The 3rd korea trip .. tracing their steps the last day

posted on 21 Aug 2009 10:30 by getsuyoubi in Journey, TVXQ

 

 

 

 

** อันนี้คลีนเวอร์ชั่น รีไวส์แร้ว เพื่อความปลอดภัยต่อ mental health ของผู้อ่านทุกท่าน

กร๊ากกกกกกก 

จะลบทิ้งไปเรยก้อกลัวจะกลับไม่ถึงไทยซักที 55+

เสียดายแนงมยอนด้วยอ่ะ > <

 

 

 

 

เอนทรี่สุดท้ายแว้วววววววว.....

(ดีใจกันอ่ะจิ 55+)

โฮววว ในที่สุดก้ออัพเสร็จซ้าที

วันนี้เพิ่งรู้สึกฟื้นตัวเต็มที่ อย่างน้อยเมื่อวานก้อไม่ต้องนอนกลางวัน กร๊ากกก แต่กลับบ้านยังสลบ แต่วันนี้ตื่นมารู้สึกร่างกายเป็นปกติ ทำไมอิปร้าใช้เวลาฟื้นตัวนานเ่ช่นเน้....(ก้อแกร่แร้วอ่ะจิ ยังจะหักโหม กร๊ากกกก)

 

 

ตอนนี้คิดถึงคนนี้ที่สุดเรย

 

มะวานคุยกับนุ้งสาว และไปต่อกับแก๊งสามพีรู้เอ็ม คุยถึงเรื่องที่พยายามหลีกเลี่ยงที่จะพูดมาตร่อดตอนที่อยู่เกา (คือถ้าคุยกันที่่โน่นน มันจะยิ่งอิโมชันน่อลมากเกินไปมะคระ คงทำเอาไม่มีแรงตะลุยไหนต่อไหนเรยล่ะ   ) แต่เก็บไว้บ่นทีหลัง เด๋วไม่มีแรงอัพ เง้อออ..อ...

 

 

 

Day 4 : 090816 The last day!

 

          วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่จะอยู่ที่เกา และเนื่องจากไม่มีโปรแกรมอะไรเรย (55+ อันแพลนตร่อด) ก้อเรยตื่นกันซะเที่ยงเรยทีเดียวคร่ะ ทำเหมือนอยู่บ้านวันอาทิตย์ไรเ้ง ้   ใช้เวลาคุ้มค่ามาก จิง ๆ ถ้าคอนเสิร์ตไม่เลื่อน เราคงไปไลน์อัพกันอ่ะนะ แอบเสียดายเหมือนกัน เพราะหลัง ๆ เดินทางทุกครั้งจะต้องได้เจอเด็ก ๆ นี่เป็นครั้งแรกเรยที่ไม่ได้เจอ แต่อีกใจก้อรู้สึก แต๊งก็อดด..ด...เพราะอากาศแบบนี้ ถ้าให้อิปร้าไปไลน์อัพ ต้องกลายเป็นอิปร้าแดดเดียว (แถมเหี่ยวอีกตะหาก) แน่ ๆ เรยคร่ะ แค่คิดก้อสะหยองแระ เพราะมันร้อนมว๊ากกกกกกกกกกก 

          เพราะไม่มีโปรแกรม เราเรยกะจะช็อปเก็บตกกันคร่ะ เริ่มกันที่ำไปหาอะไรหม่ำที่ตลาดนัมแดมุน นุ้งสาวพาไปหาอาหารเกาหลีแท้ ๆ หม่ำเป็นมื้อเช้า เอ๊ย มื้อบ่าย แฮ่~ ได้เมนูนี้มา

 

คิดว่าเค้าเขียนชื่อยาว ๆ ไว้นะ แต่ถามนุ้งซูมิน(เพราะจำไม่ไ้ด้) นุ้งบอกว่ามันคือแนงมยอน หรือบะหมี่เย็น แร้วก้อเย็นได้ใจจิง ๆ เพราะใส่น้ำแข็งด้วย เส้นเหนียว ๆ นุ่ม ๆ ในน้ำรสชาติเปรี้ยวอมหวาน แถมเย็นชื่นใจ อร่อยโฮกกกกกกกกกกกกกกกกก  อยากหม่ำอีก ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  ช่างเป็นรสชาติที่เหมาะกับหน้าร้อนชะมัด 

มีพาจอนด้วย อร่อยอีกแระ อาจุมม่าทำอร่อยทุกอย่างเรย

 

่ส่วนนี่ บิบิมบับที่นุ้งสาวบ่นอยากทานตั้งแต่วันแรก

 

          แร้วก้อว่าจะเดินไปหาของฝาก พวกสาหร่ายไรเง้ ในห้าง...เอ่อ...ห้างไรนะนุ้งสาว พี่ลืมชื่อ กร๊ากกกกก แต่ระหว่างทาง ก้อเจอลุงร้านกระเป๋าหลอกล่อ เรยได้งอกกระเป๋าเดินทางอีก 1 ใบ  แต่ก้อดี เรยได้มาขนของเิพิ่ม จิง ๆ ก้อติดกระเป๋าใบเล็กมานะคระ แต่ดูไปมันก้อเล็กเกินของที่จะขน เรยยกเป็นภาระให้นุ้งสาไป อิปร้าก้องอกกระเป๋าใหม่ ใหญ่กว่าเดิม หลัง ๆ นี่ต้องซื้อกระเป๋าเดินทางเพิ่มตร่อด (จิง ๆ ควรจะไปเก็บตังค์กะเพื่อนฝูงชิมิ โทษฐานฝากกันจนล้นกระเป๋ายักษ์ ๆ ของอิปร้า กร๊ากกกกกกก) ลืมถ่ายรูปมา สีชมพูมาเชีย กระชากวัยมั่กก  

          หลังจากได้กระเป๋า ก้อเรยเดินกลับไปเมียงดง ไปขน please be mine อีกครึ่งโหล และก้อเก็บตกเครื่องสำอางค์ที่ยังซื้อไม่ครบ ร้าน etude ที่ท้ายตลาด สงสัยไม่ค่อยมีคนเข้า (ทัวร์ไม่ลง) ของที่ร้านอื่นไม่มี หาได้ที่ร้านนี้ แถมคุณลุงเจ้าของร้านยังใจดี และก้อฮามั่ก ให้อิปร้ากะนุ้งสาวสอนภาษาไทย พวกคำว่ายินดีต้อนรับไรเง้ และก้อให้ของแถมเพียบบบเชีย

มีใครเป็นแฟนนุ้งคนนี้มะคร้าาา (อิปร้าอยากได้คิมบอมมมมม....... แต่คงต้องไปร้าน it's skin มั้ย 55+)

 

ไหน ๆ ก้อเอพพึโพแระ

เก็บรูปร้านนี้ซะหน่อย เพิ่งรีโนเวทวันที่อิปร้าไปถึง

คู่หูของนุ้งแจ (ยามปร๊ากหนีเที่ยว) ช่วงนี้ติดกันหนึบหนับ เหอ ๆ problematic child ทั้งคู่  

แต่...

โหล่วววววววววววววววววววววววววววววววววว  

 

ในสถานีก้อยัง...

โหล่วววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว

จีฮูซอนเบ.....................

 

          หลังจากไปขนพลีสบีมายเสร็จ ก้อเดินกลับบ้าน (กลับบ้านทุกวัน 55+) อากาศมันร้อน ก้อเรยไปนั่งดูทีวี ดู AAB กันที่บ้านคร่ะ ตอนดูทีวีนี่ก้อนะ โฮกกกกกกกก...ก......ทูพีเอ็มกันลั่นบ้าน เกรงใจห้องข้าง ๆ ชะมัด (แต่คิดว่าไม่มีคนอยู่) นิชคุณไม่ไหวแระ กล้ามแขนสวยมว๊ากกกกกกกกก ถึงว่า ได้ใส่แขนกุดตร่อดด >///< จิง ๆ วงนี้เค้าก้อหุ่นเท่ห์กันทุกคนอ่ะนะ แร้วดูเฮฮา สบาย ๆ เข้าถึงได้ แถมมีแฟนทั้งชายหญิง เป็นวงที่น่าจับตามองทีเดียว ถ้า shinee ไม่รีบโต และหาลุคโดน ๆ ให้ได้ไว ๆ อนาคตน่าจะต้องทำงานหนักทีเดียว 

ว่าแ้ร้วก้อ...ปลายเดือนนี้ แวะไปดูดีมะคระ กร๊ากกกกกกกกกกก

         กลิ้งไปกลิ้งมารอฟ้ามืด ก้อได้เวลาออกเดินเล่นอีกครั้ง เราจะไปมองหลังคาครั้งสุดท้ายกันคร่ะ แต่ก่อนอื่น กองทัพเดินด้วยท้อง โฮะ เรยได้เวลาไปชิมไก่แจกันแร้วล่ะ 

มุ่งหน้าสู่ร้าน kyochon ที่อับกุจองกันคร่ะ 

ฝ่ามือชินวา 55+

 

บรรยากาศสบาย ๆ ภายในร้าน

 

ยกอุปกรณ์มารอ แถมด้วยไชเท้าดองที่อร่อยชะมัด หวาน ๆ อมเปรี้ยว หม่ำแก้เลี่ยนได้ดีทีเดียวคร่ะ

 

ไก่รอนานเหมือนกัน เรยสั่งไซด์ดิชมารองท้องก่อน (หิวมว๊ากกกกกก)

ได้กินผักแว้ววววววววว อร่อยดั้ว 

 

 

แล้วก้อมาถึงพระเอกของงาน ไก่ kyochon รสออริ

อร่อยสมคำร่ำลือ เป็นเหมือนไก่ที่คลุกกับผงปรุงรส แร้วเอาไปทอดคร่ะ อร่อยโฮก ๆ

 

แต่...จานใหญ่ไปไหน (มีไซส์เดว) อร่อยและหิว แต่ก้อจัดการได้ไม่หมด แหะ เรยต้องห่อกลับ

ได้ถุงซูจูซึ่งเป็นพรีเซนเตอร์ของร้านนี้มาเรย

 

ร้านนี้ของเค้าดีจิง ๆ คร่ะ ในร้านคนอาจจะไม่แน่น แต่โทรศัพท์ 3 เครื่องในร้าน ดังทุกนาทีเรย มีคนโทรมาสั่งให้ดีลิเวอรี่ตร่อดด คนส่งเดินเข้าเดินออกกันเป็นว่าเล่น ทั้งไก่ทั้งเบียร์สด ยอดนิยมมั่ก ๆ (ได้ไปส่งแถวพารากอนมั่งป่ะคระ โฮะ)

 

หลังจากนั้นก้อออกเดินไปตามรอยเก่า แน่นอน หนึ่งในนั้นก้อต้องมี Dragon's eye อ่ะจิ โฮะ

เห็นอยู่ลิบ ๆๆๆ...ๆ...แต่วันนี้เดินสบายกว่าเดิมมาก เพราะไม่ได้ไปเริ่มต้นที่ยอดเขา กร๊ากกกกก

ใครอยากตามรอย ก้อลองเข้าไปชมบรรยากาศกันได้ แต่แนะนำว่าอย่าไปเฝ้าเวลาเด็ก ๆ อยู่เรยคร่ะ keep privacy ใ้ห้พวกเค้าดีกว่า และ...เพื่อสวัสดิภาพชีวิตและทรัพย์สินของตัวเองด้วย กร๊ากกกกกกกกกก 

 

สุดท้ายก่อนกลับ ก้อจะไปบ๊ายบายหลังคาบ้านเด็ก ๆ กัน เดินและเดินและเดิน

แวะเข้าร้าน Tom 'n Toms ซะหน่อย  แบรนด์นี้ก้อเป็นอีกแบรนด์ที่ิอิหมีชอบนั่งเ้ม้า แต่ไม่ได้แวะสาขาประจำของเค้าหรอกคร่ะ จิง ๆ จะเข้าห้องน้ำอ่ะ กร๊ากกกกกกกก

ลองสั่ง เจ้า chocolate mint มาหม่ำ อั๊ยยยยยยย ชอบบบบบบบบ อร่อย ๆๆๆ  

 

จากนั้นก้อใช้บริการคุณลุงแท็กซี่ซะหน่อย เดินมะไหว แฮ่~

ร่ำลากันเป็นครั้งสุดท้าย  

 

          พารากอน ที่ ๆ เป็นเหมือนสัญลักษณ์ของการอยุ่ร่วมกัน แต่สำหรับปร้า มันเป็นแค่ "สัญลักษณ์" จิง ๆ คร่ะ SM ใช้จิตวิทยาเล็กน้อย ในการบอกกับแฟน ๆ ว่าเด็ก ๆ ยังเป็นเหมือนเดิม แต่ถ้าหยุดคิดซักนิด จะรู้ว่า มันไม่เหมือนเดิมมาตั้งนานแล้ว (น่าจะตั้งแต่ทำบั้ม 4 นั่นแล) ทั้ง 5 คนโตแล้ว และต่างคนต่างก้อมีชีวิต และมีสังคมของตัวเอง โดยเฉพาะ...คนนั้น เง้ออ..อ...

วนไปเดินเล่นหน้าบ้านปร๊ากอีกที คนยังรอกันเต็มเหมือนเดิม  (เห็นแร้วอึดอัดแทนเรยทีเดว แต่เค้าก้ออดทนกันดีเนะ ร้อนก้อร้อน มืดก้อมืด เหอ ๆ )

          ขากลับ แวะสอยมื้อดึกที่ปารีส บาร์แก็ต

น้ำลายหลายยยย..... 

 

จะสอยมาซักก้อนก้อเกรงใจตัวเอง 55+ เอาอันนี้ดีกว่า

บิงซู ๆๆ เหมาะกับอากาศร้อนมาก ๆๆๆ  เทคโฮมได้ด้วยย บ้านใกล้ โฮะ

หอม อร่อย เย็น สดชื่นนนนนนนนนน....

 

และก้อนั่งแพ็คกระเป๋า

ไป ๆ มา ๆ ทริปนี้เป็นทริปที่ช็อปให้ตัวเองน้อยที่สุดเรย มีแค่นี้เอ๊งงงงง

 

อ้อ มี AAB กะเสื้อแค่นั้น จบข่าว

 

แล้วก้อรีบเข้านอน เพราะต้องรีบตื่นแต่เช้าคร่ะ

 

 

 

Day 5 : Final call!

        ตื่นมาแต่มืด ร่ำลาห้องพักอันแสนสบาย แทบไม่อยากจาก (อยากจะอยุ่อีกซักเดือน แต่กัวซองขาว กร๊ากก) แร้วก้อลากกระเป๋าสองใบมุ่งหน้าสู่ป้ายรถลิมูซีนบัส ไปถึงอินชอนได้ซักพัก ก้อได้เจอกะนุ้งสาวคนโต ที่อุตส่าห์มาไกลมาส่งนุ้งสาวคนกลางกะปร้า แถมเลี้ยงข้าวเช้าอีกตะหาก แอบเกรงใจ ๆๆ จิง ๆ เราตกลงกันว่าพี่จะมาเลี้ยงคุณน้องมะใช่เหรอคร้าาาา

แต่ก้อแทงคะยูวมากมายคร่า  

แกงเนื้อกับกิมจิ (เรียกมะเป็น 55+) แต่แอบอยากหม่ำของนุ้งสาวมากกว่าแฮะ กร๊ากกกกกกก 

 

ว่าแต่...ตัวเหลือเล็กนิดเดว หม่ำมาก ๆ พักเยอะ ๆ หน่อยน้าาา (ผอมเ่ท่าชาบงกุลแระ โฮะ)

       ตอนจะเข้าเกทก้อขลุกขลักพอสมควร ตอนโหลดกระเป๋าใบใหญ่ก้อลุ้นกันมารอบ กระเป๋ายักษ์อิปร้าน้ำหนักปาไป 29 กิโล  ดีที่เค้าปล่อยผ่าน แต่ไอ้ที่ไม่ผ่านคือใบที่ลากขึ้นเครื่อง เพราะหนัก 15 กิโลได้ ขนาดนุ้งสาวเตือนแล้ว รีบถ่ายของลงถุงกันไป ก้อยังไม่ผ่าน เง้อออ....เลยต้องหนีไปอีกเกท แล้วก้อต้องรื้อจัดกันใหม่  ทำให้กระเป๋าลากมันเบา ๆ แล้วเอาหนัก ๆ ใส่ถุงถือแทน แล้วทำหน้าให้รุ้สึกว่าถุงมันเบา กร๊ากกก เพราะเค้าจะชั่งน้ำหนักแต่กระเป๋าคร่ะ ไม่ชั่งถุง (นี่คือที่มาที่ทำให้กล้ามเนื้อบ่าอิปร้าอักเสบ  ) แร้วก้อร่ำลานุ้งสาวคนโต ฝากฝังเจ้าลูกชายตัวดีให้ดูแลกันไป 

แร้วเจอกันอินไทยแลนดึนะคร้าาา....

 

ส่วนอิปร้ากะนุ้งสาวก้อ....ป้าดดดดดดดด Final call ๆๆๆ

ตั้งตะเกิดมา นี่เป็นครั้งแรกที่ขึ้นเครื่องตอน Final call เป็นคนเกือบสุดท้ายเรย  แถมซื้อสตรอเบอร์รี่เคลือบไวท์ช็อคของโปรดไม่ทันอีก โฮวววววววววววววววววว เสียใจ ๆๆๆๆๆๆๆ  

ไฟลท์กลับก้อนะ technical stop ที่ไทเปดั้ว โฮกก ขึ้น ๆ ลง ๆ ดีนะที่หม่ำยาแก้เมา เรยหลับได้ตร่อดไฟลท์ (แต่ไม่พลาดอาหารซักมื้อ กร๊ากก) ตื่นมาหม่ำ แร้วก้อหลับ สมองไม่สั่งการใด ๆ ทั้งสิ้น จนกระทั่่งถึงไทยเรยคร่ะ แหะ ๆ

 

 

        แร้วก้อได้เวลาร่ำลากับนุ้งสาวคนกลาง ผุ้ร่วมทางตลอด 5 วัน 5 คืนของอิปร้า คงพูดคำไหนไม่ได้ นอกจากคำว่า "ขอบคุณมากกกกกกกก...ก.........ก.....ฯลฯ (โปรดลากยาวไปสามหน้ากระดาษ 55+)" ทริปนี้เป็นทริปที่รู้สึกว่าตัวเองเป็นภาระให้นุ้งสาวสุด ๆ นุ้งสาวดูแลเทคแคร์ทุกสิ่งอย่าง ตั้งแต่เป็นคนปลุกตอนเช้า อุ่นอาหารเช้าให้ทาน คอยตามเก็บของที่อิปร้าทิ้งไว้เรี่ยราด (ทำไมอิชั้นเสื่อมเช่นเน้ -*-)  เป็นเนวิเกเตอร์พาอิปร้าซึ่งสติหลุดไปนู่นนั่นนี่ (อิปร้าหลงทิศตร่อด ) ทั้งหาที่กินที่ช็อป เรียกได้ว่า ดูแลกันทุกเสต็ปชีวิตเรยทีเดียว (ปกติไม่เป็นแบบนี้จิง ๆ นะคระ โฮวววว) นุ้งสาวบอกว่าเหมือนมากับอมม่าเรย กร๊ากกก อิปร้าก้อรู้สึกว่าเหมือนมีลูกสาวไปด้วยเหมือนกัน เพราะจิง ๆ ไม่ต้องดูแลกันขนาดนี้ก้อได้ แต่นุ้งสาวคงทนไม่ไหว 555+ เป็นคนช่างดูแลแบบจิงจัง (ถึงแม้จะดุไปหน่อย กร๊ากกก เค้ากัวนะตัว 55+) แต่เป็นทริปที่สนุกสนานมากมายยย...ย.....จิง ๆ คร่ะ แฮปปี้มั่ก ๆ รู้สึกโชคดีจิง ๆ ที่ได้ไปด้วยกัน   (แต่นุ้งสาวบอกนุ้งโชคร้าย 555+)

ยังไงก้อ.....

ขอบคุณนะคร้าาา   

 

 

ว่าแต่...ทริปหน้า ที่ไหนดี ๆๆ  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

ภาษาวิบัติสุดๆ


#30 By จะไปเกา (119.42.93.195) on 2010-01-26 00:40

โอ๊ะ เค้กกี้ น่ากินมากกกกกกกกกกกกกก
ชักอยากแล้วสิ แต่เพิ่งจะกินก้อนเดิมหมดไปเมื่อวันก่อน
เองเนะ 55555555

#29 By Zol3A (117.121.208.2) on 2009-08-27 09:57

พี่ค่ะ ว่างจัดไปสักทริปบ้างไหนค่ะ จะสมัครอย่างว่องเลย เง้อ อ่านแล้วอยากไปม้งอ่ะ

#27 By y_a_i (202.176.156.242) on 2009-08-23 09:47

พี่ค่ะ ว่างจัดไปสักทริปบ้างไหนค่ะ จะสมัครอย่างว่องเลย เง้อ อ่านแล้วอยากไปม้งอ่ะ

#28 By y_a_i (202.176.156.242) on 2009-08-23 09:47

ไม่ได้เค้าสองวันพลาดเอนทรีที่เป็นปัญหาแต่จะบอกว่าตัวเองนำเที่ยวได้สนุกมว๊ากจริงๆเพราะการไปเที่ยวแบบเต็มที่ทุกอย่างมันทำให้คุ้มกับการเดินทางไกลๆไง ว่าแล้วก้ออยากไปบ้างแล้ว แต่คงต้องรอปีหน้าเพราะวันพักร้อนหมด ฮึฮึฮึ

#26 By tudtujung (110.49.171.60) on 2009-08-22 18:47