addicted to TVfXQ++YUNJAE only!!!!!++

โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกก....เพิ่งจะฟื้น

          เป็นยังไงกันบ้างคะ กับคอนเสิร์ตครั้งยิ่งใหญ่ที่เรารอคอยกันมานานมากก...ก..... (รอจนหมดอารมณ์ กร๊ากกกก) คอนเสิร์ตอันยาวนาน แต่เวลาผ่านไปเพียงชั่วแว้บเดียว ยังไม่อยากให้จบกันเรยใช่ม้า

คำเตือน  เอนทรี่นี้รูปเยอะโฮกกก....และ...เป็นรูปลูก ๆ กะน้อง ๆ   (ปกติถ้าขึ้นเตือนแบบนี้ มันมักจะมะมีรูปลูก ๆ อยู่เรย โฮวววว ดีจายยยยย ได้ลงรูปลูก)

คำเตือนที่สอง รูปเยอะ แต่เป็นรูปเสื่อม ๆ ทั้งน้านนน กร๊ากกกกกกก โปรดเห็นใจ มือใหม่หัดถ่าย อุปกรณ์ก้อมะเจ๋งพอ แถมฝีมือก้อมะมี ที่สำคัญ สะติหลุด!!!

ถือซะว่า ดูรูประลึกบรรยากาศในคอน ประกอบการเล่าเรื่องละกันเนะ  (แก้ตัวไปน้ำขุ่น ๆ )

         มะวานนี้ ตอนเช้าก้อไปทำงานตามปกติ สารภาพตามตรงว่า จนถึงวันคอนแล้ว ก้อยังมะสามารถบิ๊วตัวเองได้ มันเฉย ๆ แบบ..ไม่ตื่นเต้ล ไม่หือ ไม่อืออันใด ไม่รุ้ทำไมเหมือนกัน อาจจะเพราะใจเราจดจ่อกับอะไรที่มันตื่นเต้นกว่าล่ะมั้ง ใจจริงอยากจะไปถึงคอนประมาณ 4 โมง เพราะขี้เกียจไปแกร่ว มะอยากลางานมากด้วย แต่กัวว่าจะไม่มีที่จอดรถนี่อ่ะจิ เรยต้องออกก่อน ที่ฮามั่ก คือก่อนออกจากที่ทำงาน คุณผู้ช่วยประจำตัวก้อถามว่า "อาจารย์คะ วันนี้อาจารย์ลาไปดูคอนเสิร์ตรึคระ" กร๊ากกกกกกก เฮ้ย รู้ได้ไงฟระคระ ได้ข่าวตะรูเขียนในใบลาว่าลากิจ (กิจสำีคัญมั่กก 55+) สรุปนี่รู้กันทั้งที่ทำงาน ว่าอิปร้าเป็นสาวกทงบัง 555+ เหมือนตอนที่เรียนอยู่เรย เพื่อนฝูง อาจารย์รู้โม้ดดด... สรุปว่า ตอนประมาณบ่ายโมง เพ่แอนก้อบอกว่าจะถึงสนามแระ รถติดมั่กกก ที่จอดมะค่อยจะมีแระ อิปร้าก้อเรยต้องรีบเิบิ่งจากที่ทำงาน กะว่ารถติดมั่กน่าจะเกือบ ๆ ชม.คงถึง ปรากฎว่า ใช้เวลา 15 นาทีก้อถึงสนามและจอดรถเสด เอิ่มม..ม...ลืมไปว่าที่ทำงานใกล้มั่ก กร๊ากกก ขนาดรถติด ๆ ยังใช้เวลานิดเดว แต่ก้อดี ได้ที่จอดรถทำเลดี เดินไปเดินมาเอาของได้ไม่เหนื่อย ไปถึงก้อทักทายบรรดาแก๊งสึ แร้วปร้าก้อหลบฉาก 55+ จาเริน มะใ่ช่ไรคร่ะ มันร้อนจนจะเป็นลมอ่ะ ก้อเรยหลบแว่บบ...มาหานุ้งสาวคนโต ที่นัดแนะส่งมอบของหนีภาษีกัน กร๊ากกกกก (เอิ่มม คุณตะหรวดคระ เค้าโล้วเล่นนะตัวเอ๊งงง เด๋วโดนปิดบล็อค  ) เก็บของเสดก้อมาเม้าสึกันถึงเรือ่งลูกชายตัวดี โฮกกกกกกก ลูกสาวอีก โฮกกกกกกกกก แอบมีอิ๊อ๊ะเล็กน้อย (คือปร้าอิ๊อ๊ะไปเองอ่ะ แต่มัน..อั๊ยยยย  ) ยืนเม้าซักพัก นุ้งฝ้ายก้อมาแจมม (ได้คุยกันซักทีนะคร้าา  หลังจากเมียงมองกันไปมามะคราวก่อน 555+) แอบเสียดาย มะได้หยิบการ์ดนุ้งแจมาให้อ่ะ ไว้คราวหน้าอย่าลืมทวงปร้าเนะ  ยืนโฮกฮากกะนุ้งสาวคนโตชนิดมะอายชาวบ้าน 55+ อยู่พักใหญ่เรยทีเดว รายละเอียดมะมีตกหล่น ไว้รอคุณน้องเล่าเองละกันเนะ ยินดีด้วยนะคร้า ที่ทำมิชชั่นสำเร็จ ตอนได้ยินนี่ ถึงกะโผเข้าไปกอดน้อง เพราะรู้สึกเหมือนเราได้ทำมิชชั่นไปด้วย  (แอบเนียนน...) และก้อ...อย่าส่องมาก เด๋วตามะหาย กร๊ากกกกกก (แอบแซว ๆๆ ) ไข่ต้ม ๆๆ อย่าลืม 555+ 

          พอซัก 4 โมงก้อนึกขึ้นได้ ว่ามีภารกิจ ต้องไปตามล่าหาบัตรส่อง (มะใช่บัตรสื่อ 55+) เลยต้องแยกกับนุ้งสาว แล้วก้อเข้าไปดูทำเลที่ตัวเองจะได้ยืนส่องลูก ตอนเข้าไปครั้งแรก โฮกกก สนามใหญ่ไปไหน ตะพอได้เห็นเก้าอี้ที่นั่งตรงที่เราแพลนจะมานั่งตอนครึ่งหลังแล้วก้อต้องร้องอั๊ยยย...มันใกล้เวทีตรงกลางมากกกกกก โฮวววว ดีใจ ๆๆๆ (อันนี้ต้องขอบคุณนุ้งอ้อสุดที่ร้ากกกมากมาย ที่ไปต่อสู้แย่งชิงที่ตรงนี้มาได้ แทงคะยูนะคระ   ) ฝากกล้องเสดสรรพ ก้อเดินออกมาหาเพื่อนฝูง นั่งจกข้าวเหนียวแปร๊บนุง ก้อได้เวลาเข้างาน ก่อนเข้ายังแวะเม้ากะนุ้งสาวคนเล็กที่มาถึงช้ามากกก....เพราะมีปัญหาขลุกขลักเล็กน้อย (เกือบอดดูแร้วจิ) แต่ในที่สุด ก้อทนความคิดถึงอิหมีมะไหว โฮะ แร้วก้อเดินทางเข้าสู่สนามคร่ะ

          ครึ่งแรก อิปร้าตัดสินใจไม่นั่งตรงที่นั่งทีบรรดาแก๊งสึนั่งอยู่ แต่ขอมายืนดูตรงแอเรียพิเศษ คือพิเศษจิง ๆ เพราะมะมีใครอยู่ด้วยเรย กร๊ากกกก หัวเดวกระเทียมลีบสุด ๆ คือบัตรที่ได้มาก้อไม่ใช่บัตร press อ่ะคร่ะ ซึ่งบัตร press เค้าจะมีที่ยืนพิเศษในรั้วกั้น แต่อิปร้ายืนอยู่นอกรั้ว อารมณ์ประมาณเป็นคนนอกคอกอ่ะ กร๊ากก มะมีที่ให้อยู่ เคว้ง ๆ ยังไงบอกมะูถูก  ตรงหน้าเวทีเล็กด้านซ้ายมือ(ถ้าหันหน้าเข้าสนามอ่ะ) แต่ก้อเนียนเดินเค้าคอกไปเหมือนกัน (ซึ่งมะควรเรย เรยอดเดินตามลูกชาย  ) จิง ๆ ตอนนั้นไม่รู้หรอกคร่ะ ว่ายืนตรงนั้นจะเห็นอะไร เพราะเสตจใหญ่ก้อไกล เวทีกลางก้อไกล ไอ้เวทีเล็กนี่ก้อไม่รู้ใครจะมา (ไม่รู้คิวใด ๆ ทั้งสิ้น) แถมมีะตะคนบอกว่า นุ้งแจโซโล่อีกฝั่งนึง เราก้อมอง ๆ ถามพี่ช่างกล้องแถวนั้นว่า เดินไปอีกฝั่งได้มั้ย เค้าก้อบอกว่าได้ แต่..มันไกลอ่ะ ขี้เกียจ กร๊ากกกกก ที่สำคัญ ตอนฮักขึ อิหมีไปฝั่งนู้นแน่ ๆ  ตอนนั้นก้อยังคิดว่า รึเราจะกลับไปนั่งที่เราดีหว่า ยังไงก้อได้เห็นเต็ม ๆ แต่ก้อนะ ไหน ๆ ก้อไหน ๆ ลองนั่งที่ vip ดูซักที คือ vip มั่กคร่ะ เพราะนั่งกะพื้น กร๊ากกกก (ขอบคุณกล่องที่พี่ตากล้องไปหามาให้นะคร่ะ ตะทำไมลุกแล้วเสียม้าอ่ะ 555+)  แต่....มันก้อดีกว่าที่คิดไว้มากกกกกกกกกกกกกกกกกก   

         คอนครั้งนี้คงไม่สามารถเล่า in detail ได้แบบทุกครั้ง เพราะบอกตรง ๆ ว่าไม่ได้ใส่ใจรายละเีอียดเท่าไหร่อ่ะคร่ะ ที่จำได้ติดตา เป็นโมเมนต์ที่เกิดตรงหน้าตัวเองเท่านั้น ส่วนอื่น ๆ ที่อยู่ไกลออกไปนี่แทบจำอะไรไม่ได้ (จนอยู่ในคอนก้อยังไม่ตื่นเต้นอ่ะ  คิดดูละกัน แต่ตอนลูกเดินมาใกล้ ๆ นี่ โฮกกกก สะติหลุด  ) 

         ตอนคอนเริ่ม ก้อเข้าไปเนียนส่องในคอกบัตรเพรส (ซึ่งมะเห็นมีสื่อหรือตากล้องเรยซักกะคน มะตะเดะ ๆ  คงมาแชนแนลคล้าย ๆ ของปร้า 55+) ดูเวทีใหญ่นี่ กล้องส่องทางไกลช่วยท่านได้ โฮกกกกแทมินกะอนยูไปมิใช่น้อย นุ้งนีโซเซก้อน่ารักมิใช่น้อย แต่..นุ้งทิฟของปร้า ไมดูอวบ ๆ เช่นนั้น (ผมมะเกิดอีกตะหาก) แต่นุ้งแทยอนน่ารักมากกกกกกกกก...

         ก่อนหน้านั้นจำรายละเอียดไม่ค่อยได้ จนเมื่อได้ยินเสียง heart beat (มะใช่ลูกอมเนะ) ก้อทำให้ใจเราเต้นแรงได้มากกว่าปกติ ในที่สุดก้อได้เจอกันแว้ววววววววววว  

ยืมรูปที่ลงในเวปมาหน่อย 

โฮววววววววว ตอนนั้นแอบเสียดายเล็กน้อย ถ้านั่งตรงที่เรา คงได้เห็นเต็ม ๆ อดเห็นยุนโฮเซ็มไปแบบชัด ๆ  แง้วววว

แต่...เสียอย่าง ก้อได้มาหลายอย่างเนะ  

มะเห็นตัวเป็น ๆ ส่องจอนี่แหละ ชัดสุด

อั๊ยยย รอยยิ้มมมมมมมอันเป็นที่รัก  

หลังจากยืนเสียดมเสียดายอยู่พักใหญ่ ก้อเริ่มเห็นถึงความโชคดี เมือพ่อหนุ่มคนนี้เดินลงจากเวทีมา โฮกกกกกกก แอบอยากว้าปปไปอยู่อีกฝั่งนึงมั่ก ๆ จะได้เจอยุนโฮววววววว  

โฉบกันขนาดเน้ เล่นเอามือสั่น

วันนั้นนุ้งเซียะโหล่วววววววมากกกกกกกกก  ปกติเคยเห็นใกล้สุดก้อในคอน มืด ๆ ไรเง้ ตะวันนั้นเจอกลางวันแสก ๆ (พรืดเหมือนเจอผี กร๊ากกกก) นุ้งโหล่วว คม โฮกกกก ของใหม่มันดีงี้นี่เอง 555+

โหล่วซะจนอิปร้าถึงกะเคลิ้มม  เผลอเดินออกไปติดเวที จนคุณสต๊าฟต้องมาอัญเิชิญให้ออกห่างไปนี้ดสสส 55+ (กัวอิปร้ากระโดดตะครุบน้องรึงายย)

รูปเบลอก้อทนดูเอาหน่อย ขอบอกว่านุ้งเซียะนี่ชัดสุดแระนะคระ 555+ เนื่องจากโผล่วมากลางวันแสก ๆ อย่างว่า แสงยังพอมี ตะฝีมือมะมี เรยเบลออ่ะ  

ชอบรูปนี้มากกกกกกกกกกกกกกกกกกก 

         จากนั้นก้อเกิดไรขึ้นกะชีวิตอีกมะรู้ รู้แต่ถึงคราวแก๊งแร๊พ ลูกชายสุดที่รักก้อออกมา โฮวววววววว โหล่วววววววว เท่ห์โฮกกกกกกกกก สิวทำอะไรอิหมีมะได้เจง ๆ  

แล้วอยู่ ๆ หมีกะปร๊ากก้อเดินลงมาฝั่งปร้าอีกแร้ว นี่มันอะไรก๊านนนนนนนนนน

โหล่วววววววววมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก  

หมีเท่ห์มากมาย ๆๆๆๆๆ แร้วเพอร์ฟอร์มได้แอคทีฟมากกกกกก แอคทีฟเกินจนเก็บภาพชัด ๆ มะได้เรย 55+ ทำไมมะดันชัตเตอร์สปีดขึ้นไปฟระคระ มะเ้ข้าใจตัวเอง แต่จิงๆ  ตอนนั้น คิดไรมะออกหรอกคร่ะ จิตหลุด มะเคยได้ส่องลูกใกล้ ๆ แบบนี้มาก่อน (จนถึงตอนนั้นนะ เพราะตอนครึ่งหลังนี่ ใกล้สะติหลุดกันเรยทีเดว โฮกกกกกก) แถมสว่าง ๆ กลางแจ้งแบบเน้ โฮววววววว  ดีใจบอกมะถูกอ่ะ

ปากล่างยื่นขนาดเน้

อิหมีตัวจิงแน่นอน กร๊ากกกกกก รักนะ ยุนโฮ้วววววววววว 

และแล้วก้อลงจากเวที โฮวววววววว อย่าเพิ่งไป ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ สุดโหล่ววของอมม่า......... 

ท่าลงบันได้ยังเท่ห์อ่ะ คนไรก้อมะรู้วววว  อั๊ยยยยยยยยยย (อวยทุกอิริยาบถ โฮะ)  

แล้วก้อขึ้นรถหนีอมม่าไป โฮวววววววววววววววว 

ลืมลงรูปปร๊ากกก เค้ามาด้วยกันเนะ 

ทรวดทรงองค์เอว ท่าโพสต์ และคอสซูม มะไหวจิเคลียร์ ๆๆๆ

(ตะก้อยังโหล่วววววว) 

จากนั้นก้อเกิดไรขึ้นกะชีวิตอีกก้อไม่รู้ ปลาทองจำมะได้เรยคร่ะ รู้ตัวอีกที คนที่ไ่ม่คิดว่าจะเจอตรงนี้ ก้อโผล่วมาพร้อมเสียงกี๊ซซซซ  ไหนใครบอกว่าขึ้นเวทีอีกฝั่งไง ฮึ

เง้อ....คิมแจจุ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง 

          โผล่วมามะให้ซุ่มให้เสียง (ก้อเสียงกี๊ซซไงปร้า) แร้วมายืนรอนานมั่กก ตอนนั้นเพอร์ฟอร์มของใครก้อมะรู้ มะมีสติจะสนใจแระ ตาจับจ้องแต่กับน้องแจ พร้อมห้ามขาไม่ให้เดินออกไปหา กร๊ากกก (จิง ๆ มะกล้าหรอกคร่ะ แค่ยืนดูอยู่ตรงนั้น ก้อกัวจะแย่ เป็นพวกกัวการเข้าใกล้ศิลปินในดวงใจ 5555+) แต่แอบกัวคอกเพรสจะถล่มมั่กก เดะ ๆ ข้างในแทบจะปีนออกมาข้างนอกอ่ะ อิปร้าเรยต้องขยับออกมาหน่อย มะงั้นเด๋วจะโดนมิใช่น้อย (ตะมะได้ขยับเข้าหานุ้งแจเนะ โฮะ)

          ถ่ายรูปตลอดเวลา คือไม่กล้าเอากล้องออกจากหน้า กัวนุ้งแจตกใจ กร๊ากกกกกกก ตะซักพักนุ้งแจก้อรู้ตัว (ไม่รู้ก้อแปลกแระ ตรงนั้นมีอิปร้ายืนอยุ่คนเดว (คนอื่นยืนในคอกเพรส) แถมถือบ้องข้าวหลามส่องนุ้งแจอยู่ โอตาขุมากอ่ะ 555+ 

เจอสายตานุ้งแจ เล่นเอามือไม้สั่น (ไปโทษนุ้งแจ มันหนัก ถือนิ่ง ๆ มะไหวเองตะหาก กร๊ากกกก) 

เรยโดนมองหน้าหาเรื่อง

ตะมะกัว เอากล้องปิดหน้าอยู่   กร๊ากกกกกกกก

แต่อยากบอกว่า นุ้งแจเท่ห์มากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก  เวลาอยู่โดด ๆ นี่ ออร่าความเท่ห์ ความแมนมันฟุ้งกระจายย... (เพราะมะมี chemistry จา่กอิหมี )

มาหลุดละมุนก้อบางอิริยาบถ เช่น...

เรียบร้อยสมเป็นกุลสตรี (ต่างกะอิหมีสุดขั้วโลก กร๊ากกกกกก) ได้ถ่ายรูปลูกกระดกน้ำแว้ววววววว  (เป็นไรมากมั้ย ปร้า)

ออร่าแมนนน...ตะหน้าสวยโฮกกกกกกกกกกกกก

ดูท่ายืนเค้าซะก่อน

จะเท่ห์ไปน้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย 

ตะปากแดงน่าจรู๊ฟฟฟฟมาเชีย โฮะ 

          และแล้วก้อถึงเวลาเพอร์ฟอร์ม มัวตะถ่ายรูปเรยมะได้ละเลียดเสียงเพลงอันไพเราะ ตะก้อตกในภวังค์เป็นช่วง ๆ เพระาเสียงของนางฟ้านี่แล

และก้อได้รู้ว่า อิปร้าแพ้ทางคิมแจจุงคร่ะ ถ่ายหน้าเบลอทุกรูป ทุกรูปจิง ๆ แต่ถ่ายข้างหลังนี่แบบ จะชัดไปไหน  สภาพแสงเดวกัน เซ็ตติ้งเดวกัน ไมมันต่างกันเช่นเน้

สรุปได้อย่างเดว แพ้ทาง ๆๆๆ 555+ 

ถูกใจดีเทลด้านหลังของเสื้อนุ้งแจมากกกกกกกกกก  เฟมินีนได้อี๊กกกกก

เหมาะกะนุ้งแจที่ซู้ดดดดดดดดดดดดดด 

ถ่ายข้างหลัง ชัดเกือบทุกรูปจิง ๆ นะ (สงสัยได้สปอร์ตไลท์ช่วยด้วยอ่ะ) 

พอเพอร์ฟอร์มที่เวทีเล็กเสร็จ ก้อได้เวลาเคลื่อนย้ายไปเวทีกลาง โฮกกกกกกกก ลูกเดินผ่านหน้าอีกคนแว้ววววววววววววว   

หันหน้ามาปั๊บ

เบลอทันที ของเค้าแรงเจง ๆ 55555+  

โฮววววววววว ใกล้เกินไป ใจสั่น มือสั่น 

ชอบรูปเน้

ย้อนแสงเรยเห็นแฟลร์ดวงบะเริ่มเฮิ่มม

ตะเหมาะกะุนุ้งแจจัง

ออร่านางฟ้า อั๊ยยยยย...

 ฃ

และแล้วนุ้งแจก้อเดินผ่านเลยไป

อย่าเพิ่งปายยยยยย....คิมแจจุ๊งงงงงงงงงงงงงงงง 

เบื้องหลัง

ชัดตร่อดอ่ะ 

นึกว่าจะไม่ได้เจอกันแล้ว

แต่ก้อเดินกลับมาทางเดิม เพื่อขึ้นรถกอล์ฟ

โฮวววววววววว คิมแจจุ๊งงงงงงงงงงงงง 

          หลังจากร่ำลานุ้งแจ อิปร้าก้อเก็บเสื้อผ้ายัดใส่กระเป๋า เตรียมเดินกลับไปหาเพื่อนฝูง ตอนนั้นแปลกใจตัวเองเล็กน้อย จำได้ว่า ตอนใช้กล้องกะเลนส์ตัวนี้ถ่ายงานคอส มันหนักมากกก ถือได้แปร๊ะเดวต้องวาง ปวดแขนมากมาย ตะมะวานนี้ ยืนถืออยุ่เป็นชั่วโมง มะเมื่อยเรยแฮะ สงกะสัยอะดรีนาลีนมันหลั่ง อารมณ์เหมือนคนแบกตู้เย็นได้ตอนไฟไหม้ กร๊ากกกกกกกกกกก 

          พอกลับไปนั่งที่ ก้อไม่ได้ถ่ายรูปแล้วล่ะคร่ะ โฮกกกอย่างเดว

ทิ้งท้ายไว้ด้วยแสงไฟจากแสตนด์ (ตะสีฟ้าเยอะกว่าจิง ๆ เนะ) 

อ้อ ๆๆ เก็บตกซักรูป สำหรับแฟน ๆ ของนุ้งมิน ตอนนุ้งมินโซโล่ มองขึ้นไปเห็นแบนเนอร์เด่นชัดมากกก  นุ้งมินคงดีใจ มิชชั่นสำเร็จ ยินดีด้วยคร่ะ

          พอพาร์ทสอง ก้อกลับไปนั่งที่แระ รอดูอิหมีโซโล่ กร๊ากกก (มะงั้นคงมะกลับ เอ๊ยย มะช่ายย) ที่นั่งดีมากมาย เพราะใกล้โฮก ๆ เนื่องจากนั่งแถวที่ 2 จากข้างหน้า ของบล็อค B3 อิปร้านั่งริมในสุดเรย  (ที่นี้ ห้ามใครแย่ง จะดูหมีโซโล่ 55+) แร้วเป็นแอเรียที่ลูก ๆ มาบ่อยโฮกกกก  จ

จิตหลุดครั้งแรกก้อกะอิหมีนี่ล่ะคร่ะ

You're my miracle อิหมีมาโหล่วววววววววววววววววววววววววววววววววว....ว....อยู่ตรงหน้า เสื้อขาว กางเกงลายสก็อต

โฮกกกกกกกกก อมม่าแย่ ๆๆ

อย่ามายิ้มร้ายยยยยยยยยยยย....แบบเน้ ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ 

ยุนแจ 

credit : YJL (แทงคะยูววนุ้งทีน่าจาก Hey! JJ แม่นุ้งแจ ที่ถ่ายอิหมีได้ชัดมั่กกว่าถ่ายนุ้งแจ กร๊ากก สงกะสัยจะแพ้ทางนุ้งแจอีกคนนึง 555+) 

แถมตอนเพลง show me your love ก้อมาเต้นดุ๊กดิ๊ก ๆ อยู่ตรงหน้า หลั่นล้าร่าเริงงงมากกกกกกกกก

          ตอนหมีมานี่ ปร้ากะเจ๊ใหญ่ รีบชูผ้ายุนแจให้ดู หันภาษาเกาให้อ่านกันเรยทีเดว ขออุปทานว่าอิหมีมองมา แร้วยิ้มโด้ยยยยยยยยย (ตะนุ้งแจมะมองเรย กร๊ากกกก ตร่อดอ่ะ ยุนแจทีไร จะมะยอมมองทุกทีจิ) ส่วนเพ่แอนโฮกกก้อสลบเหมือด เพราะชูผ้าของวิดหมีแร้วอิหมีเห็น เรยยิ้มแร้วพยักหน้าให้ โฮกกกกกกกก อิด ๆๆๆ   

ตะโซโล่จบเร็วมะรู้ตัว แถม....ใส่สูทเต็มยศ

อากาศมันร้อนนะยุนโฮ 555555+ 

          ส่วนนุ้งแจก้อทำอมม่าสลบในความน่าร้ากกกกกกกกกกกก ตอน You're my miracle ก้อมายืนผ่องงง โอโม่วววอยู่ใกล้ ๆ เพราะยืนถัดจากอิหมี แต่ที่โฮกที่สุด ก้อตอนที่เจ๊ใหญ่ใช้พลังกังฟู โยนผ้าเขียวของ Hey ! JJ ไปให้จนถึงเวทีนั่นล่ะคร่ะ แร้วนุ้งแจก้อเก็บมาถือ จากนั้นก้อนั่งขัดสมาธิเล่นกะแฟน ๆ อยู่ตรงหน้านั่นแล โฮกกกกกกก ตายไป ๆๆๆ น่ารักไปไหน อะไรจะเซอร์วิสแฟน ๆ ขนาดน้านนน คุ้มค่าผ้าเขียวมากคร่ะคุณเจ๊ กร๊ากกกกกกกกก (ส่วนของปร้า ผ้าวิดหมีมะโยนให้หรอกคร่ะ เสียดาย ของหายากอ่ะ กร๊ากกกกกกก  รักนะ ยุนโฮ้ววววววว) 

ขอบคุณผ้าเขียวของคุณเจ๊

ผืนนี้นั่นแล 

แทงคะยูนุ้งแจที่นั่งให้ปร้า ๆ โฮกฮากไม่ยอมไปไหนอยู่นานนน

รักนะ แจจุง 

credit : as tagged (นุ้งทีน่าถ่ายรูปนุ้งแจมะชัดเหมือนถ่ายอิหมี เห็นมะคระ กร๊ากกกกกก)

          จากนั้นก้อโฮกฮากต่อแบบลอย ๆ จำรายละเอียดไม่ได้ 55+ แต่บอกตรง ๆ ว่าสนุกไม่เต็มที่อย่างบอกไม่ถูก อาจจะเพราะวันนั้นต้องทำอะไรหลายอย่าง แร้วคอนนี้ก้อไม่ใช่คอนเต็ม ๆ ของเดะ ๆ เราเรยรู้สึกเหมือนดูซ้อมใหญ่อยู่ กร๊ากกก อารมณ์มันก้อค้าง ๆ คา ๆ อยากดูเดะ ๆ แบบเต็ม ๆ (แต่โชว์ของวงอื่นก้อชอบนะคระ ชายนี่งี้ แทมิ้นนน อนยู้วววววววว ชะนีโซเซก้อน่ารักดี เพลง Gee นี่เวิ้คมั่กก)

แบบนี้ทำได้อย่างเดว ต้องไปถอนน...น.....ที่เกา เอิ๊กกกก 

โฮกกกกกกกกกก มะไหร่จะวันที่ 19 ซะเท ๆๆๆๆ 

คิดถึงลูกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก  

(มะเช้าตอนขับรถไปทำงาน ฟัง Wasurenaide แร้วน้ำตาคลอด้วยอ่ะ ตอนลูกอยุ่มะเป็น พอลูกไปแร้วอาการหนักแฮะ โฮวววววววว) 

ร่ำลาจากไปด้วยเวทีแห่งความทรงจำ

ที่ดี ๆ แบบนี้ ชีวิตนี้จะมีโอกาสได้อีกมะเนี่ยยย

แทงคะยูอัปป้าที่ร้ากกกกกก สำหรับใบเบิกทางที่นั่งวีไอพีที่พื้นตรงนั้น กร๊ากกกก อัปป้ามาเห็นคงตกใจอ่ะ ลูกเป็นอะไรมากมั้ย  ตะเป็นประสบการณ์ที่เค้าลืมไม่ลงจิง ๆ นะ และคิดว่าคงไม่มีโอกาสแบบนี้อีกแร้วล่ะคร่ะ (อัปป้ามะต้องห่วงเนะ เค้ามะไปนั่งกะพื้นถ่ายรูปดาราอีกแร้วล่ะ 5555+)

ขอบคุณผู้มีอุปการะด้วยนะคระ 

พีเอ็ดสึ  สำหรับประเด็นที่เป็นที่กล่าวขวัญถึง "ยุนแจงอนกันจริงหรือ" ทำไมมันกลายเป็นโซลูชั่นไปแร้วรือ ถ้าไม่มีอินเตอร์แอ็คชั่นแปลว่าแจงอนยุน งงฮ่ะ กร๊ากกกกกกก คือจิง ๆ คู่นี้ก้องอลกันบ่อยอ่ะนะ คนนึงเซ็นสิถีฟ อีกคนความรู้สึกช้า เอิ่มมม มะมีเรื่องก้อแปลกอ่ะ แต่คราวนี้ปร้าเห็นต่างออกไป แต่ยอมรับว่า นุ้งแจซัมธิงรองจิง ๆ คร่ะ ในความรู้สึกอ่ะนะ มะได้บอกว่าที่จะพิมพ์ต่อไปนี้คือ fact แต่ just hypothesis คร่ะ อย่าถือสาคนแกร่ ถ้าเห็นมะตรงกัน แต่แม่นุ้งแจหลาย ๆ คน (ไม่ใช่ยุนแจนะ) ก้อบอกว่าลูกผิดปกติ ยอมรับว่ากะแฟน ๆ นุ้งแจเซอร์วิสเยอะจิง ๆ ดูเล่นหลั่นล้าร่าเริง แต่ปร้าที่เห็นใกล้ ๆ อย่างตอนมานั่งเล่นน่ารักอยู่ตรงหน้า ก้อรู้สึกว่าแจไม่ได้แฮปปี้ ตาไม่ยิ้มเรยอ่ะ แล้วอินเตอร์แอ็คชั่นกับคนวงใน (คือคนในวงนั่นเอง) ก้อน้อยมั่ก ๆ ไม่ใช่แต่กับอิหมี กะน้อง ๆ ก้อเหมือนกัน แต่คนวงนอก (คือคนนอกวง อนึ่งเพื่อน ๆ ซูจู) ก้อเล่นอยู่ (แต่จะไม่เล่นก้อมะได้ชิมิ ถ้าเค้าเข้ามาเล่นด้วยอ่ะ) รู้อย่างเดวว่าแจนอยด์ แต่นอยด์อะไรไม่ทราบได้ (มะมีพลังจิตอ่านใจคนเนะ) ส่วนอิหมีก้อดูเกร็ง ๆ (สงสัยมะกล้าเข้าใกล้) แต่ดูพยายามจะอวยรึเชียร์อัพอยู่เหมือนกันเนะ แต่ no response กร๊ากกกกกก อย่างเอาสร้อยช้างที่เพื่อนนุ้งอ้อให้แจมาใส่ซะเอง (แต่ของที่เค้าให้ตัวดันมะใช้ 555+) ปกติอิหมีคงมะใช่คนที่ช่างเลือกช่างหาอะไรแบบนี้มาใส่อ่ะ ตะนี่ตั้งใจใส่อวยใครป่ะ อีกตอนก้อตอนยื่นผ้าขนหนูให้นุ้งแจ วุ้ยย เค้ามะได้เปื้อนเค้กเหมือนตัวเองนะตัว แต่นุ้งแจก้อรับไปคลุมหัีวไว้อีกผืน  (มีผ้าเขียวอยู่แร้วผืนนึง ตะคงรู้ว่าเจ๊ใช้แร้ว เรยมะกล้าใช้ กร๊ากกก)  ถ้างอลอิหมี สงสัยผ้าของอิหมีคงไปอยู่บนพื้น มากกว่าจะอยุ่บนหัวล่ะคร่ะ กร๊ากกกกกก คนนี้เค้าเก็บอาการที่ไหนกัน (อย่างที่นอยด์ ก้อมีอาการซะจนคนรู้สึกอ่ะ คิดดู)

          หวังว่าจะหายในเร็ววันเนะ 

         ตะถ้ามันมีเรื่องแย่ ๆ แบบนี้จิง ๆ ปร้าก้อไม่แปลกใจเรยนะคระ ว่าทำไมคิมแจจุงถึงยึดติดกับยุนโฮนัก ถ้าคนที่เซนสิถีฟอย่างนุ้งแจ ตลอดเวลาต้องเจอแต่กับเรื่องแย่ ๆ มีแต่คนที่คิดแต่จะ take advantage จากตัวเอง แม้แต่คนใกล้ชิด  ถ้าได้เจอกับเพื่อนอย่างอิหมี คนที่รักตัวเองแบบ uncondition ไม่เคยเรียกร้อง ไม่เคยอิจฉา ยินดีให้นุ้งแจเป็นที่หนึ่งตร่อด (ถึงจะโหดไปหน่อยก้อเหอะ) เป็นปร้าเอง ปร้าก้อยกให้คนนี้เป็นคนพิเศษคร่ะ

ยังไงก้อ...

ดูแลนุ้งแจด้วยนะยุนโฮ ดูแลกันดี ๆ น้า

ลาไปนอนก่อนคร่ะ

วันพรุ่งต้องเดินทางตะเช้า

แร้วจะเอาบุญมาฝากเนะ  

ลืม ๆๆ

ลืมไปว่าถ่ายคลิปมาด้วย (แอบถ่าย โฮะ) ตอนช่วงชุลมุน ได้ตอนอิหมีเปื้อนเค้กเรยทีเดว กะตอนที่เค้ายืนข้าง ๆ กัน (รู้สึกจะเป็นช่วงเดวที่ยืนข้างกัน TT_TT) แร้วอิหมีก้อหันไปพูดอะไรก้อนุ้งแจซักคำนึงนี่แหละ สั้นมั่ก แต่เห็นอย่างนึง นุ้งแจที่ออร่าแมนโฮกกตอนยืนโดดเดี่ยว พอมายืนข้างอิหมีนี่...องค์เสงี่ยมลงทันที หนีบได้อี๊กกกก กร๊ากกกกกกกกกกกก

It's a chemistry !!! โฮะ

ถ้ามีเวลา จะทำคลิปมาให้โหลดกันนะคร้า ตะทำใจกันหน่อยนะ ซูมเสตจกลางจากที่นั่งนี่เอาเรื่อง เพราะฉะนั้น ยี่ห้อปร้่าอุ้มเก๊าะ...ต้องทั้งสั่นทั้งเบลออ่ะจิ 55555555+

^

^

^

ดิท ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เอาออก ๆๆๆๆๆ 

เพิ่งกลับมาจากทำบุญที่อยุธยา ต้องรีบมาดิทอย่างว่อง  

อ่านเม้นแร้วมะค่อยสบายใจเ่่ท่าไหร่

คือปร้ามะได้ตั้งใจทำให้ใครกังวลนะคระ และไม่ได้อยากจะทำตัวแบบ หลอกให้อยาก แร้วจากไปไรเง้

เพียงแต่่ข่าวลือ มันก้อคือข่าวลือ เรือ่งจิงรึป่าวเราไม่รุ้ แร้วถ้าบอกไปคนที่เป็นข่าวอาจจะเสียหาย ดู negative ก้อเรยไม่เล่า

แต่ที่พูดถึงขึ้นมา แค่อยากจะบอกว่า เรื่องที่นุ้งแจจะไม่สบายใจมีได้ล้านแปด ไม่ได้เกิดเพราะอิหมีคนเดว โลกนี้ไม่ได้มีแต่เค้าสองคนเนะ (ถึงแม้จะชอบสร้างโลกส่วนตัวก้อตาม อั๊ยยยย  ) เพราะถ้าโลกนี้มีแต่เค้าสองคนจิง ๆ ปร้าว่า อะไร ๆ มันคงดีกว่านี้เยอะอ่ะ

พูดถึงเพียงเพื่อยกเหตุผลที่ทำให้ตัวเองเชื่อว่า ทำไมถึงไม่ได้คิดว่าแจงอนยุน คนอื่นจะได้มาเม้าไม่ได้ว่า ยุนแจขึ้นสมองจนไม่มองอะไรเรย เอะอะก้อรักกัน ๆ ไรเง้ 

เพราะฉะนั้น

ขออภัยที่ทำให้เวิ่นเว้อคร่ะ (โค้งงง...ง....)

คราวหน้าจะระวังในการเขียนไดอารี่ของตัวเองมากกว่าเน้

อันยอง.

พีเอ็ดสึ  ปร้ามะใช่อาจารย์หรอกคร่ะ ตะที่ทำงานเค้าก้อเรียกว่าอาจารย์อ่ะ งงมะ กร๊ากกกกกกกก

(สอนใครมะได้ เด๋วจะนำพาความเสื่อมสู่เยาวชนของชาติ 555+)

พีเอ็ดสึสอง  อิหมีมะใ่ช่หลังบ้านของนุ้งแจนะคระ  ขานั้นอ่ะ..เค้าหน้าบ้าน โฮะ