addicted to TVfXQ++YUNJAE only!!!!!++

คำเตือน : โหลดมหาโหดดด...ด..... 

หักโหม ๆ

นุ้งสาวบอกว่าอัพหักโหม กร๊ากกกกกกก

นี่เพลาลงแร้วนา ปกติต้องอัพวันต่อวันตั้งแต่อยู่นู่นน..แต่ทริปนี้ไม่ไหว หมดแรงทู้กกวันคร่ะ

จนตอนนี้ัยังไม่ฟื้น  

เพราะฉะนั้น ไม่รับโทรศัพท์ ไม่ตอบเอ็ม แปลว่า...หลับ คร่อกกก..ก...

(หลับตั้งแต่ถึงที่ทำงาน ยันกลับบ้าน กลับถึงบ้านยังหลับต่อ กร๊ากกกกกกกกกกก)

เรยดู AAB3 ไม่จบซ้ากเท

แต่เพิ่งได้ดู Making ทั้งหลาย โอวว..ว...SM ขุดของเก่ามาขายกันเรยทีเดว 55+ (แอบมีลุงอีโผล่วมาด้วยเนะ เด็ก ๆ อย่าปาอะไรใส่ทีวีตอนดูละกัน  ) 

แต่ยิ่งดูยิ่งสะเทือนใจแฮะ มันแบบ..ไม่เหมือนตอนนี้เรยเนอะ ไม่รู้ใครดูแ้ร้วรู้สึกเหมือนปร้าบ้างรึป่าว แต่เวลามันก้อผ่านมาเนิ่นนานแร้วอ่ะเนอะ  

(ลองเทียบกับที่ถ่ายที่ e table จิ คนละฟิลล...อันนี้ก้อดูไปก้อรู้สึกแปลก ๆ ไป อึดอัดไป เฮ้ออ..อ...) 

ตะก้อมีอะไรน่ารัก ๆ ให้ดูเหมือนกัน

เปิดตัวด้วยคนนี้  คนที่ปร้ารู้สึกว่าเปลี่ยนแปลงน้อยที่สุด 

ส่วนคู่เน้ แทบจะต่อยปากกัน 

แต่พอคัทปั๊บบ.....

ปฏิกิริยาชั่วเสี้ยววินาทีของนุ้งแจนี่..น่าดูจิง ๆ  (แนะนำให้ตั้งใจดูสีหน้าของนุ้งแจช็อตเน้ดี ๆ โฮะ)

ส่วนสีหน้ายุนโฮ  ไม่ทำมะดานะเรานะ

อิหมีนี่ เจอเด็ก ๆ ไม่ได้เรย น่าร้ากกกกกกกกกกกกก 

ย้ายไปดูตอนของนุ้งแจกันบ้างดีกว่า (ตัดบทอิหมีอย่างรวดเร็ว )

หมวก MLB อีกป่ะเนี่ย ไปเการอบนี้เพิ่งตั้งใจดู เพราะนุ้งสาวชี้ให้ดู ต้องมีคนใส่หมวกยี่ห้อนี้ 1 ใบ ทุก ๆ ระยะ 5 เมตร กร๊ากกกกก โดนหลอนด้วยหมวก MLB นี่ล่ะคร่ะ  (เด็ก ๆ ก้อใส่กันนะ เรียกได้ว่า  ต้องมีอย่างน้อยคนละ 1 ใบเรยล่ะ)

นุ้งแจเล่นบทบู๊ได้เจ๋งดีทีเดว

แต่ท่่าต่อยท่าีนี้ เซะซี่ไปป่าววว 

บทนี้ก้อเล่นดี  ท่าเขิลล..ของเค้าเนียนน...เชีย

มีการบ่นด้วยว่า ผมม้าข้างน้ามันสั้นไปน้าา...เสียดายจัง ไม่งั้นคงดูดีกว่านี้  

วุ้ยย...แค่นี้ก้องามไปสามโลกกก...ก....แร้วคร่าาาา คิมแจจุ๊งงงงงงง  

งามมมมม...มมมม.....ม.................... (แบบไม่ต้องอาศัยวิก โฮะ)

โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก  

แต่.....

อันนี้....

กร๊ากกกกกกกกกกกกก

ชอบแจ็กเก็ตเวอร์นี้อ่ะ

โหล่วววววววววววววววววววววววววว  

(นาน ๆ อิหมีจะโผล่วที กร๊ากกกกก)

นี่ก้อ...อั๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย  

เฮ้ออ...อ...........

ภาพในอดีต...

บางทีก้อน่าดูกว่าปัจจุบันเนอะ กร๊ากกกกกกกกกกกกกก  

ไปอัพบันทึกต่อดีกว่า

Day 3 : 090815 Meet the family!

วันพบญาติ

แต่ญาติคนอื่นนะคระ  

          วันนี้เป็นวันที่เดินทางไกลที่สุดเรยคร่ะ นั่งรถข้ามเมือง ข้ามโซลกันเรยทีเดียว และวันนี้ไม่ได้ไปกันสองคนเหมือนเคย แต่มีล่ามกิตติมศักดิ์ที่นุ้งซูมินฝากฝังอิปร้าไว้ด้วยความเป็นห่วง  (แทงคะยูนะคระคุณน้องงง จุ๊บ ๆๆ  ) กลัวปร้าไปมะรอดอ่ะจิ 55+ ได้แก่ นุ้ง จ. ที่ได้เจอกันไปมะวันก่อนไปด้วย วันนี้เราจะเดินทางกันแบบ 3P คร่ะ  

          นัดแนะเจอกันที่สถานีชองมูโร จากนั้นก้อจับขบวนสีส้มมุ่งหน้าตรงสู่สถานีจองบัลซาน รวดเดียวแบบไม่ต้องเปลี่ยนสาย ใครอ่านบล็อคอิปร้าตร่อด คงมากันถูก เพราะพามาเป็นรอบที่สามแระ ถึงสถานีก้อออกเดินผ่านห้างล็อตเต้ เิดินผ่านตึกที่เป็นที่ตั้งของ crebeau-belle ไปก่อน จังหวะเน้ หิวโฮกกกก ขอมุ่งหน้าสู่ร้านพิซซ่าของอัปป้าก่อนนะคร้าา 

ถึงแว้ววว....

เก็บรูปไว้เป็นที่ระทึกซะหน่อย คิดว่าคงไ่ม่ได้มาอีกแร้วล่ะ (มั้งนะ) 

          ตอนไปถึงก้อประมาณ 11 โมงกว่า คนเต็มร้านเรย เพราะทัวร์ปร้ายุ่นลง คงเป็นคนที่ค้างจากคอน SM town นั่นล่ะคร่ะ ยืนรอเกือบครึ่งชม. ก้อได้โต๊ะ และก้อจะเริ่มหม่ำล่ะน้าาา

รองท้องด้วยเจ้านี่ก่อน อร่อยโฮกกกกก สลัดรสชาติสดชื่นมว๊ากกก...น้ำสลัดเบา ๆ กลิ่นส้ม อั๊ยยย ชอบบบบบ

Mandalin pollo! 

หิวจัด สลัดเอาไ่่ม่อยู่ 555+ พาสต้าซักจานละกันเนะ ระหว่างรอพิซซ่า

แต่ดูเหมือนพาสต้าก้อไม่ช่วยอะไร กร๊ากกกกก ไก่อีกซักจานละกันเนะ นุ่มมม...หอมมมม  

แล้วก้อมาถึงจานนี้ที่รอคอย พิซซ่าหน้าเทริยากิ (กินมันอยู่หน้าเดว 55+) ไม่รู้ทำไม คราวที่แร้วไม่รู้สึกว่าอร่อยขนาดเน้ ตะวันนี้มัน อร่อยโฮกกกกก...ก.....(จนอยากจะมาหม่ำอีก ) ชอบขอบฟักทองหวาน ๆ นั่นจัง ง่ำ ๆๆ

          ระหว่างที่นั่งหม่ำอยู่ อัปป้านุ้งเซียะก้อมา แร้วก้อสมเป็นอัปป้ามากกก...ก....ต้อนรับขับสู้ดีสุด ๆ เดินทักทายทุกโต๊ะ แร้วก้อถ่ายรูปกับบรรดาแฟน ๆ ทุกคน แต่อิปร้าและน้อง ๆ ก้อนั่งหม่ำแบบไม่สนใจอัปป้า กร๊ากกกกกกก แหมม...เห็นอัปป้าหน้ายุ่ง ๆ คงเหนือยแร้วก้อร้อน เราก้อเรยไม่อยากกวนอ่ะคร่ะ แฮ่~

ใช้เวลาประมาณหนึ่ง ก้อ...เหลือแต่ซากอารยธรรม  

อร่อยจิงจัง แต่คงไม่ได้มากินแร้วอ่ะนะ โฮววว...ว.....

         จากนั้นก้อออกเดินทางต่อ ก่อนออกจากร้านเจอคุณน้องเพื่อนร่วมวิชาชีพ และชะตากรรมเดียวกันคือ...วันลาหมดเกลี้ยง กร๊ากกกกกกกกก (อ่ะน่า ๆ ของแบบนี้มันซิกแซกกันด้ายยย... จาเรินแระ) เม้ากันเล็กน้อย เพราะาหน้าร้านแน่นขนัดไปด้วยผู้คนที่มารอหม่ำพิซซ่า ไม่รู้ตกลงไ้ด้ไปตามหาหัวใจที่กองถ่ายอิหมีรึป่าว ถ้ายังไง อย่าลืมมาเล่าให้ฟังนะคร้าา

         เดินย้อนกลับไปทางเดิม ไม่ต้องห่วงว่าจะหลง เพราะก่อนออกจากร้าน ทุกท่านจะได้รับการแจกนามบัตรใบเน้

ด้านหลังจะมีแผนที่ เพื่อเดินทางมาที่ตึกนี้ (ซึ่งอยู่ใกล้สถานีซับเวย์มากกว่าเยอะ)

คาดว่าที่ต้องแจกแม็พกันใหม่ เพราะอมม่าได้ทำการย้ายห้องมาที่ห้องใหม่(แต่ตึกเดิม) สงสัยจะใหญ่กว่าเดิมรึป่าวว

ก่อนขึ้นไปชั้นสาม เจอลุงยามที่เฝ้าตึก แกก้อชี้บอกทางไปลิฟท์ แร้วก้อถามว่า "ดงบังชินกิ?" พอเราบอกว่าใช่ แกก้อส่ายหัว ๆ ทำหน้าระอา กร๊ากกกกกก ปฏิกิริยาปกติของคนเกา  

อ่ะเคร ช่างลุง เรามาถึงแระคร่ะ ห้อง 312 

Crebeau-belle

เปิดเข้าไปข้างใน ประทับใจมากกกก...ก.....เป็นเครบิวที่งามที่สุดในสามร้านเรย โอ่โถง ๆๆ (คงเพราะอีกสองร้านอยู่ในโซล โดยเฉพาะร้านมิค อยู่ย่านคังนัมเรยที่เล็กกว่าเพื่อน)

สว่างสดใส ตกแต่งสวยงาม  

มีห้องให้นั่งลองผลิตภัณฑ์ถึงสองห้องด้วยกัน 

ข้างในตกแต่งงดงามพอกับข้างนอก 

อั๊ยยยย เอามาตั้งล่อตาล่อใจ ล่อลวงให้ซื้อรึคระ คิดว่าจะสำเร็จหรือ

....

ก้อสำเร็จอ่ะจิ กร๊ากกกกกกกกกกก

          หลังจากแก๊งเราเมินอัปป้าที่ร้านพิซซ่า กร๊ากกก ก้อมาเจออัปป้าที่ร้านนี้ล่ะคร่ะ ดูอัปป้าอารมณ์ดีกว่าเดิม (คือเดิมก้อไม่ใช่ไม่ดี แต่ดูรู้ว่าเหนื่อ่ยและร้อน) ยิ้มบานน..น..กว่าเดิม คงเพราะที่เครบิวอากาศเย็นฉ่ำ ไม่เหมือนที่ร้านพิซซ่า และก้อเหมือนเคย อัธยาศัยดีชนะเริ่ดดด...ต้อนรับขับสู้กันสุด ๆ (แถมแอบจำนุ้งสาวคนกลางอิปร้าได้อีกแน่ะ จำได้จิงป่ะเนี่ยยย...งง) พอนุ้งสาวในร้าน(หน้าตาน่าร้ากกก โฮะ)ล่อลวงให้เราสั่งสินค้าเสร็จเรียบร้อย อัปป้าก้อมานั่งเม้าด้วย เม้าเป็นเกาปนยุ่นปนอิ๊ง เป็นที่สนุกสนาน ดีที่นุ้ง จ. ไปกะเราด้วย เรยเม้ากันนานทีเดว อัปป้าก้อถามว่า มาจากไทยหรือ เรียนมหาลัยหรือ (มาทีไร ก้อถามว่า ยูนิเวอร์ซิตี๊? ตร่อดอ่ะ  มะใช่ไร ดีจายยย...กร๊ากกกก แต่นุ้งสาวบอกว่า อัปป้าคงถามเป็นคำเดวอ่ะ ไม่ใช่เพราะพี่หน้าเด็กหรอก 555555+ จิงใจไปป่าวฟระคระ ) แล้วก้อเล่าตอนตัวเองไปไทยตอนคอนโอ ว่าไปนู่นไปนี่ (มะอยากบอกว่า ไม่ตอ้งเล่าหรอกคร่า อิปร้ารู้หมดแร้ว ว่าอัปป้าไปเที่ยวไหนมามั่ง 55+) แต่ดูน้ำเสียงจะประทับใจดินเนอร์บนเรือล่องแม่น้ำเจ้าพระยามั่ก ๆ เรยเนะ ใครมีโอกาสพาอัปป้าเที่ยว อย่าลืมจองทริปนี้ให้อัปป้าด้วยล่ะ 

นั่งแช่ซักพัก ก้อได้เวลาร่ำลาอัปป้าแล้วล่ะคร่ะ

ชักรูปเก็บไว้เป็นที่ระทึกเล็กน้อย (อัปป้าน่าร้ากก มีการจัดท่งจัดที่ ดึงฉากรูปนุ้งเซียะลงมาให้ด้วย)

(ว่าแต่ ลูกชายคนโตไปไหนซะล่ะคร้าาาา )

         อ่ะเคร จากสถานีจองบัลซาน วิ่งกลับมาที่สถานี จองโนซัมกา เพื่อเปลี่ยนเป็นซับเวย์สายสีเขียวคร่ะ เราจะไปที่สถานีซองแนกันนะ

ถึงแว้วว....

(เหมือนจะเร็ว แต่จิง ๆ กว่าจะถึง นานโฮกกกกกกกกก เพราะอิลซานบ้านนุ้งเซียะไกลจากโซลร่วมชม. แร้วนั่งย้อนกลับข้ามโซลไปอีกฝั่งกว่าจะถึงซองแน)

เดินออกจากสถานี แล้วก้อเลี้ยวซ้าย เดินไปตามถนนเส้นนี้

จนถึงสี่แยก ก้อข้ามถนนเดินตรงไป

จะเห็นประตูด้านข้างของ Star river

ตรงไปที่ตึก 102

เป้าหมายเราคือห้อง 228 อันเป็นที่ตั้งของ...

Crebeau-jeff คร่ะ  

แอบฮาตอนเดินไป Star river เล็กน้อย รู้สึกเราจะมีเพือนร่วมทางเพียบบ แก๊งนึงเป็นยุ่น (ซึ่งมีคนที่หน้าตาและแต่งตัวเหมือนพระเอก one piece มากกกก นี่คอสเพลย์อยู่รึป่าวคร้าา 55+) และก้อกลุ่มเด็กน้อยคาอา ซึ่งเป็นไรมากรึป่าว พอเห็นมีคนเดินไปทางเดียวกัน เธอก้อรีบวิ่ง ๆๆ วิ่งแซงเหมือนจะให้ไปถึงตึกก่อน แร้วก้อ...ไปทันกันที่หน้าตึกนั่นล่ะคร่ะ (เพราะต้องเสียเวลากดออดเรียกเจ้าของห้อง) กร๊ากกกก จะรีบทำเพื่อ? 

เข้าไปข้างใน คนแ่่น่นนน...น....ร้านจะระเบิด อิทธิพลปร้ายุ่นนี่น่ากัวใช้ได้ บุกไปทุกที่กันเรยทีเดว

แต่...อั๊ยยยยยยยยยยยย

อิปร้าได้เจอคนที่อยากเจอโด้ยยยยยยยยยยยยยยยย

ยืนอยุ่นั่นไง ๆๆ

นู่น่าเบอร์ 7 ของนุ้งแจ ที่ตอนแรกนึกว่าโก อะบรอดไปเรียบร้อย แต่ปรากฏว่าเลื่อนเวลาเดินทางคร่ะ เรยมีโอกาสได้เจอ อิปร้าแอบปิ๊งตั้งแต่เห็นรูปของนุ้งซูมินแระ ไม่คิดว่าจะได้เจอ แร้วคุณน้องน่ารักมว๊ากกกกกกกก  แถมฮาได้โล่ววว ฮาทั้ง ๆ ที่ีคุยกันไม่รู้เรื่องนี่แหละ กร๊ากกก (นุ้งนูน่าเบอร์ 7 คระ อีกสองเดือนจะไปแระ แนะนำให้ไปอัพอิ๊งให้แข็งแรงอย่างว่อง )  

          ไปถึงรีบทำมิชชั่นก่อนเรย จดหมายรักของนุ้งซูมิน ต้องรีบส่งให้ถึงมือ แต่ตอนนั้นคุณพี่ซุกจินยุ่งมว๊ากกกกกก เพราะปร้ายุ่นถล่มร้าน เรยฝากไว้กะนุ้งนูน่าเบอร์ 7 นุ้งมีแอบงอลนุ้งซูมินด้วยเนะ บอกว่าส่งให้แต่พี่ซุิกจิน แร้วเค้าล่ะ ๆๆ ทราบแร้วก้อโทรไปง้องอนกันอย่างวอ่งนะคระ เพราะปร้าแก้ตัวให้มะได้ พูดเกามะเป็น 555+

          วันนั้นคนที่อยู่ร้านคือนูน่าเบอร์ 4,7,8 โดนแขกถล่มร้านอยู่ ระหว่างนั้นอิปร้าก้อเรยถ่ายรูปไปเรื่อย ร้านเล็ก ๆ แต่ตกแต่งน่ารักดี

ที่สำคัญ ุนุ้งแจเบิ้ม ๆ เต็มไปหมดเรยยยยยยยยยย  

สังเกต รองเท้าล้นไปนอกห้อง คนเพียบบบบ 

ตรงนี้

ที่นุ้งซูมินไปกลิ้งโคโร่เลียนแบบท่าเซ็นต์ลายเซ็นต์ของนุ้งแจมา  

น่ารักดีเนะ นุ้งแจเป็นคนขับด้วยเนะ

       ตอนที่ถ่ายรูปมุมนี้อยู่ ก้อเรียกให้นุ้งสาวไปนั่ง ตอนนั้น อยู่ดี ๆ คุณพี่ซุกจินก้อสละปร้ายุ่น กระโดดมานั่งกอดนุ้งสาวปร้าเฉยเรย รู้เรยว่าทำไมนุ้งซูมินถึงติดใจคุณพี่ซุกจินนัก เพราะสัมผัสได้ถึงความใจดีเรยคร่ะ ออนนี่คงแบบรู้สึกผิดที่ไม่ได้เทคแคร์ไรเง้ (คุณน้องซูมินอุตส่าห์ฝากฝังมา โฮะ) ตะคุณพี่น่ารักจิงจังอ่ะ 

ว่าแร้วก้อเก็บรูปคู่กันซะหน่อย ให้นุ้งซูมินอิจฉาเล่น กร๊ากกกกกกก คิดถึงพี่เค้าอ่ะจิ ๆๆ   (อิปร้านี่เป็นคนดีเนะ )

ส่วนคนนี้ อั๊ยยยยยยยย ขวัญใจคนแกร่ ๆๆ  

น่ารัก และก้อฮา แถมขี้แกล้งชะมัด นึกถึงนุ้งแจเรย เนื่องจากนุ้งซูมินไม่อยู่ นุ้ง จ. เรยโดนนูน่าเบอร์ 7 อำไปแบบเต็ม ๆ คนเดว งอแงง้องแง้งกันไป  ขำกร๊ากกกกันลั่นร้าน จนโดนมองหน้า แก๊งนี้เป็นไร ฮาไ่่ม่เลิก 55+

อ๊ะ ไม่ได้ลำเอียงนะคระ ถ่ายกะนุ้งนูน่าเบอร์ 8 ด้วย แต่ภาพมันเบลอฮ่ะ แฮ่~

ก่อนจากขอลงรูปนี้หน่อย แอบฮา ปากกาที่ทางร้านมีไว้ให้แฟน ๆ ติ๊กสั่งซื้อของ

เป็นของแถมจาก...

โซจู

กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก

เหมาะกะนุ้งแจคร่อด ๆ อ่ะ  

หลังจากยืนเม้า เล่นมุขขำกลิ้ง (แบบรุ้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง 55+) เก็บแก้ว เช็ดโต๊ะได้ซักพัก ก้อได้เวลาร่ำลาครอบครัวที่แสนจะน่ารักนี้แร้วล่ะคร่ะ  น่ารักกันทั้งบ้านเรยจิง ๆ

ถ้ามีโอกาส อยากจะเจอออนนี่ซุกจินอีกจัง   ว่าแต่...มะมาแร้วรึคระ โฮะ

          ออกจากร้านนุ้งแจ ก้อมาวางแผนการเดินทาง เนื่องจากยังติดใจร้านทัคคาลบิของอิหมีไม่หาย วันนี้เรยจะไปหม่ำกันอีกรอบคร่ะ (ติดใจจังจัง อร่อยง่ะ) คิดกันอยู่นาน ในที่สุด ก้อตกลงว่าจะนั่งรถเมล์กันคร่ะ (นุ้งสาวสามารถ บอกแระ โฮะ) ได้ชมวิวกันนานเรยงานนี้ กว่าจะไปถึงอับกุจอง

ระหว่างทางผ่านตึกนี้ด้วย แอบมีเด็กน้อยไปยืนรอ (อดทนกันดีจิง ๆ เนะ เด็กประเทศนี้)

ธุรกิจเป็นพันล้าน แต่ตึกเล็กนิดเดว ให้สงสัยว่าผู้บริหารตุกติกไรรึป่าว กร๊ากกกกก

(ไม่ได้ปาระเบิดตามที่มีคนรีเควส เพราะนั่งบนรถอ่ะนะ เค้าไม่เปิดกระจกคร่ะ  )

ตึก SM

มาอีกแระ 55+

เก็บรูปมุมเดวกะลูกชายหน่อย

วันนั้นปร้ายุ่นเต็มร้านเรยคร่ะ คนแน่นโฮก ๆ ถือกระดาษที่ลงข้อมูลร้านที่เด็ก ๆ แนะนำไว้ในแม็กกาซีนกันมาเรยทีเดว กะมาตามรอยกันเต็มที่ (ฟิลเดวกะอิปร้าเรยนะเนี่ยย  ตกลงเรานี่ สไตล์ยุ่นชิมิ โฮะ)

เรยได้สั่งเมนูแนะนำของตาปร๊ากกกก มาลองชิม

ทั้งสามชั้น ห้าชั้้น โฮกกกก พุงจะระเบิด

(แทบไม่อยากคำนวณแคลอรี่ บลา ๆ)

อิ่ม(อิ)หมีพีมันเสร็จ ก้อออกเดินย่อยอาหาร ทำแม็พปิ้งกันเล็กน้อย เพราะมะคืนยังงง ๆ เรื่องทิศทาง จะไปร้านตามังกร ง่าย ๆ หาที่นี่ให้เจอ

โรงพยาบาลยุนโฮ 

ชื่อรพ.เหมือนลูกชาย หาง่ายนิดเดว แล้วรู้มาว่าัมันเป็นรพ.สูตินรีเวชคร่ะเพ่น้อง กร๊ากกกกกกกกก

ุมุ่งหน้าถนนเส้นนี้ ประมาณกิโลแม้วก้อถึงคร่ะ  

อ่ะเคร หมูย่อยหมดแระ (เฮ้ยย จิงดิ) ก้อได้เวลาไปหาของว่างทานกัน

วนมาร้านนี้อีกรอบ 

เห็นเลกซัสจอดอยู่ แปลว่าอมม่าอยู่คร่ะ (ช่วงนี้อมม่าใช้เลกซัสตร่อดด) 

แร้วแก๊งเราก้อเช่นเคย มุ่งหน้าหาไอติม หาได้สนใจอมม่าไม่ กร๊ากกกกกกก

ได้ orange choc กะ white choc มาหม่ำ (choc mint หมดอ่ะ โฮววววววววว )

จัดการเรียบร้อย ก้อเิดินทางกลับไปเมียงดง แวะเอาเื้สื้อที่สั่งไว้คร่ะ นุ้งคนขายก้อน่าร้ากกก จำชื่ออิปร้าได้อีกตะหาก เห็นหน้าปั๊บก้อ โอ๊ะ อูมใช่มะ  คร่ะ อูมก้ออูม  

เลือกไม่ได้ สอยสองสีเรยละกัน สวยทั้งคู่ อั๊ยยยยยยยยยยย  

อย่าลืมอุดหนุนกันนะคระ เพ่นอ้งงงงงงงง

โย่ววว...ยูโน่ววววววว!! 

         แยกย้ายกะนุ้ง จ. ที่เมียงดงนั่นเอง วันนี้ใช้งานคุณน้องหนักหน่วงมว๊ากกกกกกกกกกก แต่นุ้ง จ. ก้อไม่บ่นซ้ากคำ (หรือไปบ่นกะนุ้งซูมินหว่า นี่ส่งอะไรมารบกวนเนี่ย กร๊ากกกกก) แทงคะยูนุ้ง จ. ไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะคร้า  ไว้มีโอกาส เราคงได้ตะลุยเที่ยวด้วยกันอีกเนะ โชคดีในการสอบคร่าาาาา ไฮว้เท่งงงงง.....

          กลับมากลิ้งโคโร่ที่บ้านได้ซักพัก พอให้หายเมื่อยตุ้ม ก้อออกเดินทางต่อ ชีิวิตไม่หยุดจนกว่ารถไฟจะหมดคร่ะ 55+ วันนี้นุ้งสาวชวนไปเดินเล่นที่คลองชองเกชอน อ๊ะ หน้าร้อนทั้งที ไม่ไปคลองนี้ได้ไง เรยนั่งเปิดเน็ท เปิดหนังสือ เล็งพิกัด ว่าจะไปลงที่สะพานไหนดี จนตกลงกันได้ว่า ไปที่จุดเริี่มต้นของคลองชองเกชอนเรยดีกว่า มีน้ำตกให้ดูด้วย  

นั่งรถไฟไป คิดว่าลงที่สถานีจงกักนะคระ

เดินตรงจากสถานีจะถึงสะพานนี้พอดี สะพานที่ 3 นับจากต้นกำเนิดคลอง เห็นตึกซัมซองดั้ว

(มุมแปลก ๆ เพราะต้องตั้งกล้องบนขอบสะพาน เนื่องจากไม่มีขาตั้งกล้องคร่ะ  )

เค้ากะลังมีแสงสีเสียงพอดี

เดินย้อนกลับไป คนงี้เพียบบบบบบบบ 

ถึงแว้ววววววววววววววววววว  

ฟูัมั้ย ๆๆ น้ำจะฟูมั้ย....

ไม่ฟู  อ่ะเคร ได้แค่นี้ก้อดีใจแระ โฮววววววววว

อยากได้ขาตั้งกล้อง งุงิ ๆ

         ไหน ๆ ก้อมาถึงคลองชองเกชอนแระ เห็นคนเล่นน้ำกันเต็มเรย เราก้อเรยขอลองมั่ง (จิง ๆ นุ้งสาวเป็นคนเรียกร้อง 55+) อิปร้าก้อเรยลุยลงไปมันทั้งเลกกิ้งนี่ล่ะคร่ะ กร๊ากกก แต่ขอบอกว่า น้ำเย็นมว๊ากกกกก แก้ร้อนดีชะมัด   แต่ถ้าก้าวพลาด ทำกล้องตกน้ำนี่ มีเฮ แฮ่~

        แถวนั้นเค้ามากันเป็นคู่ ๆ ด้วยล่ะ ชวนให้อิด ๆๆ เดินจูงมือบ้าง นั่งจู๋จี๊กันบ้าง อิปร้าก้อกำลังหัดถ่ายภาพแนว Life พอดีเรย  (มันอ้าง ๆ กร๊ากกก) ว่าแร้วก้อลองถ่ายดูซะหน่อย

อ๊ะ มืดไปหรือคระ

อ่ะเคร ลด shutter speed ด้ายยย มะมีปัญหา กร๊ากกกกกก

ที่คิดว่าเค้าทำอะไรกัน

เค้าก้อทำอย่างที่คิดนั่นล่ะคร่ะ กร๊ากกกกกกกก (แต่ไม่ได้ซีนนั้นมา โฮกกกกกก) ประเทศนี้นี่ยังไง บางอย่างก้ออนุรักษ์สุดขั้ว แต่ก้อมีไอ้แบบนี้ ประเจิดประเจ้ออยู่ตามทีสาธารณะให้เห็น ยิ่งกว่าไทยแลนด์บ้านเราอีก นั่งนัวกันริมคลองนี่เรย   วุ้ยย คนแกร่จะเป็นลม แต่ก้อ...

เดินดู และก้อถ่ายต่อ  

พอแระ ๆๆ ที่เหลือเก็บไว้ดูเอง กร๊ากกกกกกก

เอาแนว Life แบบจิง ๆ ซักรูปดีก่า

เด็ก ๆ มานั่งเ่ล่นดนตรีริมน้ำดั้ว

ตอนนั้นขาเริ่มลาก อากาศก้อร้อนไม่หาย ขนาดดึกแร้วนะเนี่ยย (เพิ่งรู้อีกวันว่าเพราะอิทธิพลฮีทเวฟ)

เรยคลานกลับบ้านดีก่า

ก่อนนอน รีวิวของที่ไปช็อปมาเล็กน้อย

สรุปมาเกางวดนี้ ล้มละลายก้อเพราะเครบิวของเด็ก ๆ นี่ล่ะคร่ะ 

มีอีกสองสามชิ้น ไม่ได้เอามาถ่ายด้วย 

          แต่คุณภาพก้อสมราคาเนะ เค้ากล้าขายราคาเท่าแบรนด์เคานเตอร์ แปลว่าต้องมีดีอ่ะจิ ขอบอกว่า BB ดีมว๊ากกกกกกกกกก ในฐานะที่ใช้มาหลายแบรนด์ ถูกใจบีบีครีมของเครบิวที่ซู้ดดดดดดดด  ใช้แร้วหน้าผ่อง ไม่ัมัน ไม่เปลี่ยนสีระหว่างวัน ปกปิดได้ดีทีเดว ถูกใจโฮก ๆๆๆ ที่ชอบอีกก้อ โฟมคลีนซิ่ง ใช้แร้วสะอาด และก้อหน้าุ่นุ่มดีชะมัด ไม่แห้งตึงเรยคร่ะ คลีนซิ่งเจลก้อดี (อันนี้ไว้ล้างเครื่องสำอางค์) ที่ลืมไม่ได้ ก้อ body cleanser และก้อ body soother ไอเท่มเด็ด บางเบา ซึมเร็วดีชะมัด  ส่วนยาสระผมนี่ ผมแห้งไปนี้ดส แถมกลิ่นเหมือนผงซักฟอก กร๊ากกกก แต่ดีตรงที่ไม่แพ้ (เพราะปร้าแพ้ยาสระผมง่ายมั่ก) ตัว water active นี่ ยังเฉย ๆ มาสก์ก้อยังไม่ได้ลอง ไว้ถ้าดี จะมาบอกกล่าวกันเนะ

บรรดาของแถม

ร้านนุ้งเซียะให้แต่พัดคร่ะ กร๊ากกกกก

ตะชอบโลโก้ด้านหลังอ่ะ ตานุ้งเซียะชัด ๆ น่าร้ากกกกกกก

ของปร๊ากกกกกกกกกกกก

(เงือกสนใจป่ะ โฮะ) 

เข็มกลัดน่ารักอ่าาา

ของนุ้งแจ

ได้พัดคืนมาแว้วววววววววว  (หลังจากโดนตบไปที่คอนไทย )

แล้ววันอาิทิตย์จะเอาไปแจกจ่ายละกันเนะ

(ปร้ามะมีที่เก็บ กร๊ากกกกกกกกกกก)

ลืมลงมื้อดึก

แวะคอมบินี่เช่นเคย โฮะ อุด้งอินสแต๊น อร่อยโฮกกก ความจิงแวะซื้อเพื่อจะไว้เป็นมื้อเช้า แต่นั่งดูทีวีไปมา ท้องร้อง เรย...แฮ่~

        มาที่นี่ ดูทีวีทั้งกลางวันกลางคืน เห็นตะทูพีเอ็ม และบราวน์ อาย เกิร์ลส (นุ้งม.ต้นคนนั้น อะเมซซิ่งมั่กก โฮกกก)

ทูพีเ็อ็มมาแรงมว๊ากกกกกกก แฟนเยอะมว๊ากกกกกกกก ออกทีวีทุกช่องทั้งวันทั้งคืน ฟิลเดวกะเด็ก ๆ สมัยก่อนเรยอ่ะ เฮ้ออ...เวลาเปลี่ยน อะไรก้อเปลี่ยนเนะ

ว่าแร้วก้อ...

นิชคู้ณณณณณณณณ แจบ๊อมมมมมมมมมมมมมมมมม  )

อันยอง. 

พีเอ็ดสึ นุ้งสาวโทรมาให้แก้ชื่อสถานีเพียบเรย กร๊ากกกกกกก บอกแร้วทริปนี้ disorientate ที่สุดในโลกกกกกกกกกกกก