addicted to TVfXQ++YUNJAE only!!!!!++

วันชิลล์ ๆ อีกหนึ่งวันของอิปร้า  

        เริ่มวันด้วยการตื่นสาย แหะ มีเคลียร์งานนิดหน่อยตอนเช้า แต่ไม่ต้องรีบ ก้อเลยเิยิ้มม...จนอมม่าโทรขึ้นมาปลุก ว่าต้องไปส่งอมม่าไปอัพหน้าน้า...ป้าดดด...วันชิว ๆ เลยเป็นวันฉิว ๆ ไปนิดนึง กลัวอมม่าไปไม่ทันนัด เลยเอาไปแหมะไว้ก่อน แล้วเราค่อยบึ่งไปที่ทำงาน ๆ เคลียร์งานเสร็จ ก้อนั่งเม้ากับเพื่อนเล็กน้อย พร้อมเนียนน..หม่ำข้าวกลางวันฟรีที่ที่ทำงานซะเรย กร๊ากกก ช่วงนี้กำลังช็อต  จากนั้นก้อกลับมารับอมม่าที่อัพหน้าเรียบร้อย แหมม..ผ่องใสเด้งมาเชีย  (หน้าจะเด้งกว่าลูกแร้วคร่ะ อมม่า กร๊ากกก) แล้วสองแม่ลูกนี่ เป็นอะไรที่เดินเซนทรัลด้วยกันไม่ได้ กระจายคร่ะ กระจาย 555+ ขนาดเงินก้อไม่ค่อยจะมี เงินเดือนยังมะออกอ่ะ  (ออกช้ากว่าชาวบ้านเค้าตร่อด) แต่...ตอนนี้ใครมี The 1 card จะลด 20% แถมช็อปมาก ยิ่งได้กิ๊ฟโวเชอร์มากด้วยนะคร้าา.....เสดด.....555+

เริ่มด้วย dress ที่เล็งไว้ กับร้านประจำชุดทำงานของอิปร้า....Expression  

เล็งไว้ 2 แต่ได้มา 8 กร๊ากกกกกกก ไปกะอมม่าทีไร แบบนี้ทู้กกที  แม่เืลือก แต่หนูรูดด..นะคร้าาาา  

แล้วเป็นโรคประหลาด ถ้าชุดไหนชอบมาก มีกี่สี ซื้อทุกสี

แต่อมม่ายิ่งหนักคร่ะ ถ้าชุดไหน เห็นอิปร้าใส่แร้ว(อมม่า)ชอบ จะบังคับให้ซื้อเบิ้ล 555+ สีเดียวกันนี่แหละ ซื้อไปเก็บไว้อีกชุด  เผื่อชุดนึงเก่า จะได้มีสแปร์ รอบคอบมากกก..... 

ไปต่อกันที่

"รองเท้า"

ไม่ได้ตั้งใจไปซื้อ แต่เป็นไรไม่รู้ เดินผ่านแผนกนี้ไปเฉย ๆ ไม่เคยได้ซ้าเท...โฮวววววว

เสดด....

^

^

สาบานได้ว่าไม่ได้ตั้งใจ  

แล้วก้อเป็นโรคเดิมคร่ะ แบบไหนที่ชอบ มีกี่สี ซื้อมันทุกสีนั่นแล

รองเท้าเต็มบ้านแระ  

ุสุดท้าย ว่าจะไม่แล้วเชี้ยวว...แต่อยากได้คูปองเงินสดอีก เลยไปแวะซะหน่อย 555+

ipsa ๆๆๆ ตอนนี้กลับมาอินแบรนด์นี้อีกรอบ หลังจากไม่ได้ใช้มา...อ่า...เกือบสิบปี  

และด้วยอิทธิฤทธิ์ของคูปองเงินสดที่ัวันนี้ได้มา สองขวดทางซ้าย เหมือนได้มาฟรี ๆ เรยคร่าา...โฮกกกกกก  

ขอบอกว่า ใครมี The 1 card รีบไปช็อปซะแต่ตอนนี้ คุ้มมั่ก ๆ คร่าา... 

         จบจากวันชิว ๆ ของอิปร้า ยังมีเวลาว่างพอ ก้อเลยมานั่งนึกเล่น ๆ ว่าวันชิว ๆ ของลูก ๆ เราล่ะ จะเป็นไงบ้าง เมื่อวานเพิ่งเสร็จคอนที่ฮิโรชิมานี่นะ เหลือโอซาก้า นาโงย่า แ้ล้วเด็ก ๆ ก้อจะมาไทยกันแล้วสิ  แล้วอีกไม่กี่วัน วันที่ต้องบันทึกลงในตำนานของทงบังชินกิก้อจะมาถึง อั๊ยยย...ตื่นเต้น ๆๆๆ  (สาทู้ววว...ขออย่าให้มีแอคซิเดนท์กับบัตรเราน้า.....)

         ปกติหลังจบคอนแต่ล่ะที่ ถ้าคิวไม่แน่นมาก วันจันทร์ก้อมักจะสแปร์ไว้มั้ย เพื่อการพักผ่อน หลังจากผ่านศึกบนเวทีมาถึงสองวัน (จิง ๆ คือ เืผื่อแฮงค์ กร๊ากกกกก จบเมืองนึง ฉลองทีนึง 555+) วันนี้ก้อน่าจะเป็นวันสบาย ๆ ของลูก ๆ เราเหมือนกันน้า

         โปรเจ็คพิคฟิคก้อเลยมา จิง ๆ ตอนแรกว่าจะคอสฟิคชั่นเรื่องทงบังชินกิต่อคร่ะ อยากให้องค์วังชอนซาแปลงร่างเต็มที โฮะ แต่....บังเิอิ๊ญญญญ บรรดาของที่ฝากนุ้งซูมินจิ้มซื้อไปที่เกา ก้อส่งมาถึงมืออิปร้าพอดี๊.........2 กล่องใหญ่บึ้มม....แทงคะยูคุณน้องซูมินที่เป็นธุระให้ด้วยนะค้าา....... 

มาขึ้นบ้าน เอ๊ย ห้องใหม่ของลูก ๆ ปร้ากันดีกว่าคร่ะ

เฟอร์นิเจอร์ครบแระ  

ท๊า..ดา..........

Welcome to our home sweet home!

โฮกกกก เตียงไม้สไตล์โมเดิร์น พร้อมเครือ่งนอนสีฮาเซลนัท กี๊ซซซซ.......สวยงามถูกใจอมม่า

ไหนจะโซฟานุ่ม ๆ ตัวนี้อีกล่ะ เห็นแล้วนึกถึงโซฟาเบดในผับ กร๊ากกก เหมาะกะนุ้งแจมว๊ากกกกกกกก 

พร๊อพพร้อมขนาดเน้

พลังในการจินตนาการพุ่งขึ้นสูงปรี๊ดดด...ในทันใด

ทุกคนล่ะ พร้อมมั้ยคระ

ป่ะ..

ไปดูกัน

กับ...

"One fine day of Yunho and Jaejoong"

Genre : picture fiction, RPF (Real Person Fiction)

Rate : PG

Author : Getsuyoubi

Photo : Getsuyoubi 

         กับวันว่าง ๆ ที่นาน ๆ เราจะมีเหมือนคนอื่นเค้าซักที แทนที่จะออกไปผจญกับคลื่นฝูงชนภายนอกนั่น ผมกับแจจุง เลือกที่จะใช้เวลาอยู่ด้วยกันในบ้านเงียบ ๆ มากกว่า ไม่ีมีอะไรมาก นั่งดูทีวี เล่นเกมส์ ทำอาหารง่าย ๆ กินกัน ถ้านึกครึ้ม ก้อแยกย่ายกันเข้าห้องทำงาน ต่างคนต่างแต่งเพลงตามแนวถนัดของตัวเอง แค่นี้ก้อหมดไปแล้วสำหรับหนึ่งวัน แต่วันนี้พิเศษหน่อย ตรงที่เราเพิ่งจัดห้องกันใหม่ กว่าจะเข้าที่เข้าทาง เล่นเอาหมดแรง

นั่นไงครับ นอนหมดสภาพอยู่ตรงนั้นหนึ่งคน

นอนเหม่อคิดถึงใครอยู่กันน้า...

(โฮกกกกกกกกก นุ้งแจในเสื้อกล้ามดำ โฮกกกกกกกก กล้ามแขน โฮกกกกกกกกก....ผมสีนี้ ตาสีนี้ โฮกกกกกก แจจุ๊งงงงงงงงงงงง  ---> อมม่าโหมดเสียจริต ข้ามไป ๆๆ )

ส่วนผม ขอประเดิมเจ้าโซฟาตัวใหม่นี่หน่อย

กำลังเครียด

เครียดกับความโหล่ววว...ของตัวเอง 

(กร๊ากกกกกกกกกกก ขออมม่าหัวเราะหน่อยคร่ะ   ตะก้อโหล่ววว...จิง ๆ อ่ะนะ อั๊ยยยย ) 

 รู้ว่าต่างคนต่างก้อหมดแรง อยากจะพักผ่อน แต่ทำไมจะต้องไปนั่งซะไกลแบบนั้นด้วยเล่า!

ใคร ๆ ก้อรู้กัน ว่าผมน่ะ อยู่ห่างแจจุงได้ไม่นานนักหรอก ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน

"แจจุงกี้อ่า..."

"หืม..มีอะไรอ่ะ ยุนโฮ"

"มานั่งนี่มา" พูดพร้อมตบเบาะปุ ๆ

"ทำไม นั่งคนเดียวไม่เป็นรึไง"

(บ่นแต่ก้อลุกทันที 555+) 

"น่าา..นะ มานี่มา"

(กวักมือเรียกหยอย ๆ แต่ทำไมต้องทำหน้าโหดหยั่งงั้นล่ะคระลูกกกก....)

"อ่ะ ก้อได้ ๆ"

(***หมายเหตุ อนึ่ง ถึงปร้าจะได้ชื่อว่าเป็นแม่อิหมี แต่ก้อให้เกียรตินุ้งแจ ได้อยู่สูงกว่าอิหมีเสมอนะคระ กร๊ากกกก )

"ทำไมไปนั่งซะห่างอย่างนั้นล่า"

(พูดแล้วก้อคว้าคอเพื่่อนสนิทอย่างว่อง จะเอสเอ็มไปไหนคระลูกกกก) 

"โอ๊ย นั่งดี ๆ ได้มั้ยอ่ะ ยุนโฮ้.."

(นั่งแบบนี้ล่ะคร่ะ อมม่าชอบบบบ.....)  

          ก้อเท่านี้ล่ะครับ วันสบาย ๆ ของผมกับแจจุง อ๊ะ ๆ แอบคิดอะไรกันอยู่รึเปล่า (กร๊ากกกก) แค่ได้มีเวลาอยู่ด้วยกัน ได้พูดคุยกัน ก้อทำให้ผมมีความสุขมากแล้วล่ะครับ เพราะถึงแม้เราจะอยู่ด้วยกันทุกวัน แต่โอกาสที่จะได้อยู่กันสองคนจริง ๆ ก้อน้อยมาก ทำงานตั้งแต่เช้าจรดดึก กลับถึงบ้าน ต่างคนก้อต่างหลับเป็นตาย หาเวลาส่วนตัวได้น้อยจริง ๆ เรื่องบางเรื่อง เราอยากเก็บไว้คุยกันแค่สองคนนี่ครับ

"แจจุงอ่า นายแลกที่กับชั้นหน่อยสิ"

"อะไรอีกอ่ะยุนโฮ นายนี่เรื่องมากจริง ๆ เลยนะ"

(บ่น แต่ก้อลุกขึ้นเปลี่ยนที่ตามเคย)

"กอ้...ชั้นจะได้นอนตักนายได้ไง " 

"55 ยุนโฮ..นายนี่น้า..." 

"แจจุงอ่า...นายง่วงรึยัง"

"วันนี้รีบนอนดีกว่านะ พรุ่งนี้เรามีงานแต่เช้า"

"แล้วทำไมชอบใส่เสื้อกล้ามนอนเนี่ย กลางคืนอากาศมันเย็นรู้มั้ย"

"ห่มผ้าดี ๆ แล้วกัน อย่าถีบผ้าห่มออกอีกล่ะ"  

"อื้ม..ราตรีสวัสดิ์ ยุนโฮ"

"ราตรีสวัสดิ์ แจจุง"

เคยมีคนถามผมว่า อยากได้อะไรมั้ย

เป็นคำถามที่ตอบยากเหมือนกันนะ กับตอนนี้ ที่ดูเหมือนอะไร ๆ ก้อพร้อมพรั่งไปหมดซะทุกอย่าง

สิ่งที่ต้องการ... 

คำตอบ...ที่พูดออกไปให้ใครฟังไม่ได้ 

ผมขอแค่มีค่ำคืนที่เงียบสงบแบบนี้

แค่ได้เห็นใบหน้ายามหลับของนางฟ้าคนนี้

ได้สัมผัสถึงไออุ่นของคนในอ้อมกอดแบบนี้

....ตลอดไป....

แค่นั้นก้อเพียงพอแล้ว

.......

............... 

"ยุนโฮอ่า...นายนอนไม่หลับเหรอ" 

 "เปล่าหรอก"

 "..."

"แจจุง..."

"ชั้นจูบนายได้มั้ย"

"...."

"แล้วชั้นเคยปฏิเสธคำขอของนายซักครั้งมั้ย" 

"...."

"แจจุง ชั้นรักนายนะ" 

Epilogue...

"แจจุงคนดื้อ" ชื่อที่ใคร ๆ ก้อใช้เรียกเค้า แต่กับผม ไม่ว่าสิ่งที่ผมเรียกร้อง จะไร้สาระแค่ไหน เค้าก้อไม่เคยปฏิเสธผมเลยซักที

"ยุนโฮ เด็กน้อยของชั้น" นายนี่ขี้บ่นจริง ๆ เลยนะ บ่นได้ตั้งแต่ตื่นจนหลับ แต่รู้มั้ย ทำไมชั้นถึงไม่เคยโวยวายเลยซักที ก้อเพราะชั้นรู้น่ะสิ ว่าทุกสิ่งที่นายพูดออกมาน่ะ มันเต็มไปด้วยคำว่า...

"เป็นห่วงนะ"

The end.

อุ๊บสส....ปิดไฟทันพอดีเรย กร๊ากกกกกกกกกก

บอกแร้วว่าอย่ารีเควสให้เขียนฟิค เขียนออกมาก้อป่วง ๆ แบบนี้ล่ะคร่ะ มะใช่งานถนัดอ่ะ  

แต่แอบชอบรูปตอนปิดไฟแฮะ อั๊ยยยย....ได้ฟิลลล..... (ถ่ายเอง โฮกเอง กร๊ากกกกกกกก)

อันยองคร่ะ

ดิทยามค่ำ

วันนี้งานเข้า ท่าทางคืนนี้จะไม่ได้นอน  

มะเอา มะ่บ่นดีกว่า

เ้ข้าเรื่อง ๆๆ

อยากด้ายยยยยยยยยย...

จัดห้ายยยยยยยยยยยย....

 อั๊ยยย..คิมแจจุ๊งงงงงงงงงงง 

ลิตเิติ้ลอิหมี

เวอร์ชั่นมีไฝด้วยล่ะ กร๊ากกกกกกกกกก  (เล็กไปมั้ย 555+)

 โฮกกกกกกกกกก

มืด ๆ ยังงามมมมมมมมมม  

(ชอบรูปนี้ที่ซู้ดดดดดดดดด) 

เช่นเคย จิ้มที่ภาพ เพื่อลิ้งค์ไปรูปใหญ่นะคร้า

และก้อ..

จอ Y เหมือนเดิม  

โดโสะ!

พีเอ็ดสึ มีคนถามว่า อิปร้าหื่นขนาดลงทุนปิดไฟถ่ายรูปลูกเรยรึ?

กร๊ากกกกกกกกก

ป่าวนะคร้าา  เปิดไฟสว่างกะโล่ปกตินี่แล แต่ตั้ง shutter speed ให้มันเร็ว ๆ แสงจะเข้าน้อย เลยออกมามืดดังรูปนี่ล่ะคร่าาา

(ถ้าปิดไฟ แร้วจะเล็งโฟกัสไ้ด้ไง ขนาดสว่าง ๆ อิปร้ายังหลุดโฟกัสเรยอ่ะ 555+ ดูวอลล์นุ้งแจรูปแรกจิ เบลอเชีย  แต่ยังกล้าทำมาแจก กร๊ากกกกกกกก) 

^

^

จิง ๆ จะบอกว่า ที่ทุกคนเห็นลูก ๆ เค้างุงิกันในความมืดอ่ะ

มีอิปร้าเห็นชัดเจนแจ่มแจ้งอยู่คนเดวเอ๊งงงง

กร๊ากกกกกกกกกก