[090504] My first code of the secret..@Kobe

posted on 05 May 2009 00:13 by getsuyoubi in Concert

 

 

หมายเหตุ : หนึ่ง สปอยล์คอนซีเคร็ท โค้ด ล้วน ๆ

                 สอง  นอยด์มากด้วยอ่ะ  

 

 

 

 

โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก....ก...............

 

กรีดร้องนำหน้ามาก่อนเลย

เวลาเพิ่งผ่านไปไม่นาน แต่มีความรู้สึกมากมายเกิดขึ้นในทริปนี้

มีแต่เรื่องดี ๆ มีแต่ความสนุก มีความสุขมากมาย

แน่นอนล่ะ ก้อเป็นการกลับไปประเทศที่เราหลงรัก ได้เที่ยวในที่ ๆ อยากไป

แถมเพื่อนร่วมทางก้อน่ารักมาก ๆๆๆๆๆ....ทำให้ทริปเราดียิ่งขึ้นไปอีก 

แต่เรื่องเที่ยวจะขอข้ามไปก่อน

เพราะวันนี้แบกสังขารมาอัพเฉพาะกิจโอนลี่นะคร้าา...

(ไม่อัพไม่ได้ เด๋วปลาทองลืม กร๊ากกก) 

 

 

         หลังจากเมื่อคืนตื่นเต้น แทบไม่ได้หลับได้นอน ในหัวมีแต่เรื่องคอน นึกไปนั่นนู่นนี่ ให้หัวมีแต่เพลงเซอ์ไวเว่อร์เปิดวนไปวนมา (เปิดยังไง  ) ตื่นเต้ลกันอยู่สองคนกะนุ้งสาวคนโต (ทริปนี้เราฮันนี่มูนกันคร่ะ  ) คุยกันว่า ต้องนอนไม่หลับแน่เรย งั้นงู้นงี้ ซักพักนึง รู้สึกตัวอีกที ก้อเช้าแระ กร๊ากกก หลับสนิทชนิดไม่ลืมหูลืมตา เนื่องจากเที่ยวกันมาหนักใช่ย่อย (โดยเฉพาะคุณน้องสาว เที่ยวเกียวโตซะจนปรุ ปรุยังไงไว้รอน้องสาวมาบรรยายเองละกันเนะ  แต่ขอบอกว่าปรุได้เห็นภาพมั่ก 55+) 

         เช้าวันนี้หลังจากหม่ำอาหารที่โรงแรม แค่ข้าวสวยกับซุปเต้าหู้ร้อน ๆ แถมด้วยไส้กรอกที่กัดแร้วมีน้ำหวาน ๆ ทะลักออกมา  แค่นี้ก้ออิ่มอร่อยจนยิ้มได้ มีแรงออกเดินทาง มุ่งสู่ปราสาทฮิเมจิ แห่งเืมืองฮิเมจิ ซึ่งอยู่เลยโกเบไปประมาณ 40 นาทีคร่ะ เราตัดสินใจไปเี่ที่ยวกันก่อน แล้วค่อยกลับมาดูคอนเสิร์ตที่โกเบ เพราะวันนี้เป็นวันแรก จะเริ่มเล่นตอน 18.30 น. มีเวลาไถลเยอะ แถมฮิเมจินี่ ไม่ไปไม่ได้ เพราะปราสาทงามมั่กก...(ของโปรดด...) และอีกไม่นาน จะเริ่มบูรณะปราสาทครั้งใหญ่ อปป้าเรียกว่าโดนเข้าเฝือกคร่ะ ตัวปราสาทจะถูกครอบชั้นนอกไว้ เพื่อทำการซ่อมแซม แถมใช้เวลาตั้ง 6 ปีเรยทีเดียว  หลังจากเที่ยวเล่นกันเสร็จ อิปร้าก้อฝากฝังพี่ชายไปกับรุ่นพี่และรุ่นน้อง เค้าจะไปตะลุยนาโงย่า (อั๊ยยย... ) กัน ส่วนปร้าและนุ้งสาวคนโต ก้อรีบรุดขึ้น JR มุ่งหน้าสู่โกเบ เพื่อไปดูคอนเสิร์ตกันคร่ะ

          ใช้เวลาเดินทางไม่นาน ก้อมาถึงสถานีซันโนะมิยะ ต่อพอร์ทไลเนอร์ (ซึ่งใช้บัตรเบ่่งมะได้ แง้วว) ไปที่สถานีชิมมิน ฮิโรบะ ลงจากสถานีปั๊บ ก้อถึงบริเวณโกเบ เวิร์ล คิเนน ฮอลล์ สถานที่จัดคอนเสิร์ตในครั้งนี้คร่ะ

ดูหน้าตาฮอลล์กันหน่อย เกร๋ใช้ได้เรยน้าา

 

จิง ๆ ก่อนจะไปถึงตัวฮอลล์

เราถูกดักด้วยเจ้านี่คร่ะ

 

เจอแร้วถึงกะไปไม่เป็นกันเรยทีเดว  

ไปไหนไม่ได้ด้วย เงินหมดอ่ะ กร๊ากกกกกกกกกกกก 

แต่สะดุดโลโก้ตัวเป็น ๆ มากก

มันสวย...มันเท่ห์...มันงามมม......โฮ่ยยยย....ชอบมากกกกกกกก

 

เท่ห์ ๆๆๆๆ

 

ตามธรรมเนียม ก้อต้องมีป้ายเน้ 

 

มาแบบอลัง...

 

ด้านหลังเป็นบู๊ทสำหรับสั่งซื้อ photo คร่ะ

 

ตะตอนนั้นไม่มีอารมณ์เลือกภาพถ่าย (ไม่เด็ดเท่าไหร่ดั้ว)

แต่ต้องรีบมุ่งหน้าเข้าสู่ "ห้องโถงดูดเงิน" กร๊ากกกก

 

แต่พอเข้าไปแล้ว ก่อนจะไปต่อคิวซื้อของหน้าคอน โดนดักด้วยเจ้านี่

 

เครดิตการ์ดตระกูลมมาสเตอร์ มาอีกแว้ววววว......

อยากด้ายยย.....

ตะมะสามารถคร่ะ  ต้องอยู่ยุ่นโอนลี่ โฮวววว

 

งั้นแค่เก็บภาพเป็นทีระลึกก้อด้ะ

ถ่ายกะนุ้งสาวคนโตด้วย  

(วันนี้เป็นฝาแฝด I love yunho ด้วยเนะ อั๊ยยย....คัพเพิ่ลทีเชิ้ต โฮะ) 

  

หลังจากนั้นก้อมุ่งหน้าสู่สมรภูมิ กร๊ากกกกกก

ก้อดูคนจิ เห็นบู๊ทอยู่ลิบ ๆ   

  

ต่อคิวไป เม้าไป ก้อคิดคำนวณไป เพราะจดมาแร้วนะ ที่ทุก ๆ คนสั่งอ่ะ แต่....

ปลาทองลืมเอาลิสต์ไปด้วยคร่ะ  

เพราะฉะนั้้น ขาดเหลือเช่นไรได้โปรดให้อภัยโด้ยยยย....(ให้ไปต่อแถวอีก ขอคิดอีกสามร้อยตลบ กร๊ากกก)

อันนี้หน้าตาแคตตาล็อค

โลโก้เท่ห์ ๆ นี่ ทำอะไรก้อดูดีไปโม้ดดดด (ชอบมากจิง ๆ นะเนี่ย โฮะ)

 

หลังจากนั้นก้อไปยืนมึนกะนุ้งสาวสองคน เนื่องจากว่าเก่งภาษายุ่นมั่ก ช็อปกันเสด จะรูดบัตร แต่ชีบอกรูดมะได้ ก้อนี่แถวสำหรับคนจ่ายเงินสดโอนลี่ โฮกกกก...ควักกันหมดกระเป๋าเรยงานเน้  

          ได้ของมากองใหญ่ เพราะตัดอะไรแทบไม่ได้ ของหน้าคอนปีนี้ทำออกมาดูดีจิงๆ คร่ะ ดูดีกว่าที่เห็นในภาพอ่ะ โดยเฉพาะกระเป๋าสีดำนั่น เพียงแค่เคลือบพลาสติค ก้อยกระดับความงามขึ้นอีกโข ไหนจะเสื้อกับผ้าขนหนู ที่เห็นในภาพ ไม่งามเท่าของจิงอ่ะ ช็อปไปช็อปมา สองพี่น้องหมดไปร่วมแสนเยน กร๊ากกกกกกก (รวมของคนอื่นฝากด้วยอ่ะ  ) ซื้อเสร็จ สูดยาดมฟืดดด...ด...แล้วแบกสัมภาระมาแบกะดิน อิปร้าจิเป็นลม 555+

กองใหญ่แค่ไหนลองดูภาพ

ได้นุ้ง บ. นามสมมติ (เลียนแบบกันเห็น ๆ กร๊ากกก) มาเป็นพรีเซนเตอร์

  

ว่าแต่...จะทำท่าเด็กปวีณาทำไมคร้าาาา.....  

(รู้แร้ว ว่ารักยุนโฮ อั๊ยยยยย) 

         ตอนนั้นทั้งเหนื่อย ทั้งเมื่อย หิวก้อหิว หันซ้ายหันขวา ไม่รู้จะหม่ำอะไร หม่ำขนมหน้าคอนน้องดีก่า ขอบอกว่า

อร่อยโฮกกกกกกกกกกกก........

แป้งกรอบมั่กก ๆ โฮกก กรอบที่สุดในทัวร์นี้รึป่าวคระ กร๊ากกก เม้ากันขำ ๆ ว่า พอถึงโตเกียวโดม แป้งคงนิ่มพอดี 555+ ครีมหวานกำลังดี ไม่หวานมาก หอมนิด ๆ อั๊ยยย....อาหร่อยยยยย

ระหว่างโฮกไป พิมพ์ไป ก้อแกะกินไปอีก 2 อัน (เอิ่มม..ได้ข่าวว่าตีสามแระนะ) 

อร่อยด้วย เท่ห์ด้วย  

 

สองพี่น้องรับประกันความอร่อยเหาะ  

 

หลังจากนั้นก้อเดินดูนั่นดูนี่รอบ ๆ สถานที่ พร้อมกับสอดส่ายสายตาหาลู่ทางซื้อบัตรหน้างาน แต่ปีนี้ต้องบอกว่า ต่างจากปีก่อนเยอะมัก่ เพราะมีแฟนที่ไม่ีมีตั๋วมาถือป้ายซื้อบััตรเยอะมากกก....ก.....แต่ไม่เห็นมีคนมาขายบัตรเรยอ่ะ ตาลุงแก๊งขายบัตร ยังมาถามหาบัตรกะเรา  อันนี้ช็อคมั่ก เพราะนึกว่าแกจะเข้ามาขายบัตร ดันมาถามขอซือ้บัตรซะงั้น คือแกทำหน้าที่เหมือนพ่อค้าคนกลางอ่ะคร่ะ จะมีเมมเบอร์ที่ดูคนเดียว แร้วเอาบัตรอีกใบมากขายไรเง้ แอบฟังเค้าซื้อขายกัน ไม่ค่อยรู้เรื่องหรอก แต่จับใจความได้ว่า มีอาุจุมม่าคนนึง ขายบัตรบนแสตนด์ ในราคา 3 หมื่ีนกว่าเยนให้กะลุง ไม่อยากคิดว่าพอมาถึงมือพวกเรา ๆ จะกลายเป็นราคาเท่าไหร่  

          พอใกล้เวลาเข้าฮอลล์ก้อเริ่มเคลื่อนย้ายตัวเอง เก็บภาพเป็นที่ระลึกซะหน่อย เดี๋ยวบัตรคอนจะโดนแยกร่างแระ

 

แวะเก็บภาพป้ายอิเวนท์ของโกเบ เวิร์ล คิเนน ฮอลล์เล็กน้อย คิวคอนเสิร์ตยาวเหยียวเรยทีเดว

 

แร้วก้อแวะดูผังที่นั่งเล็กน้อย จิง ๆ ก้อดูมาจากในเวปแร้วอ่ะนะ

 

        ตอนดูก้อไม่ได้คิดไรมากคร่ะ เพราะรู้ว่าได้ที่นั่งบนแสตนด์บล็อค C แถวที่ 12 ก้อคิดว่าไม่ใกล้เวที แต่ก้อไม่ได้ไกลสุดกู่ เพราะน้องสาวคนกลางบอกมาว่าฮอลล์มันไม่ใหญ่ แต่เราดูจากข้างนอกมันก้อใหญ่พอสมควรอ่ะนะ

        แต่พอเดินเข้าไปในฮอลล์ปั๊บ สองพี่น้องแทบจะกระโดดกอดคอกันกรี๊ดดด..ด....เพราะที่นั่งดีกว่าที่คิดไว้มว๊ากกกกก....อยู่บนแสตนด์ก้อจิง ๆ แต่นั่งแถวที่ 4 เรยคร่ะ เพราะแถว 1-8 มันดันอยู่บนอารีน่า (พื้นราบ) บนแสตนด์เรยเริ่มนับที่แถว 9 โฮกกกก  แถมมีข้อดีอีกอย่างคือ เจ้าเวทีเล็กฝั่งนี้ มันอยู่หน้าบล็อคของเราสองคนพอดี๊...อั๊ยยยยยย  

          คือปีนี้ เวทีจะต่างจากปีก่อน ๆ คร่ะ ปกติมันจะมีเมนสเตจ กับเวทีกลมที่ยื่นมาตรงกลางชิมิ แต่ปีนี้ จากเวทีตรงกลาง มันมีทางยื่นออกไปสองข้างเป็นขาตัว Y ที่ปลายนั้นมีเวทีเล็กอยู่คร่ะ โฮกก...มันอยู่ตรงหน้าอิปร้านี่เอ๊งงงง

เวทีประมาณนี้เรยคร่ะ (แอบถ่ายตอนคอนเลิก)

 

ตรงกลางเวทีกลมนั่น พื้นสีขาว ๆ จะมีสองชั้น ยกสูงได้เหมือนปีก่อน ตรงทางเดินตรงกลางเป็นทางเลื่อนสไลด์เหมือนเดิม ส่วนที่เมนสเตจปีนี้ลูกเล่นเยอะพอควร ส่วนตรงพื้นอารีน่า ที่เห็นสีแดง ๆ นั่น พื้นที่วีไอพี ของบัตรพรีเมี่ยมคร่ะ อั๊ย อิด จะมีอยู่ด้านหน้าเวทีกลาง และก้อขนาบข้างทางเดินตรงกลางคร่ะ (ขอบอกว่า ทางเข้าฮอลล์เค้านี่ เดิน red carpet เรยนะคระ โฮกกก) 

          ตอนนั้นความตื่นเต้นมันถึงพีคสุดด.....เรื่องที่นั่งนี่สุด ๆ แระคร่ะ ขนาดยังไม่รุ้ว่าเด็ก ๆ จะออกมามากแค่ไหน แต่มันก้อใกล้เวทีกลางด้วยล่ะ ฮอลล์นี้เล็กจิงๆ  อย่างที่นุ้งสาวว่าไว้ นับดูแล้วในฮอลล์น่าจะมีคนดูแค่ 7-8 พัน ไม่น่าถึงหมื่น (อันนั้นคงต้องเต็มพื้นที่ แต่คอนเราเวทีก้อกินเนื้อที่ไปเยอะแระ)

         และแล้วก้อได้เวลาที่เรารอคอย แต่ vtr ไม่ขึ้นแฮะ เป็นคุณสต๊าฟออกมาพูดอะไรยาว ๆ ซึ่งอิปร้าก้อเข้าใจมั่ก ฟังไม่ออกเรย รู้แต่ได้ยินว่า rehersal แล้วก้อได้ยินชื่อนุ้งเซียะอยู่หลายครั้ง ประกอบกับได้ยินเสียงแฟน ๆ ในฮอลล์ตกใจ ฮือฮากันใหญ่ ตอนนั้นลางมันบอกว่า ไม่ใ่ช่เรื่องดีแน่แล้ว หันไปถามคนข้าง ๆ ก้อได้ความว่า นุ้งเซียะเกิดอุบัติเหตุระหว่างการซ้อม อาจจะแสดงไม่ได้เต็มที่ แต่คอนเสิร์ตวันนี้ก้อจะยังพร้อมห้า 5 คนคร่ะ

         จากนั้น vtr ก้อเริ่มเปิดตัวคอนเสิร์ต ขอบอกว่า โฮกกกกกกก...มากกกกกกกก....เปิดตัวมาเด็ก ๆ ทั้งห้าอยู่ในชุดสูทสามชิ้น เสื้อกั๊กเป็นสีเงินสะท้อนแวววับ เดินเ้ข้าไปในงานเลี้ยง แร้วภารกิจของเด็ก ๆ ก้อเริ่มขึ้น เป้าหมายคือการขโมยเพชรคร่ะ หลังจากขโมยเพชร ก้อได้เวลาหนี และได้เวลาโชว์พาวของเด็ก ๆ ด้วย บทบู๊สนั่น แต่ละคนประหนึ่งบรู๊ซลี จำท่าไม่ได้ รู้แต่ตอนหนีออกมา อิหมีกะนุ้งแจเค้ามาป๊ะกัน สัมผัสกันเล็กน้อย (เนียนน  ) ก่อนหันไปพะบู๊ โฮกก นุ้งแจก้อบู๊ได้น้า ส่วนอิหมี ลีลาชนะเริ่ดดดสมศักดิ์ศรีแชมป์ฮัปคิโด้ โหล่ววว เท่ห์ มะไหวจะเคลียร์ อั๊ยยยย  

พอทั้งห้ามาเจอกัน ก้อมาสุดที่ดาดฟ้าตึก เผชิญหน้ากับเฮลิคอปเตอร์ ตอนแรกนึกว่าจะบินหนี ปรากฏว่า ถ้าจะเป็นตำรวจ เด็ก ๆ เรยนะ

โดดตึกหนี  

ฟิ้ววว...ว........แประ เอิ่มม มะใช่แระ  

โดดลงมา ก้อมาต่อกับ vtr บนเวทีคร่ะ

แล้วก้อเปิดตัวกันในชุดเดียวกับใน vtr ด้วยเพลง

"Secret Game" ไม่เกินความคาดหมายจิง  

ก่อนจะไปบันระยายถึงความโหล่วล้ำของลูกชาย กะความโหล่วปนสวยปนน่ารักของนุ้งแจ

ต้องบอกว่า ปร้าจำรายละเอียดอินดีเทลไม่ค่อยได้เรยคร่ะ ช่วงแรก ๆ อ่ะ ต้องบอกว่า สติหลุดไปบ่อยครั้ง เพราะมันมีเรื่องนอยด์ ๆ เข้ามาแทรก

ตั้งแต่ที่เปิดตัวกันออกมาแร้ว พบว่า...นุ้งเซียนั่งอยู่บน wheel chair  และนั่งอยู่บนนั้นตลอดคอนเสิร์ตเรยคร่ะ

          ตอนนั้นมันกังวล เพราะเราไม่คิดว่าน้องจะเจ็บมากขนาดนี้ เพราะยังมาพร้อมหน้า แต่พอเห็นแบบนี้ เริ่มไม่แน่ใจแระ เพราะน้องนั่งอยู่บนวีลแชร์ตร่อด จะขยับทีก้อดูอึดอัด เหมือนจะเจ็บมั้ย และเวลาร้องเพลง ถึงจะเป็นเพลงแดนซ์ แต่สีหน้าและแววตาน้องไม่ดีเรยคร่ะ ปร้าเห็นแร้วอยากจะร้องไห้ คือกล้องจะซูมหน้าน้องบ่อยเหมือนกัน เพราะน้องไม่ได้ออกมาจากเมนสเตจซักเท่าไหร่ เพื่อน ๆ เข็นรถออกมาให้เป็นบางช่วงแค่นั้นเอง นุ้งแจรับหน้าที่ซะส่วนใหญ่เรยคร่ะ อบอุ่นสมเป็นคิมแจจุง ดูแลน้องตร่อด เพลงบัลลาดที่ส่วนใหญ่แร้วทูคิมเค้าจะคอรัสกันตอนจบ นุ้งแจจะหันไปมองนุ้งเซียะตร่อด เข็นรถเข็นให้จากเมนสเตจมาเวทีหน้า แต่ก้อไม่ได้เข็นคนเดียวนะ ขากลับอิหมีเข็นให้  ก้อผลัดกันเข็นไปเข็นมา ให้นุ้งเซียะได้ออกมาเจอหน้าแฟน ๆ แบบนี้ละ่คร่ะ เท่าที่บล็อคกิ้งจะอำนวย เห็นภาพการดูแลของพี่ ๆ น้อง ๆ แล้ว อิปร้าก้อยิ่งน้ำตาซึม โฮวววว....ว.....(แต่อย่าดูแลกันบ่อยได้ม้ายย ไม่อยากให้ใครเจ็บแร้วววว) 

          แต่คอนนี้ก้อยังถือว่าเป็นคอนที่สนุกมว๊ากกกกกกกกก....ดีมาก ๆๆๆๆๆๆๆๆ ด้วยอะไรหลาย ๆ อย่าง อันดับหนึ่งยกให้เพลงในคอนเรยคร่ะ ขอบอกว่า มีเซอร์ไพรส์ตร่อดด...เซอร์ไพรส์ชนิดอิปร้าน้ำตาซึมเรยทีเดว อีกคนที่ต้องยกให้คือ อิหมีคร่ะ ต้องบอกว่าครึ่งแรก รู้สึกเรยว่าเด็ก ๆ พลังดร็อปลงไป คงเพราะเรื่องเกิดสด ๆ ร้อน ๆ เต้นกันไม่ออก บล็อคกิ้งก้อพร่าด แต่อิหมีประคองเพื่อนได้ีดีมาก โดยเฉพาะครึ่งหลัง (หลังจากแนะนำแดนเซอร์ไป) โผล่วมาอีกที อิหมีอัดพลังใส่การแสดง บิ๊วทั้งเพื่อน ทั้งคนดูอย่างเรา จนสนุกสนานลืมนอยไปเรยทีเดว (ว่าแต่..มันจะได้ผลแต่กับแม่หมีอย่างเรารึป่าวนะ กร๊ากกก) 

มาเข้าคอนกันต่อ

         จาก Secret Game เพลงเปิด ก้อต้องมาโฮกกกับเพลงที่ไม่คิดว่าจะได้ยินตั้งแต่เริ่มคอนแบบนี้ ซิงเกิ้ลใหม่ Share the world เด็ก ๆ เอามาเล่นตั้งแต่เริ่มเรยคร่ะ เพลงสนุกมากกก...ก....แต่ก้อทำให้เราตื่นเต้นแระ ว่าเพลงแถมตอนท้ายคอน จะเป็นเพลงอะไรน้า เ่ล่นเอาเพลงนี้มาแต่แรกเรยอ่ะ เพลงนี้ นุ้งมินออกมาเต้นที่เวทีเล็กฝั่งปร้า โฮกกก นุ้งโหล่วมากมายก่ายกอง โหล่วไม่เกรงใจฮยอง ๆ กันเล้ยยย แต่ ๆๆ อิหมี ๆๆ ไปเต้นฝั่งตรงข้ามทำม้ายยย...มาฝั่งนี้เซ่ อมม่ารอยู้ววววววว... 

แล้วก้อช่วง MC แนะนำตัวกันเรย พูดเรื่องนุ้งเซียะเจ็บเล็กน้อย แฟน ๆ ก้อส่งเสียงให้กำลังใจกันใหญ่ ปร๊ากเข็นรถเข็นให้เพื่อนด้วยอ่ะ น่าร้ากกกก

จากนั้นก้อเป็นเพลง Doumini คร่ะ บัลลาดสุดเพราะ สด ๆ ต้องฟังที่คอนยุ่นเท่านั้น  เพราะทั้งฮอลล์เงียบกริบเหมือนเคย แต่ตอนนั้นปร้าก้อยังมึน ๆ นอยด์ ๆ กับเรื่องนุ้งเซียะ ก้อเรยไม่ได้ดื่มด่ำเท่าไหร่  

        แล้วเราก้อมากระชากอารมณ์กันกับ Take your hands เพลงในซิงเกิ้ลซาไบเบ้อคร่ะ โฮกก ดีใจไ้ด้ดูได้ฟัง เพราะชอบมั่ก ๆ แต่ไม่ได้อยู่ในอัลบั้ม ไม่คิดว่าจะได้ฟังนะเนี่ยยยย  ตอนนั้นถึงจะนอยด์ แต่ก้อยัง Go! ตามเด็ก ๆ แถมโว้..โว..โหว่..โว้..โว..โว..โหว่..Go! แบบลืมนอยด์กันเรยทีเดว

เบรคกันที่ MC อีกนี้ดสส (อันนี้ข้ามไป อิปร้าลืมติดวุ้นแปลภาษาไปด้วย กร๊ากก เกิดทันโดเรมอนกันมะเนี่ย  )

       ต่อกันด้วยเพลงสุดโปรดในบั้ม ที่อยากจะดูไลฟ์โฮก ๆๆๆ แร้วก้อได้ดูสมใจ "Stand up!" โฮกก เพราะมั่กกก สนุกด้วยอ่ะ แถมงานนี้เจ้าลูกชายมาเต้นที่เวทีตรงหน้า สองพี่น้องกี๊ซซซซกันลั่นซอย จิกทึ้งดึงกัน วันนี้อิหมีโหล่วววมากกกกกกกก.... คือผมทำคล้ายๆ กับตอนงานทีเ่กา แค่จัดทรงนิดหน่อย ก้อโหล่วโฮกกกกก (แต่จอนแหลมเปี้ยบเชวนะ 55+) แร้วแบบ กล้ามแขนใหญ่โตมโหฬารมากกก..(กล้ามจิง ๆ นะ มะใช่ไขมัน) ยืนข้างนุ้งมินนี่ นุ้งมินแขนเล็กไปเรย (นุ้งแจยังสู้มะได้อ่ะ โฮะ) เพลงนี้อิหมีมาพร้อมกับปร๊ากและนุ้งมิน วุ้ยย อีกสองคนก้อโหล่ววว ดีนะลูกชายเจิดมั่ก เรยไม่โดนขโมยซีน กร๊ากกก ส่วนนุ้งแจ เต้นที่เวทีเล็กอีกฝั่ง จิง ๆ คงต้องมีน้งเซียะ แต่...เรยกลายเป็นแจจุงโซโล่แด๊นนนซึ อั๊ยย แจทำด้ายยยย.....

        เบรคจังหวะกันด้วย beautiful you ที่ร้องกันตรงทางเดินตรงกลาง โฮววว..เสียงแจเพราะอ่ะ (จำได้แค่นี้  )

แล้วก้อต่อด้วยเพลงโปรดของหลาย ๆ คน "9095" งานนี้ใช้เวทีเมนสเตจคุ้มมาก พื้นเวทีที่แต่ละคนยืน จะยกสูงขึ้นลงสลับกันคร่ะ อิปร้าดูแล้วหวาดเสียว กลัวน้องจะหล่นอ่ะ แต่ก้อดูสวยดีนะ อ้าวว.. ก้อแหมม ด้านหลังเด็ก ๆ จะมี vtr ด้วยอ่ะคร่ะ ตอนแรกก้อเป็นรูปเปลวเทียนไรไป ซักพักก้อเปลี่ยนเป็นกระจก แร้วมันจะเหมือนเด็กเต้นอยู่หน้ากระจกอ่ะคร่ะ (แตุ่้นุ้งแจแอบเต้นไม่ทันเงาในกระจกนะ กร๊ากกกกก แวะแซวหน่อย วันนี้หลุดเยอะ) เป็นเพลงที่โชว์ได้เจ๋งเพลงหนึ่งเรยคร่ะ

       ส่วนเพลงต่อไป เป็นเซอร์ไพรส์แรกของวัน เพราะเพลงที่ขึ้นมาคือ "My Destiny" คร่ะ โฮกกกกกกกก สองพี่น้องกรีดร้องกันอีกแร้วว มันเป็นเพลงที่ปร้าชอบมว๊ากกกกกกก...เป็นอันดับต้้น ๆ ในหมู่เพลงบัลลาดที่ยุ่น และไม่คิดว่าจะมีวันได้ฟังร้องสด