[0802] With you...in SM Town Live in Bkk

posted on 08 Feb 2009 21:28 by getsuyoubi in Concert, TVXQ

 

 

โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกก....เพิ่งจะฟื้น

 

          เป็นยังไงกันบ้างคะ กับคอนเสิร์ตครั้งยิ่งใหญ่ที่เรารอคอยกันมานานมากก...ก..... (รอจนหมดอารมณ์ กร๊ากกกก) คอนเสิร์ตอันยาวนาน แต่เวลาผ่านไปเพียงชั่วแว้บเดียว ยังไม่อยากให้จบกันเรยใช่ม้า

 

 

คำเตือน  เอนทรี่นี้รูปเยอะโฮกกก....และ...เป็นรูปลูก ๆ กะน้อง ๆ   (ปกติถ้าขึ้นเตือนแบบนี้ มันมักจะมะมีรูปลูก ๆ อยู่เรย โฮวววว ดีจายยยยย ได้ลงรูปลูก)

คำเตือนที่สอง รูปเยอะ แต่เป็นรูปเสื่อม ๆ ทั้งน้านนน กร๊ากกกกกกก โปรดเห็นใจ มือใหม่หัดถ่าย อุปกรณ์ก้อมะเจ๋งพอ แถมฝีมือก้อมะมี ที่สำคัญ สะติหลุด!!!

ถือซะว่า ดูรูประลึกบรรยากาศในคอน ประกอบการเล่าเรื่องละกันเนะ  (แก้ตัวไปน้ำขุ่น ๆ )

 

 

 

         มะวานนี้ ตอนเช้าก้อไปทำงานตามปกติ สารภาพตามตรงว่า จนถึงวันคอนแล้ว ก้อยังมะสามารถบิ๊วตัวเองได้ มันเฉย ๆ แบบ..ไม่ตื่นเต้ล ไม่หือ ไม่อืออันใด ไม่รุ้ทำไมเหมือนกัน อาจจะเพราะใจเราจดจ่อกับอะไรที่มันตื่นเต้นกว่าล่ะมั้ง ใจจริงอยากจะไปถึงคอนประมาณ 4 โมง เพราะขี้เกียจไปแกร่ว มะอยากลางานมากด้วย แต่กัวว่าจะไม่มีที่จอดรถนี่อ่ะจิ เรยต้องออกก่อน ที่ฮามั่ก คือก่อนออกจากที่ทำงาน คุณผู้ช่วยประจำตัวก้อถามว่า "อาจารย์คะ วันนี้อาจารย์ลาไปดูคอนเสิร์ตรึคระ" กร๊ากกกกกกก เฮ้ย รู้ได้ไงฟระคระ ได้ข่าวตะรูเขียนในใบลาว่าลากิจ (กิจสำีคัญมั่กก 55+) สรุปนี่รู้กันทั้งที่ทำงาน ว่าอิปร้าเป็นสาวกทงบัง 555+ เหมือนตอนที่เรียนอยู่เรย เพื่อนฝูง อาจารย์รู้โม้ดดด... สรุปว่า ตอนประมาณบ่ายโมง เพ่แอนก้อบอกว่าจะถึงสนามแระ รถติดมั่กกก ที่จอดมะค่อยจะมีแระ อิปร้าก้อเรยต้องรีบเิบิ่งจากที่ทำงาน กะว่ารถติดมั่กน่าจะเกือบ ๆ ชม.คงถึง ปรากฎว่า ใช้เวลา 15 นาทีก้อถึงสนามและจอดรถเสด เอิ่มม..ม...ลืมไปว่าที่ทำงานใกล้มั่ก กร๊ากกก ขนาดรถติด ๆ ยังใช้เวลานิดเดว แต่ก้อดี ได้ที่จอดรถทำเลดี เดินไปเดินมาเอาของได้ไม่เหนื่อย ไปถึงก้อทักทายบรรดาแก๊งสึ แร้วปร้าก้อหลบฉาก 55+ จาเริน มะใ่ช่ไรคร่ะ มันร้อนจนจะเป็นลมอ่ะ ก้อเรยหลบแว่บบ...มาหานุ้งสาวคนโต ที่นัดแนะส่งมอบของหนีภาษีกัน กร๊ากกกกก (เอิ่มม คุณตะหรวดคระ เค้าโล้วเล่นนะตัวเอ๊งงง เด๋วโดนปิดบล็อค  ) เก็บของเสดก้อมาเม้าสึกันถึงเรือ่งลูกชายตัวดี โฮกกกกกกก ลูกสาวอีก โฮกกกกกกกกก แอบมีอิ๊อ๊ะเล็กน้อย (คือปร้าอิ๊อ๊ะไปเองอ่ะ แต่มัน..อั๊ยยยย  ) ยืนเม้าซักพัก นุ้งฝ้ายก้อมาแจมม (ได้คุยกันซักทีนะคร้าา  หลังจากเมียงมองกันไปมามะคราวก่อน 555+) แอบเสียดาย มะได้หยิบการ์ดนุ้งแจมาให้อ่ะ ไว้คราวหน้าอย่าลืมทวงปร้าเนะ  ยืนโฮกฮากกะนุ้งสาวคนโตชนิดมะอายชาวบ้าน 55+ อยู่พักใหญ่เรยทีเดว รายละเอียดมะมีตกหล่น ไว้รอคุณน้องเล่าเองละกันเนะ ยินดีด้วยนะคร้า ที่ทำมิชชั่นสำเร็จ ตอนได้ยินนี่ ถึงกะโผเข้าไปกอดน้อง เพราะรู้สึกเหมือนเราได้ทำมิชชั่นไปด้วย  (แอบเนียนน...) และก้อ...อย่าส่องมาก เด๋วตามะหาย กร๊ากกกกกก (แอบแซว ๆๆ ) ไข่ต้ม ๆๆ อย่าลืม 555+ 

          พอซัก 4 โมงก้อนึกขึ้นได้ ว่ามีภารกิจ ต้องไปตามล่าหาบัตรส่อง (มะใช่บัตรสื่อ 55+) เลยต้องแยกกับนุ้งสาว แล้วก้อเข้าไปดูทำเลที่ตัวเองจะได้ยืนส่องลูก ตอนเข้าไปครั้งแรก โฮกกก สนามใหญ่ไปไหน ตะพอได้เห็นเก้าอี้ที่นั่งตรงที่เราแพลนจะมานั่งตอนครึ่งหลังแล้วก้อต้องร้องอั๊ยยย...มันใกล้เวทีตรงกลางมากกกกกก โฮวววว ดีใจ ๆๆๆ (อันนี้ต้องขอบคุณนุ้งอ้อสุดที่ร้ากกกมากมาย ที่ไปต่อสู้แย่งชิงที่ตรงนี้มาได้ แทงคะยูนะคระ   ) ฝากกล้องเสดสรรพ ก้อเดินออกมาหาเพื่อนฝูง นั่งจกข้าวเหนียวแปร๊บนุง ก้อได้เวลาเข้างาน ก่อนเข้ายังแวะเม้ากะนุ้งสาวคนเล็กที่มาถึงช้ามากกก....เพราะมีปัญหาขลุกขลักเล็กน้อย (เกือบอดดูแร้วจิ) แต่ในที่สุด ก้อทนความคิดถึงอิหมีมะไหว โฮะ แร้วก้อเดินทางเข้าสู่สนามคร่ะ

          ครึ่งแรก อิปร้าตัดสินใจไม่นั่งตรงที่นั่งทีบรรดาแก๊งสึนั่งอยู่ แต่ขอมายืนดูตรงแอเรียพิเศษ คือพิเศษจิง ๆ เพราะมะมีใครอยู่ด้วยเรย กร๊ากกกก หัวเดวกระเทียมลีบสุด ๆ คือบัตรที่ได้มาก้อไม่ใช่บัตร press อ่ะคร่ะ ซึ่งบัตร press เค้าจะมีที่ยืนพิเศษในรั้วกั้น แต่อิปร้ายืนอยู่นอกรั้ว อารมณ์ประมาณเป็นคนนอกคอกอ่ะ กร๊ากก มะมีที่ให้อยู่ เคว้ง ๆ ยังไงบอกมะูถูก  ตรงหน้าเวทีเล็กด้านซ้ายมือ(ถ้าหันหน้าเข้าสนามอ่ะ) แต่ก้อเนียนเดินเค้าคอกไปเหมือนกัน (ซึ่งมะควรเรย เรยอดเดินตามลูกชาย  ) จิง ๆ ตอนนั้นไม่รู้หรอกคร่ะ ว่ายืนตรงนั้นจะเห็นอะไร เพราะเสตจใหญ่ก้อไกล เวทีกลางก้อไกล ไอ้เวทีเล็กนี่ก้อไม่รู้ใครจะมา (ไม่รู้คิวใด ๆ ทั้งสิ้น) แถมมีะตะคนบอกว่า นุ้งแจโซโล่อีกฝั่งนึง เราก้อมอง ๆ ถามพี่ช่างกล้องแถวนั้นว่า เดินไปอีกฝั่งได้มั้ย เค้าก้อบอกว่าได้ แต่..มันไกลอ่ะ ขี้เกียจ กร๊ากกกกก ที่สำคัญ ตอนฮักขึ อิหมีไปฝั่งนู้นแน่ ๆ  ตอนนั้นก้อยังคิดว่า รึเราจะกลับไปนั่งที่เราดีหว่า ยังไงก้อได้เห็นเต็ม ๆ แต่ก้อนะ ไหน ๆ ก้อไหน ๆ ลองนั่งที่ vip ดูซักที คือ vip มั่กคร่ะ เพราะนั่งกะพื้น กร๊ากกกก (ขอบคุณกล่องที่พี่ตากล้องไปหามาให้นะคร่ะ ตะทำไมลุกแล้วเสียม้าอ่ะ 555+)  แต่....มันก้อดีกว่าที่คิดไว้มากกกกกกกกกกกกกกกกกก   

 

         คอนครั้งนี้คงไม่สามารถเล่า in detail ได้แบบทุกครั้ง เพราะบอกตรง ๆ ว่าไม่ได้ใส่ใจรายละเีอียดเท่าไหร่อ่ะคร่ะ ที่จำได้ติดตา เป็นโมเมนต์ที่เกิดตรงหน้าตัวเองเท่านั้น ส่วนอื่น ๆ ที่อยู่ไกลออกไปนี่แทบจำอะไรไม่ได้ (จนอยู่ในคอนก้อยังไม่ตื่นเต้นอ่ะ  คิดดูละกัน แต่ตอนลูกเดินมาใกล้ ๆ นี่ โฮกกกก สะติหลุด  ) 

         ตอนคอนเริ่ม ก้อเข้าไปเนียนส่องในคอกบัตรเพรส (ซึ่งมะเห็นมีสื่อหรือตากล้องเรยซักกะคน มะตะเดะ ๆ  คงมาแชนแนลคล้าย ๆ ของปร้า 55+) ดูเวทีใหญ่นี่ กล้องส่องทางไกลช่วยท่านได้ โฮกกกกแทมินกะอนยูไปมิใช่น้อย นุ้งนีโซเซก้อน่ารักมิใช่น้อย แต่..นุ้งทิฟของปร้า ไมดูอวบ ๆ เช่นนั้น (ผมมะเกิดอีกตะหาก) แต่นุ้งแทยอนน่ารักมากกกกกกกกก...

         ก่อนหน้านั้นจำรายละเอียดไม่ค่อยได้ จนเมื่อได้ยินเสียง heart beat (มะใช่ลูกอมเนะ) ก้อทำให้ใจเราเต้นแรงได้มากกว่าปกติ ในที่สุดก้อได้เจอกันแว้ววววววววววว  

ยืมรูปที่ลงในเวปมาหน่อย 

  

โฮววววววววว ตอนนั้นแอบเสียดายเล็กน้อย ถ้านั่งตรงที่เรา คงได้เห็นเต็ม ๆ อดเห็นยุนโฮเซ็มไปแบบชัด ๆ  แง้วววว

แต่...เสียอย่าง ก้อได้มาหลายอย่างเนะ  

 

 

มะเห็นตัวเป็น ๆ ส่องจอนี่แหละ ชัดสุด

อั๊ยยย รอยยิ้มมมมมมมอันเป็นที่รัก  

 

หลังจากยืนเสียดมเสียดายอยู่พักใหญ่ ก้อเริ่มเห็นถึงความโชคดี เมือพ่อหนุ่มคนนี้เดินลงจากเวทีมา โฮกกกกกกก แอบอยากว้าปปไปอยู่อีกฝั่งนึงมั่ก ๆ จะได้เจอยุนโฮววววววว  

โฉบกันขนาดเน้ เล่นเอามือสั่น

  

วันนั้นนุ้งเซียะโหล่วววววววมากกกกกกกกก  ปกติเคยเห็นใกล้สุดก้อในคอน มืด ๆ ไรเง้ ตะวันนั้นเจอกลางวันแสก ๆ (พรืดเหมือนเจอผี กร๊ากกกก) นุ้