราวหน้าเราเจอกันแต่เช้าเรยดีกว่านะคระ กร๊ากกก (นุ้งวิ่งหนีทำไมอ่ะ)

          แล้วอิปร้าก้อไปต่อ งานเลี้ยงประทานจากท่านจารย์ ซึ่งจัดเป็นประเพณีของหน่อยไปแระ เลี้ยงรับคนใหม่ เลี้ยงส่งคนเก่า(อิปร้าและเพื่อนอีกสองคนนั่นเอง) ดีใจมาก ๆๆ ได้เจอท่านจารย์ครบทุกท่านเรย คิดถึงมาก ๆ ออกไปทำงานข้างนอก ถึงได้รู้ว่า อยู่กับท่านจารย์นี่ อบอุ่นเป็นที่สุด โดยเฉพาะทางด้านจิตใจ สำคัญจิง ๆ เรย แล้วก้อได้เจอกับน้องที่ร่วมงานกันมา กับน้องใหม่ แต่ไม่ค่อยได้เม้ากัน เพราะอิปร้านั่งโต๊ะท่านจารย์ เรยเม้าสึกะท่านจารย์แทน เม้าไปหม่ำไป แทบกลิ้งกลับบ้าน หม่ำบุฟเฟต์นี่อันตรายต่อน้ำหนักจิง ๆ แถมรสชาติใช้ได้ อิปร้าเรยหม่ำไปเกินขนาด ใครสนใจก้อไปกันได้เรยนะคระ  บุฟเฟต์ของ รร. Pullman ที่ King Power ซ.รางน้ำอ่ะ รสชาติผ่านฉลุย วัตถุดิบดี เสียแต่ของหวาน มะค่อยปลื้มม (แต่ก้อหม่ำไปซะเยอะเรย 55+)

แว่บบบบไปก่อนล่ะคร่ะ นุ้งเจกะพี่เอ็กซ์รออยู่ วันนี้อ่านโต้รุ่งอีกแน่เรย อั๊ยยย น่ารักฟร่ะสามมคู่นี้อ่ะ > <

พีเอ็ดสึ  สำหรับตัวย่อ เอิ่มมม มันเป็นลิขสิทธิ์ของเม้นแรก กร๊ากก โยนให้น้องอีกแระ ก้อเล่นกันฮา ๆ ประสาก็อซซิบนั่นล่ะคร่ะ  อ้ะ ใบ้ให้นิดนุงก้อด้ะ

วตรจจก. --> วตร.= เจ้าแม่แฟชั่น หุ่น Anorexia ,จจก. =  ชื่อที่อิหมีใช้เรียกสุดที่รักยามอยู่กันสองคน (อั๊ยยย กล้าพูด เพราะมีหลักฐานยืนยันนะ ชื่อนี้น่ะ > <)

ใครตอบถูก มาเอารางวัล....(จากนุ้งสามม) กร๊ากกกกกก

แอบย่องเข้ามาดู  วุ้ยย สงกะสัยเจ้าสามจะมะต้องเสียรางวัล 55+ วตร. นี่มีคนทายถูกแระ แต่จจก. เนี่ย ยังเข้าใจผิดกันอยู่หลายคนเนะ 

ไม่ใช่แจจุงโกะซะหน่อย แจจุงโกะเนี่ย ได้ยินกันทั่วราชอาณาจักร แถมเป็นชื่อจัดตั้งตามบทละครของแฟน ๆ แต่ จจก. เนี่ย อาจฟังดูไม่ใช่ชื่อที่แปลกใหม่ เพียงแต่เคยได้ยินว่าอิหมีเรียกนุ้งแจว่าเงี้ย แต่ไม่มีหลักฐาน บังเอิ๊นนน หลักฐานที่ไม่สามารถเปิดเผยได้มันดันโผล่วววขึ้นมา อั๊ยยยยยยยยยย แทงคะยูบิ๊กอี๊ดดดด  อั๊ย ๆๆ  เรียกแบบนี้ น่าร้ากกกกกกกกกกกกกกกกก > <

ว่าแร้วก้อ...หลอกให้อยาก แร้วจากปายยยย  กร๊ากกกกกกกก  (อิปร้าเรววด้ะอีก)

เด๋วมาเฉลยพร้อมเอนทรี่ใหม่ท่าจะดี

ว่าแต่....ลูกชายอิปร้าเข้าลัทธิคอมมิวนิสต์ไปแร้วเรอะ  แต่งตัวแบบเน้(ที่หนามบินน่ะ) มันเด็กท่านเหมาเจ๋อตุงชัดช้าดดด กร๊ากกกกกกกกก