addicted to TVfXQ++YUNJAE only!!!!!++

กลับมาแว้ววววววววววววว....ว......  

กลับมาพร้อมร่างกายอันทรุดโทรม

กร๊ากกกกกกก

ปวดไปหมดทั้งตัว  (เนื่องจากฝืนสังขารมากเกินไป )

แถมอ้วนขึ้นอีกตะหาก (อาหารเกาจะจานใหญ่ไปไหน แร้วทำไมอิปร้ากินหมด กร๊ากกก)

ดำดั้ว เพราะหนีร้อนไปพึ่งร้อนกว่า  (จิมี heat wave ก้อไม่บอก)

ต้องรีบมาเขียนไดอารี่ ก่อนที่ทุกอย่างจะหายไปหมด เพราะปลาทอง

แต่ทริปนี้นี่ ไ่ม่สามารถนำเที่ยวให้ใครได้เรย

เพราะเป็นทริปที่ disorientate ที่สุดในโลก   เนื่องจากทุกสิ่งอย่างวางไว้ในมือนุ้งสาว นุ้งบอกซ้ายก้อซ้าย นุ้งบอกขวาก้อขวา ไม่มีแม้แผนที่รถในมือ กว่าจะจำทางกลับบ้านได้ ผ่านไปแร้ว 3 วัน กร๊ากกกกกกก ผิดวิสัยอิปร้าสุด ๆ แต่ก้อ...

สบายดีแฮะ  

แต่ก่อนจะไปเขียนได

ขอโฮกกกก....AAB ก่อน

มะวานนั่งดูพาร์ทนุ้งหมากะนุ้งสาว งี้ด ๆ กันไป น่าร้ากกกกกกกกกกกก

ดูแร้วอยากเป็นนุ้งหมา

แบบเน้

หรือแบบเน้  

เซียะกี้น่ารักมากกกกกกกกกกกกกก  

นี่มันหมีขาวนี่

คนนี้เท่ที่ซู้ดดดดดดดดด >///<

ส่วนคนเน้แบ๊ววว...ว...ที่สุดด  

หลานชายโหล่วววอ่ะ  

พยายามแสดงความสนิทสนมกับแทพุงด้วยการจุ๊บ ๆ

(จุ๊บเสดก้อเอามือเช็ดหน้าใหญ่เรยย กร๊ากกกก เปื้อนน้ำลายลูก)

เป็นอีกคู่ที่สั่งอะไร แล้วลูกไม่ค่อยจะทำตาม  

ตะน่าร้ากกกกกกกกกกกก > < 

แต่คู่ที่เรคคอมเมนด์ให้ดูคือ

คู่เน้!!

ดูไปขำไป ฮานุ้งแจมากกกก..ก...

คู่อื่นเค้าพยายามแสดงความรักต่อกัน

แต่นุ้งแจใช้เวลากว่าครึ่งในการบ่นถึงความลำบากในการเลี้ยงบิคึ (ซึ่งตัวเองก้อไม่ใช่คนเี้ลี้ยงซักหน่อย กร๊ากกก)

          เริ่มตั้งแต่ เล่าว่านุ้งเซียะอ่ะ เป็นคนมาบิ๊วใ้ห้เลี้ยงนุ้งหมา (ทำเสียงโทษเค้าสุด ๆ ) แล้วตัวเองก้อไปเห็นเจ้า great pyreness จากทีวี ก้อเลยอยากเลี้ยง ไปที่ร้านขายนุ้งหมาแถวชองมูโร (แถวบ้านปร้าเล้ยยย) เห็นปุ๊บ ปิ๊งปั๊บ มันน่าร้ากกก...ก...แต่...

ใครจะรู้ว่าเลี้ยง ๆ ไปมันจะตัวใหญ่ขนาดเน้ นี่มันวัวแระ มะใ่ช่หมา  (กร๊ากกกก เห็นมะ นุ้งแจก้อคิดว่าตัวเท่าวัว เหมือนอิปร้าเรย 555+)

บอกว่าตอนเล็ก ๆ อ่ะ ตอนอายุ 2 เดือน ตัวเ่ท่านี้เอ๊งงงง

แถมอาหารก้อเปลืองมากกก..ก....

ถุงเท่านี้ กินได้แค่ 2 วัน พ่อกับแม่ลำบากมาก ๆ เรย (บ่นไม่เลิก)

 แล้วก้อบอกว่า นุ้งหมาคนอื่นเค้าก้อจะวิ่งเล่นหลั่นล้าน่ารัก แต่บิคึอ่ะ ไม่มีความกระตือรือร้นเรย วัน ๆ ก้อจะชอบนอนอยู่เฉย ๆ แล้วก้อไม่ดีใจเวลาเห็นเจ้าของ(อย่างนุ้งแจ )ด้วย 

บ่นไป ทำหน้าเหนื่อยใจไป 555+ ออกแนวปลง กร๊ากกก

ความสามารถพิเศษของบิคึืคือ..

การเมินเจ้าของ กร๊ากกกกกก

เรียกชื่อก้อไ่ม่หัน

(ในรูป นุ้งแจกำลังพยายามเรียกลูกอยู่ กร๊ากก) 

แต่ถ้าเรียก "ข้าว ๆๆ " จะเงยหน้ามามองเล็กน้อย  

ตะเค้าน่ารักน้าาา.....

ตัวใหญ่ขาวฟู น่ากอดด...ด....

แต่...

มันเป็นภาพลวงตา กร๊ากกก

สมเป็นนุ้งแจ ไม่มีปิดบัง นุ้งแจบอกว่าปกติไม่ค่อยได้อาบน้ำหรอก เพราะตัวมันโตมากกก..ก...อาบยากมาก แถมดื้ออีกตะหาก (มีถอนหายใจด้วยนะ ตอนบ่น 55+) อาบทีต้องใช้ไดร์สามตัวเป่า แต่นุ้งแจทำเองก้อไม่ค่อยเวิร์ค เรยปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพระอาทิตย์ กร๊ากกกกกกกกกก ออกแนวปล่อยให้แห้งตามยถากรรม  

       ส่วนที่เห็นในดีวีดีออกมานุ่มฟู เพราะเค้าพานุ้งหมาไป glooming มาก่อนถ่ายคร่ะ บิคึตัวเดียว อาบน้ำไป 5 ชม.  

อ้อ อีกอย่างที่ฮาคือ นุ้งแจบอกว่า บิคึอ่ะ เห็นตัวใหญ่ ๆ แบบนี้ แต่ถ้าให้ไปสู้กับนุ้งหมาตัวอื่นนะ...

แพ้ลูกเดว 555+ เหมือนเจ้าของเรยอ่ะ ใหญ่ขู่ไปงั้น กล้ามใหญ่ แต่ไร้คุณภาพ กร๊ากกกกก 

สรุป แนะนำให้ดู ขำนุ้งแจมากกกกกก...ก.....

ได้ยินแต่เสียงบ่น บิคึตัวใหญ่ และทำไมน้ำลายเยิ้มเงี้ยย อยู่ประมาณ 3 รอบ  

สงสัยไม่ค่อยกอดเจ้าวัวตัวนี้ เพราะกัวเปียกน้ำลายอ่ะเด่ะ ชาริ 

เอา่ล่ะ

ได้เวลาเขียนบันทึกการเดินทางซะที

DAY 1 : 090813 Landing in Seoul

เริ่มตั้งแต่วันแรก 13 สิงหาคม แลนดิ้ง@อินชอนตอนเช้ามืด แต่กว่าจะทำนู่นนั่นนี่ ออกมาก้อ 7 โมงกว่า นั่งลิมูซีนบัส มุ่งหน้าสู่ชองมูโรคร่ะ

ระหว่างทางก้อชมวิวข้างทาง คุยกะนุ้งสาวว่าทำไมครั้งนี้ เกาหลีดูสวยกว่าที่เคย มาตอนฟอลล์ยังไม่งามเ่ท่านี้ รึเราบิ๊วกันเองฟระคระ ประมาณทริปนี้ อิโมชั่นนอลโคด ๆ    รึเพราะปกติเราจะจดจ่อกับเรื่องอื่น ไม่ได้สนใจวิวทิวทัศน์เท่าไหร่

สว่างแล้วแต่ยังเห็นหมอกอยู่ไกล ๆ 

ต้นอะไรไม่รู้ แต่สีแดงสวยดี กลายเป็นทะเลแดง

จากนั้นก้อไปลงป้ายที่รร.เซจง ลากกระเป๋าเดินเตาะแตะไปที่บ้านของสองเรา อั๊ยยยย....แค่เห็นข้างนอกก้อโฮกกกแร้วคร่ะ ดูดีกว่าที่คิดมว๊ากกกกกกก

ที่พักนี้ เรคคอมเมนด์ ๆๆๆๆๆๆ  

ดูข้างนอกก่อน เด๋วจะกลับมาโฮกกก...เพราะยังไม่ได้ check in 

จากแถวบ้าน มองไปเห็น Namsan tower ที่ด้วย เป้าหมายหนึ่งในมิชชั่นของเรา

วางกระเป๋าเสด ก้อไปหาข้าวเช้าหม่ำกันที่เมียงดง ไม่เคยไปตอนเ้ช้าเรยแฮะ บรรยากาศคนละเรื่องกะตอนเย็นเรย คนไม่เยอะ แต่รถเยอะ  หลบรถบรรทุกกันตลอดเวลา แต่ไปตอนเช้าก้อดีอย่าง วินโดว์ช็อปปิ้งสบายมาก ไม่มีใครขวาง

เห็นแต่หน้าคนคุ้นเคย

อย่างเช่น....

นุ้งคิมบอมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม  

ซื้อแร้วแถมพรีเซนเตอร์มะคร้าาา....โฮกกกกกกกก

 น่าร้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก  

ก่อนจะลืมอิหมี 

ต้องไปเดินหาร้านนี้ก่อน  

เอาชองยุนโฮเข้าข่ม

กร๊ากกกกกกกกกกก

แต่...เท่ห์โฮกกกกกกกกกกกกกกกกก  

แล้วก้อตัดสินใจเลือกร้านเน้

ร้านข้ามต้ม แอนด์บลา ๆๆ  เพราะไ้ด้อิทธิพลจากเอฟโฟร์  (นางเอกทำงานร้านข้าวต้ม เห็นแร้วอยากชิมมั่ง)

เมนูหลากหลาย

แต่ตัดสินใจเลือกข้าวต้มเป๋าฮื้อมาลอง

หน้าตาดี แต่จืดมากกก...ก.... แถมเป๋าฮื้อฝอยจนไม่รู้รส  

ชามใหญ่ไปไหน

ส่วนนี่คือบะหมี่เย็นของนุ้งสาว

ระหว่างนั่งรอ ถ่ายรูปบรรยากาศในร้านี่ ก้อเหลือบไปเห็น...

นุ้งคิมบอมมมมมมมมมมมมมมม... 

ตามมาหลอนอิปร้าอีกแว้ววว  

ความจิงจะถ่ายรูปนี้ตะหาก 55+

หลังจากเติมพลัง ก้อออกเดินทางไปทำมิชชั่น นั่งรถเมล์จากหน้าเมียงดง มุ่งหน้าสู่...

นัมซานทาวเวอร์คร่ะ

แต่รถไปไม่ถึงยอดเขา  

ต้องลงเดินและไต่เนินขึ้นไป

เห็นป้ายแระ

เหลือบไปเห็นทางเดินที่ต้องไต่ขึ้นไป  

ของจิงมันชันกว่าที่เห็นในภาพมว๊ากกกกกกกกกกก 

เลยเดินไป ทำนู่นนั่นนี่หนีปัญหาไปเรื่อย มันเหนื่อยอ่ะ

อยากทำมานาน

I love yunho!

ช่างกล้า...

อยากทำ I love jaejoong ด้วย แต่จะำทำตัว "J" ก้อดูจะกายกรรมเกินไป กร๊ากกกกกกก

และในที่สุดก้อมาถึงยอด

เงยหน้าขึ้นไป เจอคุณคนนี้โผล่วมา หัวใจจะวาย  ไปทำอะไรอยู่บนนั้นคร้าาาา

เข้าใจทำเนะ

แดดร้อนมว๊ากกกกกกก อิปร้ากะนุ้งสาวก้อเดินหาที่ทำมิชชั่น

แล้วก้อมาถึง จุดชมวิว

มองไปเห็นกรุงโซล เมืองหลวงบนหุบเขา

บนนั้น ีีมีคนมาทำมิชชั่นเต็มไปโม้ดดดดดดดดดดด

พวงกุญแจคู่รัก ผูกไว้คู่กัน

the love will last forever  

แล้วก้อเอามิชชั่นออกมาโชว์

made by นุ้งสาวคนกลางของอิปร้าคร่ะ ตอนเห็นนี่แบบ...เฮ้ยย...จิงจังนะเนี่ย กร๊ากกก ตกแต่งได้น่ารักมว๊ากกกก  

ยุนโฮ แอนด์ แจจุง

ซะีที่ไหนกัน  

ต้องมาให้ครบทั้ง 5 คนจิ

เพื่อให้มิตรภาพของทั้งห้า ยั่งยืนตลอดไป  

ลืมถ่ายข้างหลัง จิง ๆ เขียนว่า "T-V-F-X-Q" ดั้ว

จากนั้นก้อไต่เนินลงมารอรถเมล์ ขาลงนี่ีชีวิตดีขึ้นเยอะ กร๊ากกกกกก

แวะดื่มอะไรเย็น ๆ ให้ืชื่นใจซะหน่อย เพราะอากาศร้อนมว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก

จังหวะเน้ต้อง...ไซเดอร์นุ้งแจ  

          เป้าหมายต่อไป เราจะไปตะลุยย่านอับกุจองกันคร่ะ เรียกได้ว่ามาแถวนี้ทุกวันเลยล่ะ เพราะมีที่ ๆ ต้องแวะไปให้ได้ เต็มไปหมด และการไปเกาครั้งนี้ทำให้อิปร้าได้รู้ว่า ถ้าจะไปเก็บไอเ่ท่มของเด็ก ๆ แค่กางแผนที่ แล้วเอาวงเวียนวาง วงรัศมี 5 กิโลเมตรรอบบ้าน แค่นั้นพอแระคร่ะ เค้าไ่ม่ไปไหนกันไกลเล้ยย  

นั่งรถไฟใต้ดิน ลงสถานีอับกุจอง ขึ้นไปไอเท่มแรกที่ใกล้ที่สุดคือ Time out คร่ะ วันแรกที่ไปนี่เงียบฉี่ ไม่มีใครเรย อิปร้าก้อยังไม่อยากหม่ำไอติม เลยไปที่นี่ก่อน

Everysing

บรรยากาศข้างใน

โซนนี้นี่แหละ ที่ต้องไป

ไอเท่มของเด็ก ๆ

ซื้อแล้วใช้เลย  

เดินเล่นดูนู่นนั่นนี่

ยังมีเด็ก ๆ อยู่นะ 

มีตะลายเซ็นต์อิหมีแฮะ

มีตู้ถ่ายสติกเกอร์เหมือนที่โอโมเตะซานโดะด้วย แต่ตอนนี้เป็นเวอร์ัชั่นชายนี่...

ออกจาก everysing ก้อเริ่มหิว เรยลองเดินหาร้านที่อิหมีชอบไปและเพิ่งไปมาคร่ะ ตามรอยลูกซะหน่อย ๆ  

ระหว่างทางแวะดูร้านเจ็ดลิงร้านโปรดของลูกชายก่อน

เดินตามนุ้งสาวนำทาง 55+ ลัดเลาะไปมาก้อมาถึงแว้ววววว....

ร้านคาลบิที่อิหมีชอบบบบ...บ.....

หน้าร้านคุ้น ๆ มะคระ  

เปิดเข้าไป ไม่ผิดร้านแน่ ๆ

โปสเตอร์มิโรติคพร้อมลายเซ็นต์อิหมี

ร้านนี้อิหมีชอบไป แต่คนที่แนะนำลงแม็กกาซีนที่ยุ่น คือ ปร๊ากก...คร่ะ แต่วันแรกไม่ได้สั่งเมนูที่ปร๊ากกแนะนำ (เพราะยังไม่รู้) อ่านเกาก้อไม่ออก แถมอาจุมม่าก้อบริการห่วยมั่กก เหมือนโกรธลูกค้าตร่อดเวลา ก้อเรยจิ้ม ๆ ได้เจ้านี่มา

อร่อยอ่ะ  

เตาก้อไฟแรง สุกเร็วดีชะมัด

แถมทัคคาลบิอีกซักจาน

อร่อยสมคำร่ำลือจิง ๆ ทั้งน้ำจิ้ม เครื่องเคียง กิมจิ อร่อยชนะเริ่ดดดด...เรยคร่ะ  ปกติเคยทานร้านอาหารเกาจะชอบทำน้ำจิ้มไม่อร่อย แต่ร้านนี้นี่สุดยอดด... จนทำให้เรามองข้ามบริการเห่ย ๆ ไปได้เรยล่ะ กร๊ากกกกกกก

เรคคอมเมนด์ ๆๆๆ  

จิง ๆ ที่ใกล้ ๆ กันก้อมีอีกไอเท่มที่ต้องไป คือร้านไก่ kyochon ที่เป็นร้านของชินวาคร่ะ แต่ิอิปร้าติดนุ้งสาวมา เรียก "ไก่แจ" ตร่อด เพราะเป็นร้านที่นุ้งแจแนะนำ บอกว่าไก่อร่อยที่สุดในโลกกก....(เว่อร์ไปไหน  )

สองร้านนี้ใกล้กันจิงจัง  ไปที่เดียว เก็บได้สองไอเท่ม (แต่กินได้ที่เดียว กร๊ากกก เบิ้ลไม่ไหวฮ่ะ ท้องจะแตก)

หลังจากอิ่ม(อิ)หมีพีมัน นุ้งสาวก้อจะขอไปตามหาหัวใจล่ะนะคระ ฮิ้ววว..ว.....

เราจะไปเครบิว คิสกันคร่ะ (ได้ข่าวว่านุ้งสาวแม่แจมะใช่เรอะ กร๊ากกก กู่ไม่กลับซะแระ  )

นึกไม่ออกว่าเดินทางยังไง แยกไหน ตึกอะไร

รายละเอียด ไปถามบล็อคนุ้งสาวละกันคร่ะ 555+ โยนกันง่าย ๆ เช่นเน้

เพราะอย่างที่บอก ทริปนี้ อิปร้ามึนมากกกก...ก.... แล้วปกติเวลาไปเี่ที่ยวจะใช้ซับเวย์เป็นหลัก แต่นุ้งสาวมีความสามารถมั่ก พาขึ้นรถเมล์บ่อยมาก ๆๆ ซึ่งปร้าว่ามันยากอ่ะ ถ้าไม่ใช่คนพื้นที่ แต่นุ้งสาวพานั่งไปนู่นนั่นนี่ ซึ่งก้อดีมาก ๆ ตรงที่ถ้านั่งซับเวย์เราจะไม่เห็นอะไร แต่นั่งรถเมล์นี่ ชมวิวกันเพลินน..เรยคร่ะ (แต่เพิ่มความมึนในการเดินทาง กร๊ากกกกก)

ถึงแระ

Crebeau - Kiss 

ห้อง 505

แต่ร้านเล็กกว่าที่คิดมว๊ากกกกกกก ไม่มีที่ขยับเรยทีเดว โชคดีที่วันนั้นไป ไม่มีใครเลย (แต่ก้อทำให้โหวงเหวงแบบแปลก ๆ 55+)

วันนั้นคนที่อยู่ร้านคือ คุณน้าคร่ะ อยู่กับผุ้ช่วยหนึ่งคน โชคดีที่คุณน้าสปีคอิ๊งได้ ไม่งั้นคงคุยกันรู้เรื่องมั่ก ๆ 55+ อิปร้ากะนุ้งสาวก้อไปนั่งเงียบ ๆ  ออกแนวไม่กล้าคุย สั่งของเสร็จก้อถ่ายรูป ๆๆ นั่งดูโฟโต้บุ๊คที่แฟน ๆ ทำมาให้ นั่งดูคลิปที่เค้าเปิดให้ดู แล้วก้อกลับ กร๊ากกกกกก

ข้างในเต็มไปด้วยปร๊ากกกกก  

ยืนเฝ้าเครื่องซักผ้า  

ไปอารีน่าทัวร์กันมาด้วย สีชมพูนี่คุ้น ๆ แฮะ ฟุกูโอกะรึป่าวหว่า

ปร๊ากกกคระ จะมาหลอกล่อให้ซื้อรึคระ  

เซ็ทปร๊ากก ถ้าไม่กลัวหมดตัวก้อจะซื้อคร่ะ กร๊ากกก

นั่งดูคลิปไป ก้องี้ดดด...ด....ออกเสียงชวนให้ตกใจเป็นระยะ ๆ กร๊ากกก (แต่ดูเหมือนคนในร้านจะชิน  )

หลังจากนั่งเขินบิดไปบิดมา (ทำไม  ) ก้อได้เวลาออกเดินทางเก็บไอเท่มต่อ

สถานที่ถัดไป อยู่ไม่ไกลจากเครบิวคิสคร่ะ งานนี้เดินเอา (แต่แดดร้อนชะมัด)

เดินไปซักพัก ก้อเลี้ยวขึ้นเนินเขา (ปีนเขากันอีกรอบ)

เห็นโบสถ์ตรงสี่แยก

มาถูกทางแว้ววว......

แล้วในที่สุดก้อทำสำเร็จ กับมิชชั่น "ไม่เห็นหน้า เห็นหลังคาบ้านก้อยังดี"  

หลังจากชื่นชมหลังคาบ้านลูกได้แปร๊บบ ก้อรีบเดินหนี เพราะร้อนมาก 55+

เดินต่อไปอีกซักนี้ดดสสสก้อจะเจอกับกุงของปร๊ากกกคร่ะ

เห็นคนยืนอยู่ว่อบ ๆ แว่บ ๆ นั่นมะคระ นั่นคือบรรดาแฟน ๆ ที่มาดักรอปร๊ากกกันคร่ะ สามารถมั่กอ่ะ เพราะมันร้อนมว๊ากกกกกกกกก...ก.....ความพยายามเป็นเลิศจิงจัง มีเด็กเดินมาแอ็ทแท็คปร้ากะนุ้งสาวด้วยล่ะ สปีคยุ่นใส่ปร้ากะนุ้งสาว (ที่เกาเนี่ย ภาษาที่สองเค้าคือยุ่นฮ่ะ ไม่พูดอิ๊งเรย เห็นเป็นต่างชาติ จะพ่นยุ่นใส่ก่อนเรย) ชวนให้นั่งแท็กซี่ตามปร๊ากด้วยกัน เอิ่มม.... ชวนกันง่าย ๆ เยี่ยงเน้ กร๊ากกก แต่มะไหวคร่ะ อยากเจอนะ แต่เป็นพวกความอดทนต่ำมว๊ากกกก ใ้ห้รอกันเป็นชั่วโมง ๆ นี่มะไหวอ่า เพราะฉะนั้นขอบายคร่าาา

แต่วันนั้นไม่เจอปร๊ากก เจอแต่อมม่าปร๊ากกคร่ะ เพราะไปถึงกุงแปร๊บนุง อมม่าก้อลงจากแท็กซี่ เดินเข้าบ้านไป เห็นคาอาเข้าไปแอ็ทแท็ค ชวนอมม่าคุยด้วย กล้าดีแฮะ แต่อมม่าปร๊ากกกงามอ่ะ ดูดีดั้้ว บุคลิกดูไฮได้อีก สมเป็นอมม่าปร๊ากกก   

พูดถึงเรื่องตามเด็ก ๆ การไปเการอบนี้ทำให้ได้รู้อะไรหลายอย่าง เพราะอิปร้ากะนุ้งสาวไปเดินเล่นที่บ้านเด็ก ๆ ทุกวัน (แต่ไม่เคยรอ  จะไปทำไมเนี่ยย) เห็นคนไปรอหน้าบ้านกันตร่อด โดยเฉพาะบ้านปร๊ากก เช้าสายบ่ายค่ำ รอกันเต๊มมไปหมด ที่เราเ็ห็น ๆ เค้าถ่ายรูปปาปาฯกันมาให้ดูเนี่ย ไม่ใช่ง่ายๆ  เรยนะคระ ต้องอาศัยความอดทนและพยายามกันอย่างมากมาย เพราะออกแนว ไปดักรอกัน จะกลับเมื่อไหร่ จะออกเมื่อไหร่ก้อไม่รู้ อาจจะรู้คร่าว ๆ เ่ช่นเพิ่งเข้าบ้านไปชั่วโมงนึง เด๋วคงออกไรเง้ บางกลุ่มก้ออาศัยจ้างรถตาม ซึ่งแท็กซี่พวกนี้จะเป็นแท็กซี่เฉพาะกิจ ตามดาราเป็นอาชีพเรยทีเดว มีการวอร์บอกข้อมูลกันด้วย แต่ก้อเีสียค่าใช้จ่ายไม่ใช้น้อยเรยล่ะ 

เพราะฉะนั้นก้อ...สู้ต่อไปนะเด็ก ๆ

อิปร้าขอกลับบ้านนอนก่อน กร๊ากกกกกกกกกกก  มะแนว ๆ อ่ะแบบเน้ 

ตอนนั้นอากาศร้อนได้โล่ววว ได้เวลาหนีร้อนเข้าบ้านแร้วล่ะคร่ะ 

แต่ก่อนกลับบ้าน ไปแวะเมียงดงเพื่อหนีบเจ้ากองนี้กลับบ้านก่อน ไปเจอกับเพื่อนของนุ้งซูมิน ที่ฝากฝังให้เป็นไกด์กิติมศักดิ์ อิปร้าเรยใช้งานคุณน้องนอกหน้าที่ ให้่ช่วยแบกของกลับบ้านซะงั้น กร๊ากกกกกกกกก แทงคะยูนุ้ง จ. มา ณ ที่นี้ด้วยนะคร้าาา

หนักมว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก  

         แบกและลาก เดิน ๆ หยุด ๆ ไปตามทาง เพื่อกลับไปเช็คอิน โอ้วว ประทับใจตั้งแต่พนักงาน สปีคอิ๊งดีมว๊ากกกก สำเนียงดีเรยล่ะ (แปลกประหลาดคนเกามั่ก ๆ ปกติอิ๊งจะง่อยกันมาก) บริการก้อดี พาไปส่งถึงห้องประหนึี่งโรงแรมห้าดาว แล้วค่อยเอากระเป๋ามาส่งให้ อัธยาศัยก้อดีกันทุกคนเรยคร่ะ แต่ที่ประทับใจยิ่งกว่า ก้อคือห้องของเรานี่แหละ ตะลึงกันตั้งแต่หน้าบ้านนนน

เ้ข้าไปปุ๊บ ไฟสว่างปั๊บ อัตโนมัติเมื่อมีคนเหยียบพื้น

(มีตู้รองเท้าให้ด้วย) 

มองเข้าไป

ห้องจะใหญ่ไปไหนคร้าาาาา

ห้องรับแขกโอ่โถงงงง.....

นุ้งสาวบอก เต้นจีได้เรย กร๊ากกกกกกกก

มีบริเวณห้องครัวด้วย อุปกรณ์พร้อม ทำกับข้าวหม่ำเองได้เรยยย

โทรศัพท์ และจอไว้ดูคนที่มาเยี่ยมบ้าน โฮกกกกก

 ห้องนอนใหญ่

มีห้องนอนเล็กให้ด้วยเว้ยเฮ้ยย

แถมมี 2 ห้องน้ำอีกตะหาก ได้ข่าวว่าอยู่กันแค่ 2 คน  

สรุป เป็นที่พักที่ดีที่สุดที่เคยพักมาตอนไปเที่ยวเรยคร่ะ  อาจจะไม่ได้อยู่ติดป้ายลิมูซีนบัส แต่ก้อไม่ไกลมาก สถานี MRT ก้อเดินถึงสบาย ๆ (ถ้าไม่หิ้วของหนัก  ) ประทับใจทั้งสถานที่และบริการ อยู่สบายประหนึ่งอยู่บ้านจิง ๆ (เรียกว่า"บ้าน"ได้อย่างเต็มปากเต็มคำ)  สบายจนไม่อยากจะกลับเรยทีเดว  

แทงคะยูนุ้งสาวที่หาที่พักดี ๆ แบบนี้ให้เราได้อยู่ด้วยกันเนะ  

ยังคร่ะ

ยังไม่หมด วันเดียวแต่ทำอะไรเยอะมาก 55+

หลังจากพักเหนื่อย ก้อออกเดินทางกลับไปเมียงดง เพราะท้องร้องแระ ต้องไปหม่ำร้านนี้ให้ด้ายยยยย.....ร้านโปรดของอิปร้า ที่คราวก่อนนุ้งสาวคนโตพาไปหม่ำ แต่อันนั้นเป็นสาขาอิลซานบ้านนุ้งเซียะ คราวนี้ขอบุกสาขาเมียงดงล่ะคร่ะ (แต่เสียดาย ไม่ได้หม่ำกะนุ้งสาวคนโต เนื่องจากภารกิจชาบงกุล ) 

หน้าร้านตอนกลางวัน (ลืมถ่ายตอนกลางคืน)

อุปกรณ์พร้อม 

เชิญพบกับ...

อันดงจิ้มทักที่อร่อยที่สุดในโลกกกกกกกกกกกกกกกกกก  

จิง ๆ สั่งแบบซีฟู้ดมาด้วย (เพราะผิดพลาดทางเทคนิค) รสชาติดี ไม่จัดเท่าเจ้าไก่ แต่มันเยอะจนหม่ำไม่หมด เรยห่อกลับไปหม่ำที่บ้านต่อ แฮ่~  

เดินเล่นย่อยอาหารอีกนี้ดสสส

น้องฮงกี  

แวะสอยเสือู้ลูกชาย เพราะมามะเช้า ร้านยังไม่เิปิด แต่...ไซส์อิปร้าหมดคร่ะ โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เรยต้องจองเอาไว้ แล้วนัดมารับวันเสาร์

แปลว่าขายดีชิมิเนี่ยยย  

จากนั้นก้อแยกย้ายกันกลับบ้าน

และตามระเบียบอิปร้า ต้องแวะคอมบินี่ก่อนกลับ

มื้อดึก ๆ  

อ๊ะ ลืม ๆๆ

ไม่ได้เสือ้อิหมี ได้เสื้อนุ้งแจมาแทน เครบิวเจ๊ฟทำขายเองเรยทีเดว

แทงคะยูนุ้งสาวคนโตที่เป็นธุระให้ด้วยนะคร้าาาา

่ว่าแต่...

ผ้าเชียร์จะมีโอกาสได้ใช้ม้ายยยยยยยยยยยยย

จบทริปวันแรกอันยาวนานแต่เพียงเท่าเน้

เจอกันวันที่สองคร่าาา

อันยอง.

พีเอ็ดสึ

กล้ามเนื้ออักเสบทั่วร่างง..ง...

เหตุเกิดเพราะ

ใครเป็นเจ้าของชิ้นไหน วันอาทิตย์โปรดทำตัวให้ว่างงง...ง.....และเตรียมกระเป๋าตังค์ให้พร้อม

อิปร้าจะไปทวงหนี้ กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกก