addicted to TVfXQ++YUNJAE only!!!!!++

หมายเหตุ : หนึ่ง สปอยล์คอนซีเคร็ท โค้ด ล้วน ๆ

                 สอง  นอยด์มากด้วยอ่ะ  

โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก....ก...............

กรีดร้องนำหน้ามาก่อนเลย

เวลาเพิ่งผ่านไปไม่นาน แต่มีความรู้สึกมากมายเกิดขึ้นในทริปนี้

มีแต่เรื่องดี ๆ มีแต่ความสนุก มีความสุขมากมาย

แน่นอนล่ะ ก้อเป็นการกลับไปประเทศที่เราหลงรัก ได้เที่ยวในที่ ๆ อยากไป

แถมเพื่อนร่วมทางก้อน่ารักมาก ๆๆๆๆๆ....ทำให้ทริปเราดียิ่งขึ้นไปอีก 

แต่เรื่องเที่ยวจะขอข้ามไปก่อน

เพราะวันนี้แบกสังขารมาอัพเฉพาะกิจโอนลี่นะคร้าา...

(ไม่อัพไม่ได้ เด๋วปลาทองลืม กร๊ากกก) 

         หลังจากเมื่อคืนตื่นเต้น แทบไม่ได้หลับได้นอน ในหัวมีแต่เรื่องคอน นึกไปนั่นนู่นนี่ ให้หัวมีแต่เพลงเซอ์ไวเว่อร์เปิดวนไปวนมา (เปิดยังไง  ) ตื่นเต้ลกันอยู่สองคนกะนุ้งสาวคนโต (ทริปนี้เราฮันนี่มูนกันคร่ะ  ) คุยกันว่า ต้องนอนไม่หลับแน่เรย งั้นงู้นงี้ ซักพักนึง รู้สึกตัวอีกที ก้อเช้าแระ กร๊ากกก หลับสนิทชนิดไม่ลืมหูลืมตา เนื่องจากเที่ยวกันมาหนักใช่ย่อย (โดยเฉพาะคุณน้องสาว เที่ยวเกียวโตซะจนปรุ ปรุยังไงไว้รอน้องสาวมาบรรยายเองละกันเนะ  แต่ขอบอกว่าปรุได้เห็นภาพมั่ก 55+) 

         เช้าวันนี้หลังจากหม่ำอาหารที่โรงแรม แค่ข้าวสวยกับซุปเต้าหู้ร้อน ๆ แถมด้วยไส้กรอกที่กัดแร้วมีน้ำหวาน ๆ ทะลักออกมา  แค่นี้ก้ออิ่มอร่อยจนยิ้มได้ มีแรงออกเดินทาง มุ่งสู่ปราสาทฮิเมจิ แห่งเืมืองฮิเมจิ ซึ่งอยู่เลยโกเบไปประมาณ 40 นาทีคร่ะ เราตัดสินใจไปเี่ที่ยวกันก่อน แล้วค่อยกลับมาดูคอนเสิร์ตที่โกเบ เพราะวันนี้เป็นวันแรก จะเริ่มเล่นตอน 18.30 น. มีเวลาไถลเยอะ แถมฮิเมจินี่ ไม่ไปไม่ได้ เพราะปราสาทงามมั่กก...(ของโปรดด...) และอีกไม่นาน จะเริ่มบูรณะปราสาทครั้งใหญ่ อปป้าเรียกว่าโดนเข้าเฝือกคร่ะ ตัวปราสาทจะถูกครอบชั้นนอกไว้ เพื่อทำการซ่อมแซม แถมใช้เวลาตั้ง 6 ปีเรยทีเดียว  หลังจากเที่ยวเล่นกันเสร็จ อิปร้าก้อฝากฝังพี่ชายไปกับรุ่นพี่และรุ่นน้อง เค้าจะไปตะลุยนาโงย่า (อั๊ยยย... ) กัน ส่วนปร้าและนุ้งสาวคนโต ก้อรีบรุดขึ้น JR มุ่งหน้าสู่โกเบ เพื่อไปดูคอนเสิร์ตกันคร่ะ

          ใช้เวลาเดินทางไม่นาน ก้อมาถึงสถานีซันโนะมิยะ ต่อพอร์ทไลเนอร์ (ซึ่งใช้บัตรเบ่่งมะได้ แง้วว) ไปที่สถานีชิมมิน ฮิโรบะ ลงจากสถานีปั๊บ ก้อถึงบริเวณโกเบ เวิร์ล คิเนน ฮอลล์ สถานที่จัดคอนเสิร์ตในครั้งนี้คร่ะ

ดูหน้าตาฮอลล์กันหน่อย เกร๋ใช้ได้เรยน้าา

จิง ๆ ก่อนจะไปถึงตัวฮอลล์

เราถูกดักด้วยเจ้านี่คร่ะ

เจอแร้วถึงกะไปไม่เป็นกันเรยทีเดว  

ไปไหนไม่ได้ด้วย เงินหมดอ่ะ กร๊ากกกกกกกกกกกก 

แต่สะดุดโลโก้ตัวเป็น ๆ มากก

มันสวย...มันเท่ห์...มันงามมม......โฮ่ยยยย....ชอบมากกกกกกกก

เท่ห์ ๆๆๆๆ

ตามธรรมเนียม ก้อต้องมีป้ายเน้ 

มาแบบอลัง...

ด้านหลังเป็นบู๊ทสำหรับสั่งซื้อ photo คร่ะ

ตะตอนนั้นไม่มีอารมณ์เลือกภาพถ่าย (ไม่เด็ดเท่าไหร่ดั้ว)

แต่ต้องรีบมุ่งหน้าเข้าสู่ "ห้องโถงดูดเงิน" กร๊ากกกก

แต่พอเข้าไปแล้ว ก่อนจะไปต่อคิวซื้อของหน้าคอน โดนดักด้วยเจ้านี่

เครดิตการ์ดตระกูลมมาสเตอร์ มาอีกแว้ววววว......

อยากด้ายยย.....

ตะมะสามารถคร่ะ  ต้องอยู่ยุ่นโอนลี่ โฮวววว

งั้นแค่เก็บภาพเป็นทีระลึกก้อด้ะ

ถ่ายกะนุ้งสาวคนโตด้วย  

(วันนี้เป็นฝาแฝด I love yunho ด้วยเนะ อั๊ยยย....คัพเพิ่ลทีเชิ้ต โฮะ) 

หลังจากนั้นก้อมุ่งหน้าสู่สมรภูมิ กร๊ากกกกกก

ก้อดูคนจิ เห็นบู๊ทอยู่ลิบ ๆ   

ต่อคิวไป เม้าไป ก้อคิดคำนวณไป เพราะจดมาแร้วนะ ที่ทุก ๆ คนสั่งอ่ะ แต่....

ปลาทองลืมเอาลิสต์ไปด้วยคร่ะ  

เพราะฉะนั้้น ขาดเหลือเช่นไรได้โปรดให้อภัยโด้ยยยย....(ให้ไปต่อแถวอีก ขอคิดอีกสามร้อยตลบ กร๊ากกก)

อันนี้หน้าตาแคตตาล็อค

โลโก้เท่ห์ ๆ นี่ ทำอะไรก้อดูดีไปโม้ดดดด (ชอบมากจิง ๆ นะเนี่ย โฮะ)

หลังจากนั้นก้อไปยืนมึนกะนุ้งสาวสองคน เนื่องจากว่าเก่งภาษายุ่นมั่ก ช็อปกันเสด จะรูดบัตร แต่ชีบอกรูดมะได้ ก้อนี่แถวสำหรับคนจ่ายเงินสดโอนลี่ โฮกกกก...ควักกันหมดกระเป๋าเรยงานเน้  

          ได้ของมากองใหญ่ เพราะตัดอะไรแทบไม่ได้ ของหน้าคอนปีนี้ทำออกมาดูดีจิงๆ คร่ะ ดูดีกว่าที่เห็นในภาพอ่ะ โดยเฉพาะกระเป๋าสีดำนั่น เพียงแค่เคลือบพลาสติค ก้อยกระดับความงามขึ้นอีกโข ไหนจะเสื้อกับผ้าขนหนู ที่เห็นในภาพ ไม่งามเท่าของจิงอ่ะ ช็อปไปช็อปมา สองพี่น้องหมดไปร่วมแสนเยน กร๊ากกกกกกก (รวมของคนอื่นฝากด้วยอ่ะ  ) ซื้อเสร็จ สูดยาดมฟืดดด...ด...แล้วแบกสัมภาระมาแบกะดิน อิปร้าจิเป็นลม 555+

กองใหญ่แค่ไหนลองดูภาพ

ได้นุ้ง บ. นามสมมติ (เลียนแบบกันเห็น ๆ กร๊ากกก) มาเป็นพรีเซนเตอร์

ว่าแต่...จะทำท่าเด็กปวีณาทำไมคร้าาาา.....  

(รู้แร้ว ว่ารักยุนโฮ อั๊ยยยยย) 

         ตอนนั้นทั้งเหนื่อย ทั้งเมื่อย หิวก้อหิว หันซ้ายหันขวา ไม่รู้จะหม่ำอะไร หม่ำขนมหน้าคอนน้องดีก่า ขอบอกว่า

อร่อยโฮกกกกกกกกกกกก........

แป้งกรอบมั่กก ๆ โฮกก กรอบที่สุดในทัวร์นี้รึป่าวคระ กร๊ากกก เม้ากันขำ ๆ ว่า พอถึงโตเกียวโดม แป้งคงนิ่มพอดี 555+ ครีมหวานกำลังดี ไม่หวานมาก หอมนิด ๆ อั๊ยยย....อาหร่อยยยยย

ระหว่างโฮกไป พิมพ์ไป ก้อแกะกินไปอีก 2 อัน (เอิ่มม..ได้ข่าวว่าตีสามแระนะ) 

อร่อยด้วย เท่ห์ด้วย  

สองพี่น้องรับประกันความอร่อยเหาะ  

หลังจากนั้นก้อเดินดูนั่นดูนี่รอบ ๆ สถานที่ พร้อมกับสอดส่ายสายตาหาลู่ทางซื้อบัตรหน้างาน แต่ปีนี้ต้องบอกว่า ต่างจากปีก่อนเยอะมัก่ เพราะมีแฟนที่ไม่ีมีตั๋วมาถือป้ายซื้อบััตรเยอะมากกก....ก.....แต่ไม่เห็นมีคนมาขายบัตรเรยอ่ะ ตาลุงแก๊งขายบัตร ยังมาถามหาบัตรกะเรา  อันนี้ช็อคมั่ก เพราะนึกว่าแกจะเข้ามาขายบัตร ดันมาถามขอซือ้บัตรซะงั้น คือแกทำหน้าที่เหมือนพ่อค้าคนกลางอ่ะคร่ะ จะมีเมมเบอร์ที่ดูคนเดียว แร้วเอาบัตรอีกใบมากขายไรเง้ แอบฟังเค้าซื้อขายกัน ไม่ค่อยรู้เรื่องหรอก แต่จับใจความได้ว่า มีอาุจุมม่าคนนึง ขายบัตรบนแสตนด์ ในราคา 3 หมื่ีนกว่าเยนให้กะลุง ไม่อยากคิดว่าพอมาถึงมือพวกเรา ๆ จะกลายเป็นราคาเท่าไหร่  

          พอใกล้เวลาเข้าฮอลล์ก้อเริ่มเคลื่อนย้ายตัวเอง เก็บภาพเป็นที่ระลึกซะหน่อย เดี๋ยวบัตรคอนจะโดนแยกร่างแระ

แวะเก็บภาพป้ายอิเวนท์ของโกเบ เวิร์ล คิเนน ฮอลล์เล็กน้อย คิวคอนเสิร์ตยาวเหยียวเรยทีเดว

แร้วก้อแวะดูผังที่นั่งเล็กน้อย จิง ๆ ก้อดูมาจากในเวปแร้วอ่ะนะ

        ตอนดูก้อไม่ได้คิดไรมากคร่ะ เพราะรู้ว่าได้ที่นั่งบนแสตนด์บล็อค C แถวที่ 12 ก้อคิดว่าไม่ใกล้เวที แต่ก้อไม่ได้ไกลสุดกู่ เพราะน้องสาวคนกลางบอกมาว่าฮอลล์มันไม่ใหญ่ แต่เราดูจากข้างนอกมันก้อใหญ่พอสมควรอ่ะนะ

        แต่พอเดินเข้าไปในฮอลล์ปั๊บ สองพี่น้องแทบจะกระโดดกอดคอกันกรี๊ดดด..ด....เพราะที่นั่งดีกว่าที่คิดไว้มว๊ากกกกก....อยู่บนแสตนด์ก้อจิง ๆ แต่นั่งแถวที่ 4 เรยคร่ะ เพราะแถว 1-8 มันดันอยู่บนอารีน่า (พื้นราบ) บนแสตนด์เรยเริ่มนับที่แถว 9 โฮกกกก  แถมมีข้อดีอีกอย่างคือ เจ้าเวทีเล็กฝั่งนี้ มันอยู่หน้าบล็อคของเราสองคนพอดี๊...อั๊ยยยยยย  

          คือปีนี้ เวทีจะต่างจากปีก่อน ๆ คร่ะ ปกติมันจะมีเมนสเตจ กับเวทีกลมที่ยื่นมาตรงกลางชิมิ แต่ปีนี้ จากเวทีตรงกลาง มันมีทางยื่นออกไปสองข้างเป็นขาตัว Y ที่ปลายนั้นมีเวทีเล็กอยู่คร่ะ โฮกก...มันอยู่ตรงหน้าอิปร้านี่เอ๊งงงง

เวทีประมาณนี้เรยคร่ะ (แอบถ่ายตอนคอนเลิก)

ตรงกลางเวทีกลมนั่น พื้นสีขาว ๆ จะมีสองชั้น ยกสูงได้เหมือนปีก่อน ตรงทางเดินตรงกลางเป็นทางเลื่อนสไลด์เหมือนเดิม ส่วนที่เมนสเตจปีนี้ลูกเล่นเยอะพอควร ส่วนตรงพื้นอารีน่า ที่เห็นสีแดง ๆ นั่น พื้นที่วีไอพี ของบัตรพรีเมี่ยมคร่ะ อั๊ย อิด จะมีอยู่ด้านหน้าเวทีกลาง และก้อขนาบข้างทางเดินตรงกลางคร่ะ (ขอบอกว่า ทางเข้าฮอลล์เค้านี่ เดิน red carpet เรยนะคระ โฮกกก) 

          ตอนนั้นความตื่นเต้นมันถึงพีคสุดด.....เรื่องที่นั่งนี่สุด ๆ แระคร่ะ ขนาดยังไม่รุ้ว่าเด็ก ๆ จะออกมามากแค่ไหน แต่มันก้อใกล้เวทีกลางด้วยล่ะ ฮอลล์นี้เล็กจิงๆ  อย่างที่นุ้งสาวว่าไว้ นับดูแล้วในฮอลล์น่าจะมีคนดูแค่ 7-8 พัน ไม่น่าถึงหมื่น (อันนั้นคงต้องเต็มพื้นที่ แต่คอนเราเวทีก้อกินเนื้อที่ไปเยอะแระ)

         และแล้วก้อได้เวลาที่เรารอคอย แต่ vtr ไม่ขึ้นแฮะ เป็นคุณสต๊าฟออกมาพูดอะไรยาว ๆ ซึ่งอิปร้าก้อเข้าใจมั่ก ฟังไม่ออกเรย รู้แต่ได้ยินว่า rehersal แล้วก้อได้ยินชื่อนุ้งเซียะอยู่หลายครั้ง ประกอบกับได้ยินเสียงแฟน ๆ ในฮอลล์ตกใจ ฮือฮากันใหญ่ ตอนนั้นลางมันบอกว่า ไม่ใ่ช่เรื่องดีแน่แล้ว หันไปถามคนข้าง ๆ ก้อได้ความว่า นุ้งเซียะเกิดอุบัติเหตุระหว่างการซ้อม อาจจะแสดงไม่ได้เต็มที่ แต่คอนเสิร์ตวันนี้ก้อจะยังพร้อมห้า 5 คนคร่ะ

         จากนั้น vtr ก้อเริ่มเปิดตัวคอนเสิร์ต ขอบอกว่า โฮกกกกกกก...มากกกกกกกก....เปิดตัวมาเด็ก ๆ ทั้งห้าอยู่ในชุดสูทสามชิ้น เสื้อกั๊กเป็นสีเงินสะท้อนแวววับ เดินเ้ข้าไปในงานเลี้ยง แร้วภารกิจของเด็ก ๆ ก้อเริ่มขึ้น เป้าหมายคือการขโมยเพชรคร่ะ หลังจากขโมยเพชร ก้อได้เวลาหนี และได้เวลาโชว์พาวของเด็ก ๆ ด้วย บทบู๊สนั่น แต่ละคนประหนึ่งบรู๊ซลี จำท่าไม่ได้ รู้แต่ตอนหนีออกมา อิหมีกะนุ้งแจเค้ามาป๊ะกัน สัมผัสกันเล็กน้อย (เนียนน  ) ก่อนหันไปพะบู๊ โฮกก นุ้งแจก้อบู๊ได้น้า ส่วนอิหมี ลีลาชนะเริ่ดดดสมศักดิ์ศรีแชมป์ฮัปคิโด้ โหล่ววว เท่ห์ มะไหวจะเคลียร์ อั๊ยยยย  

พอทั้งห้ามาเจอกัน ก้อมาสุดที่ดาดฟ้าตึก เผชิญหน้ากับเฮลิคอปเตอร์ ตอนแรกนึกว่าจะบินหนี ปรากฏว่า ถ้าจะเป็นตำรวจ เด็ก ๆ เรยนะ

โดดตึกหนี  

ฟิ้ววว...ว........แประ เอิ่มม มะใช่แระ  

โดดลงมา ก้อมาต่อกับ vtr บนเวทีคร่ะ

แล้วก้อเปิดตัวกันในชุดเดียวกับใน vtr ด้วยเพลง

"Secret Game" ไม่เกินความคาดหมายจิง  

ก่อนจะไปบันระยายถึงความโหล่วล้ำของลูกชาย กะความโหล่วปนสวยปนน่ารักของนุ้งแจ

ต้องบอกว่า ปร้าจำรายละเอียดอินดีเทลไม่ค่อยได้เรยคร่ะ ช่วงแรก ๆ อ่ะ ต้องบอกว่า สติหลุดไปบ่อยครั้ง เพราะมันมีเรื่องนอยด์ ๆ เข้ามาแทรก

ตั้งแต่ที่เปิดตัวกันออกมาแร้ว พบว่า...นุ้งเซียนั่งอยู่บน wheel chair  และนั่งอยู่บนนั้นตลอดคอนเสิร์ตเรยคร่ะ

          ตอนนั้นมันกังวล เพราะเราไม่คิดว่าน้องจะเจ็บมากขนาดนี้ เพราะยังมาพร้อมหน้า แต่พอเห็นแบบนี้ เริ่มไม่แน่ใจแระ เพราะน้องนั่งอยู่บนวีลแชร์ตร่อด จะขยับทีก้อดูอึดอัด เหมือนจะเจ็บมั้ย และเวลาร้องเพลง ถึงจะเป็นเพลงแดนซ์ แต่สีหน้าและแววตาน้องไม่ดีเรยคร่ะ ปร้าเห็นแร้วอยากจะร้องไห้ คือกล้องจะซูมหน้าน้องบ่อยเหมือนกัน เพราะน้องไม่ได้ออกมาจากเมนสเตจซักเท่าไหร่ เพื่อน ๆ เข็นรถออกมาให้เป็นบางช่วงแค่นั้นเอง นุ้งแจรับหน้าที่ซะส่วนใหญ่เรยคร่ะ อบอุ่นสมเป็นคิมแจจุง ดูแลน้องตร่อด เพลงบัลลาดที่ส่วนใหญ่แร้วทูคิมเค้าจะคอรัสกันตอนจบ นุ้งแจจะหันไปมองนุ้งเซียะตร่อด เข็นรถเข็นให้จากเมนสเตจมาเวทีหน้า แต่ก้อไม่ได้เข็นคนเดียวนะ ขากลับอิหมีเข็นให้  ก้อผลัดกันเข็นไปเข็นมา ให้นุ้งเซียะได้ออกมาเจอหน้าแฟน ๆ แบบนี้ละ่คร่ะ เท่าที่บล็อคกิ้งจะอำนวย เห็นภาพการดูแลของพี่ ๆ น้อง ๆ แล้ว อิปร้าก้อยิ่งน้ำตาซึม โฮวววว....ว.....(แต่อย่าดูแลกันบ่อยได้ม้ายย ไม่อยากให้ใครเจ็บแร้วววว) 

          แต่คอนนี้ก้อยังถือว่าเป็นคอนที่สนุกมว๊ากกกกกกกกก....ดีมาก ๆๆๆๆๆๆๆๆ ด้วยอะไรหลาย ๆ อย่าง อันดับหนึ่งยกให้เพลงในคอนเรยคร่ะ ขอบอกว่า มีเซอร์ไพรส์ตร่อดด...เซอร์ไพรส์ชนิดอิปร้าน้ำตาซึมเรยทีเดว อีกคนที่ต้องยกให้คือ อิหมีคร่ะ ต้องบอกว่าครึ่งแรก รู้สึกเรยว่าเด็ก ๆ พลังดร็อปลงไป คงเพราะเรื่องเกิดสด ๆ ร้อน ๆ เต้นกันไม่ออก บล็อคกิ้งก้อพร่าด แต่อิหมีประคองเพื่อนได้ีดีมาก โดยเฉพาะครึ่งหลัง (หลังจากแนะนำแดนเซอร์ไป) โผล่วมาอีกที อิหมีอัดพลังใส่การแสดง บิ๊วทั้งเพื่อน ทั้งคนดูอย่างเรา จนสนุกสนานลืมนอยไปเรยทีเดว (ว่าแต่..มันจะได้ผลแต่กับแม่หมีอย่างเรารึป่าวนะ กร๊ากกก) 

มาเข้าคอนกันต่อ

         จาก Secret Game เพลงเปิด ก้อต้องมาโฮกกกับเพลงที่ไม่คิดว่าจะได้ยินตั้งแต่เริ่มคอนแบบนี้ ซิงเกิ้ลใหม่ Share the world เด็ก ๆ เอามาเล่นตั้งแต่เริ่มเรยคร่ะ เพลงสนุกมากกก...ก....แต่ก้อทำให้เราตื่นเต้นแระ ว่าเพลงแถมตอนท้ายคอน จะเป็นเพลงอะไรน้า เ่ล่นเอาเพลงนี้มาแต่แรกเรยอ่ะ เพลงนี้ นุ้งมินออกมาเต้นที่เวทีเล็กฝั่งปร้า โฮกกก นุ้งโหล่วมากมายก่ายกอง โหล่วไม่เกรงใจฮยอง ๆ กันเล้ยยย แต่ ๆๆ อิหมี ๆๆ ไปเต้นฝั่งตรงข้ามทำม้ายยย...มาฝั่งนี้เซ่ อมม่ารอยู้ววววววว... 

แล้วก้อช่วง MC แนะนำตัวกันเรย พูดเรื่องนุ้งเซียะเจ็บเล็กน้อย แฟน ๆ ก้อส่งเสียงให้กำลังใจกันใหญ่ ปร๊ากเข็นรถเข็นให้เพื่อนด้วยอ่ะ น่าร้ากกกก

จากนั้นก้อเป็นเพลง Doumini คร่ะ บัลลาดสุดเพราะ สด ๆ ต้องฟังที่คอนยุ่นเท่านั้น  เพราะทั้งฮอลล์เงียบกริบเหมือนเคย แต่ตอนนั้นปร้าก้อยังมึน ๆ นอยด์ ๆ กับเรื่องนุ้งเซียะ ก้อเรยไม่ได้ดื่มด่ำเท่าไหร่  

        แล้วเราก้อมากระชากอารมณ์กันกับ Take your hands เพลงในซิงเกิ้ลซาไบเบ้อคร่ะ โฮกก ดีใจไ้ด้ดูได้ฟัง เพราะชอบมั่ก ๆ แต่ไม่ได้อยู่ในอัลบั้ม ไม่คิดว่าจะได้ฟังนะเนี่ยยยย  ตอนนั้นถึงจะนอยด์ แต่ก้อยัง Go! ตามเด็ก ๆ แถมโว้..โว..โหว่..โว้..โว..โว..โหว่..Go! แบบลืมนอยด์กันเรยทีเดว

เบรคกันที่ MC อีกนี้ดสส (อันนี้ข้ามไป อิปร้าลืมติดวุ้นแปลภาษาไปด้วย กร๊ากก เกิดทันโดเรมอนกันมะเนี่ย  )

       ต่อกันด้วยเพลงสุดโปรดในบั้ม ที่อยากจะดูไลฟ์โฮก ๆๆๆ แร้วก้อได้ดูสมใจ "Stand up!" โฮกก เพราะมั่กกก สนุกด้วยอ่ะ แถมงานนี้เจ้าลูกชายมาเต้นที่เวทีตรงหน้า สองพี่น้องกี๊ซซซซกันลั่นซอย จิกทึ้งดึงกัน วันนี้อิหมีโหล่วววมากกกกกกกก.... คือผมทำคล้ายๆ กับตอนงานทีเ่กา แค่จัดทรงนิดหน่อย ก้อโหล่วโฮกกกกก (แต่จอนแหลมเปี้ยบเชวนะ 55+) แร้วแบบ กล้ามแขนใหญ่โตมโหฬารมากกก..(กล้ามจิง ๆ นะ มะใช่ไขมัน) ยืนข้างนุ้งมินนี่ นุ้งมินแขนเล็กไปเรย (นุ้งแจยังสู้มะได้อ่ะ โฮะ) เพลงนี้อิหมีมาพร้อมกับปร๊ากและนุ้งมิน วุ้ยย อีกสองคนก้อโหล่ววว ดีนะลูกชายเจิดมั่ก เรยไม่โดนขโมยซีน กร๊ากกก ส่วนนุ้งแจ เต้นที่เวทีเล็กอีกฝั่ง จิง ๆ คงต้องมีน้งเซียะ แต่...เรยกลายเป็นแจจุงโซโล่แด๊นนนซึ อั๊ยย แจทำด้ายยยย.....

        เบรคจังหวะกันด้วย beautiful you ที่ร้องกันตรงทางเดินตรงกลาง โฮววว..เสียงแจเพราะอ่ะ (จำได้แค่นี้  )

แล้วก้อต่อด้วยเพลงโปรดของหลาย ๆ คน "9095" งานนี้ใช้เวทีเมนสเตจคุ้มมาก พื้นเวทีที่แต่ละคนยืน จะยกสูงขึ้นลงสลับกันคร่ะ อิปร้าดูแล้วหวาดเสียว กลัวน้องจะหล่นอ่ะ แต่ก้อดูสวยดีนะ อ้าวว.. ก้อแหมม ด้านหลังเด็ก ๆ จะมี vtr ด้วยอ่ะคร่ะ ตอนแรกก้อเป็นรูปเปลวเทียนไรไป ซักพักก้อเปลี่ยนเป็นกระจก แร้วมันจะเหมือนเด็กเต้นอยู่หน้ากระจกอ่ะคร่ะ (แตุ่้นุ้งแจแอบเต้นไม่ทันเงาในกระจกนะ กร๊ากกกกก แวะแซวหน่อย วันนี้หลุดเยอะ) เป็นเพลงที่โชว์ได้เจ๋งเพลงหนึ่งเรยคร่ะ

       ส่วนเพลงต่อไป เป็นเซอร์ไพรส์แรกของวัน เพราะเพลงที่ขึ้นมาคือ "My Destiny" คร่ะ โฮกกกกกกกก สองพี่น้องกรีดร้องกันอีกแร้วว มันเป็นเพลงที่ปร้าชอบมว๊ากกกกกกก...เป็นอันดับต้้น ๆ ในหมู่เพลงบัลลาดที่ยุ่น และไม่คิดว่าจะมีวันได้ฟังร้องสด เพราะอยู่ในบั้มเก่ามั่ก ๆ แ้ล้วอยุ่วันนี้ก้อได้ฟังโดยไม่รู้ตัว แถมมันเพราะมากกว่าเดิม หมีก้อร้องดีกว่าเดิม (ถึงจะโผล่วมาินิดเดวก้อเถอะนะ) โฮววววว....ดีใจมาก ๆๆๆๆ  

         จบเพลงนี้ก้อเป็น vtr คร่ะ บรรยากาศเหมือนทะเลทราย แล้วเด็ก ๆ ก้อโผล่วมาทีละคน มาเบ่งก้อนพลัง งึม ๆๆ ฟังดูแปลก ๆ เนอะ กร๊ากก เอาเ็ป็นว่า จะสร้างก้อนพลังในมือนั่นแล เริ่มด้วยนุ้งเซียะ ตั้งท่าทำมือเป็นรูปปิราิมิด ปร๊ากก้อตั้งท่าพลังเต่า (55+) นุ้งแจนี่เท่ห์มาเรย แค่ยกมือขึ้นมาก้อไฟลุก ส่วนนุ้งมินก้ออุ้งมือมาเรียบ ๆ จบด้วยอิหมีที่เอื้อมมือไปคว้า(หรือเกากร๊ากก)ที่ด้านหลัง แล้วก้อตัดกลับมา แต่ละคนก้อปล่อยเจ้าก้อนพลังนั่น ปร๊ากนี่เท่ห์เชีย ปล่อยแร้วเตะแบบฟุตบอล ส่วนอิหมีเท่ห์โฮกก ทีเือื้อมไปข้างหลังนี่คือจะหยิบดาบคร่ะ อั๊ยยยย.....เท่ห์โฮกกกกกกกก  

แล้วเพลง "Force" ก้อกระหึ่มขึ้นคร่ะ โฮกกก เพลงนี้เ่ท่์ห์ ทั้งท่าเต้น แล้วก้อลูกเล่น งานนี้เล่นกับจอข้างหลังอีกแระ คือเด็ก ๆ ยังใส่เชิ้ตดำ (ถอดสูทออก) ในจอจะใส่เสื้อกั๊กแขนกุดสีขาวกางเกงขาว (อั๊ยยย) แร้วซักพักเด็ก ๆ ก้อกระโดดไปหลังจอ ในจอก้อเป็นเด็ก ๆ สองคนเต้นด้วยกัน ตอนนั้นก้อลุ้นแระ ลุ้น ๆๆ ให้คนที่กระโดดกลับออกมาเป็นคนใส่ชุดขาว กร๊ากกกก กล้ามลูกน่างับอ่ะ 555+

แร้วก้อได้สมใจ  

เพราะคนที่ออกมาต่อเพลง Purple line คือเด็ก ๆ ในชุดขาวนั่นล่ะคร่ะ

โฮกกกกกกกกกก เซ็ทนี้นอกจากนั่งงับแขนอิหมีแร้ว ยังนั่งปลาบปลื้มกับความงามมมม...ละมุนของนุ้งแจด้วย คือตอนแรกที่ออกมาชุดสูท นุ้งแจเซ็ทผมเีรียบกริ๊บ ตอนนนั้นจะยังโหล่ว เท่ห์ แมนโฮกก แต่พอเต้นๆ  ไป เหงื่อออก ผมตกเท่านั้นแหละ หน้าละมุนขึ้น 50% มาบวกกับชุดขาวแขนกุดนี่อีก โฮกกกกกกก บลิ๊ง ๆๆๆ ไม่ไหวจะเคลียร์  

โฮกกับ Purple line กะหมีอีกหน่อย เพราะโซโลแด๊นส์เค้ามันเจ๋งมากกกกกก ไหนจะมิโรติคอีก คอนนี้หมีเต้นลืมตาย มีผสมบีบอยด้วยอ่ะ ได้เห็นลูกหกคะเมนตีลังกาตอนเต้นแร้วมัน ปลื้มมมม......  

          ต่อจากนั้นก้อช็อคอีกหน เพราะเด็ก ๆ เบรคเพลงแด๊นส์ ด้วยเพลงบัลลาดที่ไม่คิดว่าจะได้ฟังอีกแร้ว นั่นคือ

"Heart, Mind and Seoul" คร่ะ โฮวววววว.....ได้ฟังไลฟ์เพลงนี โฮวววว..ตกใจอีกแร้ว ไม่คิดว่าจได้ฟัง แร้วหมีเป็นต้นเสียง แร้วร้องดีกว่าเมื่อก่อนมาก ๆๆๆๆๆ คุมเสียงได้ดี แต่ที่ประทับใจที่สุดคือ เสียงของนุ้งแจที่ใสและก้องกังวานเป็นที่สุด โฮววว...ปลาบปลื้มทีได้ฟังอีกแว้วว  

แล้วก้อเป็นช่วง MC นุ้งแจไปเข็นนุ้งเซียะมาคุยกับแฟน ๆ ด้วยตัวเอง  ช่วงนี้ทอล์กกันนานมากกก ฟังไม่รู้เรื่อง แต่มีปล่อยมุขกันเล็กน้อย หนีไม่พ้น "โชยุโคโตะ" ที่อิหมีส่งมาให้นุ้งแจ แต่กว่านุ้งแจจะยามตามน้ำก้อนะ ม้วน อาย ขวยเขิลลไรก้อมะรุ แต่ก้อยอมรับมุขจนได้ แร้วก้อมีพูดเกี่ยวกับเรือ่งการแต่งเพลงคร่ะ ยาวมั่ก ๆๆ แต่ทอล์กเสร็จ ก้อเรยได้ฟังเพลงนี้ที่รอคอย

กับ "Wasurenaide" เพราะจนน้ำตาจะไหล เพลงบัลลาดเพลงโปรดสุด ๆ ในอัลบั้ม ออกมางดงามสมใจอิปร้า ตอนสุดท้ายนุ้งแจหันไปมองนุ้งเซียะด้วยล่ะ  

จากนั้นก้อเป็น vtr ที่สาว ๆ กรีดร้องกันลั่นฮอลล์ เป็นเหตุการณ์ก่อนจะถึง vtr เปิดคอนคร่ะ เด็ก ๆ ในชุดเดียวกับตอนแรกนั่นแล เริี่่มด้วยนุ้งมินกับสาวต่างชาติ คุยกันแต่ประมาณจะบอกเลิก ก่อนเดินจากมีโอบกันเล็กน้อย เรียกเสียงกี๊ซซซ...เราเริ่มลุ้นแร้วละ่ ว่าต่อไปจะเป็นใคร แร้วจะเบรคกันแบบไหน โฮะ ต่อมาเป็นนุ้งเซียะ อันนี้เพลย์เซฟ นั่งตรงข้ามกันที่โต๊ะอาหาร แร้วนุ้งเซียะก้อเดินจากมา ตามมาด้วยนุ้งแจ ที่ตอนแรกนั่งข้าวหญิงสาวบนโซฟา (แต่ขอเม้าเถอะคร่ะ อารมณ์เหมือนเพื่อนสาวนั่งคุยกัน กร๊ากกกกก ไม่รู้มีคนรู้สึกอย่างนี้เยอะป่าว เพราะได้ยินหลายคนหัวเราะอ่ะ 55+) แต่มาหยุดหัวเราะ ตอนเค้ากุมมือกันนี่แหละ กร๊ากกกกก แร้วนุ้งแจก้อเดินจากมาก ต่อด้วยปร๊ากก บอกเลิกสาวบนรถสปอร์ต งานนี้ไม่กุมมืออย่างเดว มีเอาินิ้วไล้ด้วยฟระเ่ร่ยคร่ะ โฮกกก ปิดท้ายด้วยอิหมี ไปบอกเลิกสาวอิท่าไหน หน้าตายิ้มกริ่มมีความสุขไงก้อมะรุ กร๊ากก แถมเลิกด้วยการส่งตั๋วเครื่องบินให้คร่ะ แร้วเดินจากมาเนียน ๆ 55+ 

เดินมาป๊ะกันพร้อมหน้าแร้วก้อ....

เปิดตัวเพลง "Begin"

โฮวววววววววว ขอร้องไ้ห้อีกครั้งได้มะคระ เพลงบัลลาดอันดับหนึ่งในดวงใจ ต้องพูดประโยคเดิม ว่าไม่คิดว่าจะมีวันได้ฟังไลฟ์ แต่น้องใจดีจัดมาให้ แถมเป็นเวอร์เปียโนที่ปร๊ากเล่นเอง โฮกกกกกกกก งดงาม ไพเราะ ซาบซึ้ง อิปร้าน้ำตาซึมเรยทีเดว เพราะมากกก ดีใจมากด้วยทีได้ฟัง โฮววววววว 

แต่กำลังซึ้งอยู่ดี ๆ

จบเพลงนี้ปุ๊บ Nobody knows ก้อขึ้นคร่ะ  กระชากอารมณ์กันไปน้ายยย แต่เพลงนี้ฮานุ้งแจเล็กน้อย เค้าจะมีเล่นกับขาไมค์ แล้วก้อไม้เท้าสีทอง ทีนีุ้นุ้งแจคว้าไม่เท้าพร่าด เรยหลุดขำตัวเอง จากนั้นเหมือนองค์รั่วลง ร้องเล่นเต้นเหมือนไปอัพยามา กร๊ากกกกกกก พร่าดทีเดว สติหลุด  (แต่จากนั้นก้อพร่าดเรื่อย ๆ คร่ะ  มีเพลงไหนจำไม่ได้ ต้องไปที่เวทีกลางชั้นใน ซึ่งมันจะยกสูงขึ้น แต่นุ้งแจดันไม่ยอมถอยเข้าไป เวทียกแร้ว เธอยังยืนอยู่ข้างล่าง ต้องรีบเดินขึ้นไปทีหลัง หลุดขำตัวเองอีกตะหาก) จบด้วยเพลงนี้ก้อเปลี่ยนฟิลอีก (ใครจัดเพลงเนี่ยยยย...)

เพลง "Taxi"  โฮกกกกก กลับมาซึ้งต่อ แต่คราวนี้ได้อินนานหน่อย เพราะน้องร้อง "Forever love" ต่อคร่ะ ตายสิคระ บัลลาดเพราะ ๆ แถมชอบมาก มาร้องต่อกัน โฮกกกกกกไม่ได้หยุด ปลื้มไม่ได้หย่อน เพราะที่สุดของที่สุดจิง ๆ คร่ะ  

แล้วก้อดึงอารมณ์ให้พีคอีกครั้งด้วย Box in the ship อั๊ยย สนุกอ่ะ แถมมีเล่นมุขกัน ตอนทีร้อง โอเวโอเอ๊โอ บ็อกซ์ อิน เดอะ ชิพ เด็ก ๆ ก้อให้แต่ละคนหาคำของตัวเอง 4 พยางค์ มาแทนที่คำว่า บ็อกซ์ อิน เดอะ ชิพ แร้วก้อให้แฟน ๆ ร้อง โอเวโอ่เอ๊โอให้  อิหมีเริ่มก่อนด้วยคำพื้น ๆ ประสาหมี "โกเบซึคิ" (ชอบโกเบ) ตอ่ด้วยนุ้งมิน อิปร้างี้ขำกลิ้ง เพราะคำของนุ้งมิน คือ "ทาโกะยากิ" อื้มม สมเป็นนุ้งมินจิง ๆ คร่ะ ส่วนนุ้งแจเล่นง่าย 4 พยางค์ประจำตัว "โชยุโคโตะ" ปร๊ากนี่ไม่แน่ใจ รุ้สึกจะ "อะโฮ่จุนซู" ส่วนนุ้งเซียะเด็ดสุด จบด้วย "doushite kimi wo suki ni shimattandarou" แต่น้องพูดเร็วมากคร่ะ แฟน ๆ กะเพื่อน ๆ โวยกันใหญ่ ยาวไปม้ายยย ฟังไม่ทัน พูดก้อไม่ทันคร่า

ต่อจากเพลงนี้ก้อได้โฮกกกับ "O han sei go" อ๊ากก ไม่ได้ฟังไม่ได้เห็นมานาน ดีใจๆๆ ยังมันส์กระจายได้โล่วเหมือนเดิม โดยเฉพาะอิหมี

แร้วก้อเป็นช่วงแนะนำแดนเซอร์ของโทโฮชินกินคร่ะ โชว์เสต็ปกันกระจาย

          แล้วเด็ก ๆ ก้อกลับออกมาในลุคที่อิปร้าและุ้นุ้งสาวตกใจตาโต ต้องรอดูรูปอ่ะ แต่ะละคนแต่งตัวได้แหวกกมาก สีสันแสบตาสุดฤทธิ์ กระชากวัยไปน้ายยย กับเพลงแด๊นส์คร่ะ แด๊นซ์กันสุด ๆๆๆ สนุกมากก แร้วช่วงนี้แหละ ทีิอิหมีบร้าพลังมากกก โซโล่แดนซ์ก้อหกคะเมนตีลังกา (เท่ห์โฮกกกกกกกก ) แร้วเต้นล้นทะลัก เพลงไหนแบ๊วได้ก้อแบ๊วววซ้า...หลั่นล้า ลอบหน้าลอยตาสุด ๆ แต่เราดูแร้วมันน่ารัก แถมทำให้เราอารมณ์เราพีคได้แบบเต็มร้อยเป็นครั้งแรกในคอนเรยคร่ะ

Choosey Lover, Sky, Somebody To Love, Summer Dream 4 เพลงติด ๆ เล่นเอาอิปร้าเข่าแทบทรุด แอบเห็นเพลงไหนซักเพลง เค้าส่งยิ้มให้กันด้วยล่ะ   

แร้วก้อช่วงแนะนำนักดนตรี ต่อด้วยเพลงสุดท้ายคือ Survivor แร้วเต้นมันทั้งชุดสีลูกกวาดนั่นล่ะคร่ะ อย่างฮา อารมณ์ไม่ไปด้วยกันเรยทีเดว แถมมีท่าเต้นแปลก ๆ ออกแนวขำ ๆ หลุดมาด้วย เป็นซาไบเบ้อที่พลิกความคาดหมายมั่ก

และแล้ว เพลงนี้ก้อเป็นเพลงสุดท้ายล่ะ

แต่...

อังกอร์สิคระ โฮะ

ปีนี้เสียงอังกอร์ดังขึ้นมากกกกกก.....คงเพราะแฟน ๆ อายุน้อยลงเยอะอ่ะ ไม่ค่อยเห็นปร้าๆ  แร้วนะ เห็นวัยเวิกกิ้งซะส่วนใหญ่เรยล่ะ โฮกกก ฐานแฟนเพลงเพิ่มขึ้นมากมายยยย  

กลับมาด้วย vtr discography ของเด็ก ย้อนไปในอดีต ให้ลุ้นว่าจะเป็นเพลงอะไร

แีร้วก้อเป็น...

"the way you are" คร่ะ โฮกกก สนุกมว๊ากกกกกก มันส์กันต่อด้วย Break up yhe shell

ผ่านช่วง MC อย่างรวดเร็ว

และแล้วเพลงแถมก้อได้เฉลยออกมา กรี๊ดดดดดกันอีกรอบ เพราะนึกว่ากว่าจะได้ฟัง น่าจะเป็นที่โดม แต่เด็ก ๆ ก้อร้องกันตั้งแต่โกเบเรยคร่ะ กับเพลง...

"Stand by you"

เพราะมว๊ากกกกกกกกกกกก R&B ที่เพราะมั่กๆๆๆๆ  เด็ก ๆ ร้องกันที่เวทีกลาง หันหน้าเข้าหากัน อารมณ์เหมือนหนุ่ม ๆ เค้าคุยกันเรยอ่ะ นุ้งเซียะก้ออยู่ด้วย โฮกกก เพราะ ชอบบบบบบบบบบ

เกือบสุดท้ายกับ kiss the baby sky ฟังในคอนเพราะมาก ๆ รู้สึกดีกว่าในแผ่นอีกอ่ะ

แร้วก้อคุยปิดท้าย ขอบคุณ กู๊ดบายกันไป

แต่ท้ายสุดจิงๆ  คือเพลงนี้คร่ ะ

"Bolero"  

งานนี้นุ้งเซียะทำปร้าใจหายใจคว่ำ อยู่ ๆ น้องก้อดันตัวขึ้นจากวีลแชร์ ลุกมายืนได้ด้วยตัวเอง แต่จังหวะแรกมีเซเล็กน้อย แ้้ล้วก้อยืนได้มั่นคง ร้องต่อได้จนจบ แต่ปร้ารู้สึกว่าน้องเหมือนพยายามอ่ะ ฝืนความเจ็บ เพราะดูท่ายืนมันฝืน ๆ แร้วลงน้ำหนักขาขวาแทบไม่ได้ คิดว่าน้องคงอยากจะยืนอยุ่บนเวทีร่วมกับเพื่อน ๆ แม้จะไม่กี่นาทีก้อยังดี  ใจนึงก้อห่วง แต่อีกใจก้อโล่งอก ที่อย่างน้อย น้องก้อยังยืนได้ (ตอนแรกกลัวจะเป็นที่กระดูกสันหลัง เพราะน้องเหมือนขยับขาไม่คอ่ยได้อ่ะคร่ะ)  

       คอนเสิร์ตครั้งนี้จบลงอย่างงดงาม ถึงแม้ัมันจะมีข้อผิดพลาด ถึงแ้ม้มันจะมีสิ่งที่เราไม่คาดคิด แต่เด็ก ๆ ก้อประคองกันจนจบลงได้  นับถือนุ้งเซียะกับความอดทนต่อความเจ็บปวด นับถือเด็ก ๆ ที่ผ่านปัญหามาได้ บล็อคกิ้งคงสับสนน่าดู 

ขอบคุณสำหรับความสุขในครั้งนี้..อีกครั้งหนึ่ง

ขอให้นุ้งเซียะหายดีเร็ว ๆ นะคระ ให้กลับมายืนเคียงข้าง ๆ เพื่อน ๆ ไ้ด้โดยเร็วที่สุด

เด็ก ๆ ทุกคน ไฮว้เท่งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

ขอลาไปนอนแบบห้วน ๆ แบบนี้ล่ะคร่ะ

ตกหล่นเพียบบ...ไปอ่านแบบละเอียด ๆ จากนุ้งสาวคนโตละกันน้าาาา

(โยนกันเห็น ๆ กร๊ากกกกกกกกกกก)

ไม่มีรูปในคอนมาฝาก

เอารูปในแพมเฟ็ตไปแทนละกันะเนะ

โฮกกกกกกกกกกกมั่ก  

รูปเดี่ยวแรก อิปร้าก้อกี๊ซซซซซซซซซซซซซซ   

มาเจอคนนี้

โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ไม่ไหวแร้วนะ คิมแจจุ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงง  

แต่ละท่า..เธอกินขาดจิง ๆ คร่ะ  

กู๊ดไนท์ ตอนฟ้าสว่าง

โฮกกกกกกกกกกกก