[090511] My second code of the secret @ Saitama

posted on 09 May 2009 22:22 by getsuyoubi in Concert

 

 

 

 

ไซตามะ....ร้อนมาก

(ขอเล่นด้วยคน 55+)

 

 

 

 

 

 

กี๊ซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซ..............

 

ในที่สุดก้อได้ดูอีกรอบ โฮววว...ดีจายยยย.....

 

ขอบคุณผู้มีอุปการะคุณทุกท่าน คุณพี่ยูริและ้น้อง ๆ ที่ส่งข่าว จนในที่สุด อิปร้าก้อได้บัตรมาไว้ในมือ (แต่เล่นเอาหมดตัว  ) 

 

 

 

 

        เป็นอีกวันที่มีความสุขสุด ๆ ความสุขที่ได้มาโดยไม่ได้คาดหวังมากมาย (แค่นิด ๆ 55+)  แต่ความรู้สึกที่ได้กลับมา มันยอดเยี่ยมมากจิง ๆ คร่ะ

 

         เริ่มตั้งแต่วันนี้ตื่นเช้าขึ้นมา ลงแช่ออนเซ็นซักหนึ่งรอบ (รายละเอียดการเที่ยว เด๋วจะเล่าให้ฟังอีกทีเนะ) ออกไปข้างนอกฟ้าที่เคยมีแต่เมฆและฝนมะวานนี้ เปิดแจ้งสดใส ฟูจิซังโผล่วมาให้เห็นเต็ม ๆ แต่เช้า ให้พรก่อนจากกันเรยทีเดว  จากนั้นก้อจับชินคันเซ็น ปุเล็ง ๆ เข้าโตเกียว ต่อ JR ไปอุเอโนะ ลากกระเป๋าตากแดดหัวแดงเข้าสู่ที่ัพัก โตเกียวจะร้อนไปไหนคระ  จากนั้นก้อบีบบังคับพี่ชายและเพื่อนฝูงให้ไปส่งอิปร้าที่ไซตามะ เพราะห่างไปแค่ 4 สถานีเองอ่ะ (อารมณ์ประมาณกรุงเทพฯ-นนทบุรี) เพราะว่าวันนี้กะไปเดินเล่น เผื่อฟลุคได้บัตร จะได้ดูอีกซักรอบ อยากรู้ว่ามีอะไรเปลี่ยนแปลงไปบ้างแล้ว หลังจากนุ้งเซียะขาเจ็บ แต่เหมือนมีลางสังหรณ์ วันนี้เตรียมกล้องส่องทางไกลใส่กระเป๋าเล็กไว้แต่เช้าเรยแฮะ    (ตอนโกเบลืมเอาไป เดชะบุญที่ฮอลล์เล็กคร่อด เรยมะต้องใช้)

         ประทับใจไซตามะซุปเปอร์อารีน่ามากกก.....จะใหญ่ไปไหนคระ  อ่ะ มะใช่แระ แว่บแรกที่ก้าวออกไปจากสถานี Saitama shintoshin ต้องร้องอุว้าววว....บรรยากาศต่างกับที่่โกเบเรยแฮะ ที่โกเบฮอลล์ก้อสวยนะคระ แต่ที่ไซตามะต้องใช้คำว่า ทันสมัยอ่ะ สไตล์โมเดิร์นมั่ก ทั้งตัวสถานี JR และก้อฮอลล์เรยอ่ะ

อันนี้หน้าสถานี (รูปเบลอ ๆ หน่อยนะคระ เอนทรี่นี้ ไปกับนุ้งไอโฟนคร่ะ)

 

ออกจากสถานีมาเจอแบบนี้ อลังๆๆ

 

บรรยากาศโอเพ่นแอร์ ไม่เหมือนที่โกเบ ที่ขายของในฮอลล์เล็ก

สดใส ท่ามกลางแมกไม้

 

โหล่วววว...ก้อท่ามกลางแมกไม้  

 

ต่อแถวซื้อกู๊ดส์ ก้อยังท่ามกลาง......แสงแดดแผดเผา  

 

แถวยาวจนต้องมีก๊อกสอง

 

และ...ก๊อกสามม ยาวลงไปชั้นล่าง แถมขมวดอีกสามสี่ปม น่ากัวโฮกกกก

 

เดชะบุญที่ซื้อไปแร้วที่่โกเบ โฮกกก...

 

 

        จากนั้นก้อเดินเตาะแตะ เที่ยวเล่นแถวสถานี ร้านหนังสือเ๋จ๋งดี เอาหนังสือหน้าปกเด็ก ๆ มาขายเต็มเรย เล่มเก่ายันเล่มใหม่

 

 

อยากสอยเล่มนี้ ตะกัวเค้าหาว่าปร้าหื่นน กร๊ากกกก 

 

มีหนังสือที่มะเคยเห็นด้วยแฮะ

เป็นเหมือน Q&A 

และก้อเล่มนี้ เหมือนเล่าเรื่องราวที่ผ่านมาในยุ่น

 

การ์ตูนประกอบน่ารัก

 

น่ารักมว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก  

 

จากบิ๊กอี๊ดสุเตโช่นนนน....อั๊ย ๆๆ

 

 

         เดินเล่นซักพัก ก้อปะทะกะลุงบัตร (นายหน้าค้าบัตร 55+) ลุงถามว่ารอบัตรเหรอ เราก้อใช่ ๆๆ ลุงมีป่ะ ลุงบอกมีตังค์เท่าไหร่ เราก้อแบบ..ซัก 2-3 หมื่นมีมะคระ (จะบอกหมื่นเดว กัวแกควักปังตอมาเฉาะหัว กร๊ากก) ลุงก้อบอก สามหมื่น ที่นั่งเลเวล 200 (แสตนด์ชั้นแรก) เอาป่ะ วุ้ยยย จังหวะนี้ ไม่เอามะได้แร้วคร่า เราก้อแบบ...ดีลเรยคร่ะลุง จัดมา ๆๆ แกก้อบอกว่า ขอเวลา 1 ชม. เด๋วหาให้ ตะรอจนเย็น ลุงก้อยังหามะได้คร่ะ  ลุงคระ เค้าจะดูวันนี้นะคระ ลุ้งงงงงง......

 

          ต้องบอกเป็นข้อมูลเรยคร่ะ สำหรับคนที่จะมาหาบัตรหน้างาน ปีนี้ไม่เหมือนปีที่แล้วอย่างสิ้นเชิง แม้แต่ลุงบัตร ก้อยังหาบัตรไม่ได้อ่ะ โฮกกกก....ลุงบอกว่า วันนี้ เวรี่ดิ๊ฟฟิคั่น เวรี่ลิตเติ้น (พรืดประกิดได้นะฟร่ะเร่ยคร่ะ อย่าดูถูก) หน้าสถานี เต็มไปด้วยลุงบัตร ที่มาคอยถามซื้อบัตรกะคนที่บัตรเหลือ แร้วยังมีคนที่อยากดูคอน แต่ไม่มีบัตร มาถือป้ายขอซื้อต่ออีกเพียบบบ...(แต่ไม่ซือจากลุง เพราะลุงขายแพงอ่ะ) ปีที่แล้ว น้องที่เคยหาบัตรหน้างานได้ บอกว่า ใกล้คอนเริ่ม บัตรถูกยังกะได้เปล่า แต่ปีนี้ ยิ่งใกล้คอนเริ่ม บัตรยิ่งแพงขึ้นคร่ะ หลายเท่าตัวซะด้วยสิ สถานการณ์น่ากัวมากกก.....

         ดีที่ได้คุณพี่ยูริ (สุดเปรี้ยว) กับน้อง ๆ ในแก๊งส์ ช่วยติดต่อให้ รีบโทรบอกเราทันที ว่ามีบัตรเหลือใบนึง เอามั้ย ๆๆ หาลุงคนนั้นคนนี้นะ อิปร้าก้อรีบใส่เกียร์หมา แอ็ทแท็คลุงอย่างว่อง ก่อนที่แกจะขายให้คนอื่น

และแล้ว....

ก้อได้มาไว้ในมือ  

 

ได้มาตอนประตูฮอลล์กำลังจะเปิด

จากเลเวล 200 ราคาสามหมื่นเยน ในตอนบ่าย ๆ

แต่ตอนนี้ เป็นเลเวล 400 (แสตนด์ยอดดอยด้านข้าง) สนนราคา 35000  (แอบต่อจาก 40000 ลุงให้ด้วยแฮะ กร๊ากกกกกกก ดีนะที่ลองต่อแกดูน่ะ มีการชวนเรากินกาแฟระหว่างรอบัตรด้วยฟร่ะเร่ยคร่ะ 55+ ไม่ชวนกินกาแฟ แต่ลดราีคากว่านี้ได้ป่ะ กร๊ากก) 

แต่จังหวะเน้ ก้อต้องเทกระเป๋า่ล่ะคร่ะ ตรงไหนไม่เกี่ยง ขอให้ได้เข้าไปอยุ่ในฮอลล์เป็นใช้ได้

(จะองค์อยู่นอกฮอลล์ นุ้งสาวก้อไม่อยู่ซะด้วยจิ หนีกลับไปแระ องค์คนเดวมะมันส์อ่ะ กร๊ากกก ต้ององค์กะนุ้งสาวโอนลี่  )

แทงคะยูคุณพี่ยูิริ กะน้อง ๆ ด้วยนะคร้า ที่ช่วยให้อิปร้าได้บัตรมาอ่ะ

ว่าแ้ร้วก้อ

แชะคู่กันซะหน่อย คุยกันมานาน เพิ่งจะได้เจอตัวเป็น ๆ ก้อที่ยุ่นเนี่ยแหละ โฮะ

  

 

 

         หลังจากได้บัตร ก้อจูงมือคุณน้องในแก๊งคุณพี่ยูริ รีบวิ่งเข้าฮอลล์อย่างว่อง โชคดีได้นั่งติดกันพอดีเรย คุณน้องน่ารักมากด้วยคร่ะ เป็นแม่นุ้งเซียะ หลังจากที่กินไม่ได้ เที่ยวไม่สนุกมานาน วันนี้คุณน้องจะได้เจอหน้าลูกชายแร้ว  ยินดีด้วยคร่าาาา

       กว่าจะเดินถึงที่นั่งก้อเล่นเอาเหนื่อย วนเกือบรอบฮอลล์ จะใหญ่ไปไหนคระ แถมสูงโฮกกกกกก.....เลเวล 400 นี่มัน ตึก 6 ชั้นดี ๆ นี่เอ๊งงงงง 

ดูิจิ เ้ข้าไปนั่ง ขาสั่นพั่บ ๆ (อิปร้ากัวความสูงงง)

 

ไม่อยากจะคิดถึงโตเกียวโดม  สงสัยคงเหมือนดูจากตึกระฟร้า ว่าแร้วก้อวิ่งไปเตรียมกล้องดูดาวก่อง

 

          แต่ข้อดีของที่นั่งที่ได้มาก้อมีนะคระ คือมันอยู่ฝั่งตรงข้ามกับที่ดูที่โกเบนั่นไง เพราะฉะนั้น เก็บตกซีนที่เราไม่ได้เห็น อยากเคยเห็นก้นลูก ก้อเปลี่ยนมาดู...ลูกแทน กร๊ากกกกกกก  หน้านะหน้า อย่าคิดมาก  และเป็นการบังคับให้ใช้กล้องส่องทางไกล ซึ่งมันแบบว่า...กระแทกตา ๆๆๆ ความโหล่ว กล้าม รอยยิ้ม และขอบชีสสส..กระแทกตา ๆๆๆ (กร๊ากก เสื่อมแระ)

 

          วันนี้เป็นเหมือนวันเก็บตกจิง ๆ คร่ะ เพราะวันที่ดูที่โกเบเนี่ย สมาธิไ่ม่ค่อยจะมี เพราะนอยด์อาการเจ็บของนุ้งเซียะ แต่วันนี้ มีเรื่องดี ๆ เกิดขึ้นตั้งแต่เริ่มคอนเรยล่ะ