[0908] the 3rd korea trip...tracing their steps Day 1

posted on 18 Aug 2009 14:15 by getsuyoubi in Journey, TVXQ

 

 

 

กลับมาแว้ววววววววววววว....ว......  

กลับมาพร้อมร่างกายอันทรุดโทรม

กร๊ากกกกกกก

ปวดไปหมดทั้งตัว  (เนื่องจากฝืนสังขารมากเกินไป )

แถมอ้วนขึ้นอีกตะหาก (อาหารเกาจะจานใหญ่ไปไหน แร้วทำไมอิปร้ากินหมด กร๊ากกก)

ดำดั้ว เพราะหนีร้อนไปพึ่งร้อนกว่า  (จิมี heat wave ก้อไม่บอก)

 

ต้องรีบมาเขียนไดอารี่ ก่อนที่ทุกอย่างจะหายไปหมด เพราะปลาทอง

แต่ทริปนี้นี่ ไ่ม่สามารถนำเที่ยวให้ใครได้เรย

เพราะเป็นทริปที่ disorientate ที่สุดในโลก   เนื่องจากทุกสิ่งอย่างวางไว้ในมือนุ้งสาว นุ้งบอกซ้ายก้อซ้าย นุ้งบอกขวาก้อขวา ไม่มีแม้แผนที่รถในมือ กว่าจะจำทางกลับบ้านได้ ผ่านไปแร้ว 3 วัน กร๊ากกกกกกก ผิดวิสัยอิปร้าสุด ๆ แต่ก้อ...

สบายดีแฮะ  

 

แต่ก่อนจะไปเขียนได

ขอโฮกกกก....AAB ก่อน

มะวานนั่งดูพาร์ทนุ้งหมากะนุ้งสาว งี้ด ๆ กันไป น่าร้ากกกกกกกกกกกก

ดูแร้วอยากเป็นนุ้งหมา

แบบเน้

 

หรือแบบเน้  

 

เซียะกี้น่ารักมากกกกกกกกกกกกกก  

 

นี่มันหมีขาวนี่

  

คนนี้เท่ที่ซู้ดดดดดดดดด >///<

 

ส่วนคนเน้แบ๊ววว...ว...ที่สุดด  

 

หลานชายโหล่วววอ่ะ  

 

พยายามแสดงความสนิทสนมกับแทพุงด้วยการจุ๊บ ๆ

(จุ๊บเสดก้อเอามือเช็ดหน้าใหญ่เรยย กร๊ากกกก เปื้อนน้ำลายลูก)

 

เป็นอีกคู่ที่สั่งอะไร แล้วลูกไม่ค่อยจะทำตาม  

ตะน่าร้ากกกกกกกกกกกก > < 

 

 

แต่คู่ที่เรคคอมเมนด์ให้ดูคือ

คู่เน้!!

 

 

ดูไปขำไป ฮานุ้งแจมากกกก..ก...

คู่อื่นเค้าพยายามแสดงความรักต่อกัน

แต่นุ้งแจใช้เวลากว่าครึ่งในการบ่นถึงความลำบากในการเลี้ยงบิคึ (ซึ่งตัวเองก้อไม่ใช่คนเี้ลี้ยงซักหน่อย กร๊ากกก)

          เริ่มตั้งแต่ เล่าว่านุ้งเซียะอ่ะ เป็นคนมาบิ๊วใ้ห้เลี้ยงนุ้งหมา (ทำเสียงโทษเค้าสุด ๆ ) แล้วตัวเองก้อไปเห็นเจ้า great pyreness จากทีวี ก้อเลยอยากเลี้ยง ไปที่ร้านขายนุ้งหมาแถวชองมูโร (แถวบ้านปร้าเล้ยยย) เห็นปุ๊บ ปิ๊งปั๊บ มันน่าร้ากกก...ก...แต่...

ใครจะรู้ว่าเลี้ยง ๆ ไปมันจะตัวใหญ่ขนาดเน้ นี่มันวัวแระ มะใ่ช่หมา  (กร๊ากกกก เห็นมะ นุ้งแจก้อคิดว่าตัวเท่าวัว เหมือนอิปร้าเรย 555+)

บอกว่าตอนเล็ก ๆ อ่ะ ตอนอายุ 2 เดือน ตัวเ่ท่านี้เอ๊งงงง

 

แถมอาหารก้อเปลืองมากกก..ก....

ถุงเท่านี้ กินได้แค่ 2 วัน พ่อกับแม่ลำบากมาก ๆ เรย (บ่นไม่เลิก)

 

 แล้วก้อบอกว่า นุ้งหมาคนอื่นเค้าก้อจะวิ่งเล่นหลั่นล้าน่ารัก แต่บิคึอ่ะ ไม่มีความกระตือรือร้นเรย วัน ๆ ก้อจะชอบนอนอยู่เฉย ๆ แล้วก้อไม่ดีใจเวลาเห็นเจ้าของ(อย่างนุ้งแจ )ด้วย 

บ่นไป ทำหน้าเหนื่อยใจไป 555+ ออกแนวปลง กร๊ากกก

 

ความสามารถพิเศษของบิคึืคือ..

การเมินเจ้าของ กร๊ากกกกกก

เรียกชื่อก้อไ่ม่หัน

(ในรูป นุ้งแจกำลังพยายามเรียกลูกอยู่ กร๊ากก) 

 

แต่ถ้าเรียก "ข้าว ๆๆ " จะเงยหน้ามามองเล็กน้อย  

 

ตะเค้าน่ารักน้าาา.....

  

ตัวใหญ่ขาวฟู น่ากอดด...ด....

แต่...

มันเป็นภาพลวงตา กร๊ากกก

สมเป็นนุ้งแจ ไม่มีปิดบัง นุ้งแจบอกว่าปกติไม่ค่อยได้อาบน้ำหรอก เพราะตัวมันโตมากกก..ก...อาบยากมาก แถมดื้ออีกตะหาก (มีถอนหายใจด้วยนะ ตอนบ่น 55+) อาบทีต้องใช้ไดร์สามตัวเป่า แต่นุ้งแจทำเองก้อไม่ค่อยเวิร์ค เรยปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพระอาทิตย์ กร๊ากกกกกกกกกก ออกแนวปล่อยให้แห้งตามยถากรรม  

 

       ส่วนที่เห็นในดีวีดีออกมานุ่มฟู เพราะเค้าพานุ้งหมาไป glooming มาก่อนถ่ายคร่ะ บิคึตัวเดียว อาบน้ำไป 5 ชม.  

 

อ้อ อีกอย่างที่ฮาคือ นุ้งแจบอกว่า บิคึอ่ะ เห็นตัวใหญ่ ๆ แบบนี้ แต่ถ้าให้ไปสู้กับนุ้งหมาตัวอื่นนะ...

แพ้ลูกเดว 555+ เหมือนเจ้าของเรยอ่ะ ใหญ่ขู่ไปงั้น กล้ามใหญ่ แต่ไร้คุณภาพ กร๊ากกกกก 

 

 

สรุป แนะนำให้ดู ขำนุ้งแจมากกกกกก...ก.....

ได้ยินแต่เสียงบ่น บิคึตัวใหญ่ และทำไมน้ำลายเยิ้มเงี้ยย อยู่ประมาณ 3 รอบ  

สงสัยไม่ค่อยกอดเจ้าวัวตัวนี้ เพราะกัวเปียกน้ำลายอ่ะเด่ะ ชาริ 

 

 

 

เอา่ล่ะ

ได้เวลาเขียนบันทึกการเดินทางซะที

 

DAY 1 : 090813 Landing in Seoul

เริ่มตั้งแต่วันแรก 13 สิงหาคม แลนดิ้ง@อินชอนตอนเช้ามืด แต่กว่าจะทำนู่นนั่นนี่ ออกมาก้อ 7 โมงกว่า นั่งลิมูซีนบัส มุ่งหน้าสู่ชองมูโรคร่ะ

ระหว่างทางก้อชมวิวข้างทาง คุยกะนุ้งสาวว่าทำไมครั้งนี้ เกาหลีดูสวยกว่าที่เคย มาตอนฟอลล์ยังไม่งามเ่ท่านี้ รึเราบิ๊วกันเองฟระคระ ประมาณทริปนี้ อิโมชั่นนอลโคด ๆ    รึเพราะปกติเราจะจดจ่อกับเรื่องอื่น ไม่ได้สนใจวิวทิวทัศน์เท่าไหร่

สว่างแล้วแต่ยังเห็นหมอกอยู่ไกล ๆ 

 

ต้นอะไรไม่รู้ แต่สีแดงสวยดี กลายเป็นทะเลแดง

 

จากนั้นก้อไปลงป้ายที่รร.เซจง ลากกระเป๋าเดินเตาะแตะไปที่บ้านของสองเรา อั๊ยยยย....แค่เห็นข้างนอกก้อโฮกกกแร้วคร่ะ ดูดีกว่าที่คิดมว๊ากกกกกกก

ที่พักนี้ เรคคอมเมนด์ ๆๆๆๆๆๆ  

ดูข้างนอกก่อน เด๋วจะกลับมาโฮกกก...เพราะยังไม่ได้ check in 

 

จากแถวบ้าน มองไปเห็น Namsan tower ที่ด้วย เป้าหมายหนึ่งในมิชชั่นของเรา

 

วางกระเป๋าเสด ก้อไปหาข้าวเช้าหม่ำกันที่เมียงดง ไม่เคยไปตอนเ้ช้าเรยแฮะ บรรยากาศคนละเรื่องกะตอนเย็นเรย คนไม่เยอะ แต่รถเยอะ  หลบรถบรรทุกกันตลอดเวลา แต่ไปตอนเช้าก้อดีอย่าง วินโดว์ช็อปปิ้งสบายมาก ไม่มีใครขวาง

เห็นแต่หน้าคนคุ้นเคย

อย่างเช่น....

นุ้งคิมบอมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม  

 

ซื้อแร้วแถมพรีเซนเตอร์มะคร้าาา....โฮกกกกกกกก

 น่าร้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก  

 

ก่อนจะลืมอิหมี 

ต้องไปเดินหาร้านนี้ก่อน