4th Japan trip:Zao without a monster

posted on 09 Mar 2010 12:43 by getsuyoubi in Journey

 

 

 

คำเตือน : โหลดมหาโหดดดดดดดดด

 

 

 

 

ได้เวลาอัพซ้าที

ก่อนภาพจะเค็ม จะทะยอยลงให้หมด

เพราะช่วงนี้มีภาวะตึงเครียดหลายสิ่งต้องจัดการ =  =

 

 

 

Day 2 : 100227 มุ่งหน้าสู่ซาโอะ

 

          1 ในสิ่งที่ปร้ารีเควสไปกับน้องสาวที่เป็นไกด์กิติมศักดิ์ของทริปนี้ ได้แ่ก่ ยอดเขาซาโอะ ในเขตเมืองยามางาตะ บนยอดเขานั้น นอกจากจะเป็นสกรีรีสอร์ทที่มีชื่อเสียง อีกสิ่งหนึ่งที่นักท่องเที่ยวดั้นด้นไปดูกันก้อคือ "จูเฮียว" หรือ "snow monster" คร่ะ อันว่าจูเฮียวเป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นบนยอดเขาที่มีลมแรง พร้อมกับมี crystal rain และมีอุณหภูมิที่เย็นจัดพอเหมาะ ไม่ใช่ทุกยอดเขาจะเกิดปรากฏการณ์นี้ได้ ช่วงเวลาที่เริ่มมีจูเฮียวคือปลายปี ใกล้ปีใหม่ จนถึงต้นมีนาคม แต่จริง ๆ ปลาย ๆ กุมภาฯ จะเริ่มมีฝนแระ เพราะฉะนั้น ถ้าจะให้ดี ควรจะไปกันก่อนกลางกุมภาฯคร่ะ ซึ่งอิปร้าไปปลายเดือน ไม่ใช่ timing ที่ดี และเจอฝนด้วย เพราะฉะนั้น เตรียมใจไว้แล้ว ว่าจูเฮียว คงจะกลายเป็นจูเหี่ยว กร๊ากกกกกกกกกกกกกก

ออกเดินทางจากเซ็นได ด้วย JR สายยามางาตะ

 

แต่งตัวพร้อมลุยหนาว

 

มื้อเช้าวันนั้น

สังเกตวิวด้านหลัง ไม่มีหิมะเรยแฮะ เริ่มเครียดดด -  -"

 

แต่พอรถไฟวิ่งไปเรื่อย ๆ เรื่อย ๆ วิวข้างทางก้อเปลี่ยนไป

 

เริ่มควักถุงร้อนกันใหญ่  

ไม่ได้ควักให้ตัวเอง แต่เอาออกมาอุ่นกระเป๋ากล้องคร่ะ  

  

นั่งรถประมาณ 1 ชั่วโมงก้อถึงสถานียามางะตะคร่ะ จากนั้นขึ้น yamako bus จากหน้าสถานีไปที่ zao onsen เพื่อไปสถานี ropeway นะคับ

ตอนไปถึงซาโอะออนเซ็น อุณหภูมิภาคพื้นดินคือ 1 องศา -  -" หนาวมว๊ากกกก ระหว่างทางร้านค้าจะเห็นเจ้าหม้อต้มนี่แทบทุกร้าน

 

มันคือคอนยักขุ หรือหัวบุกก้อนต้มโชยุนั่นเองคร่ะ ป้ายมัสตาร์ดหน่อย หนึบ ๆ หยุ่น ๆ กินตอนร้อน ๆ แก้หนาวดีชะมัด >.<

 

จากนั้นก้อฝ่าหมอกไปที่สถานี ropeway หมอกหนามว๊ากกก มองทางข้างหน้าไ้ด้ไม่ถึงสิบเมตร

 

บริเวณซาโอะ ออนเซ็น มี ropeway หลายสถานีเรยคร่ะ แร้วแต่จะขึ้นไปสกียอดไหน แต่ถ้าจะดูจูเฮียว ให้ไปขึ้นสถานีที่จะไปยอดจิโสะซังนะคระ

เพื่อนร่วมทางมีแต่มนุษย์สโนว์บอร์ด -  - 

  

ตอนไปที่ขายตั๋วโรปเวย์ ก้อมีรูปที่เ่ค้าจะถ่ายจากบนยอดเขามาให้ดูทุกวัน ว่าตอนนี้สภาพบนยอดเขาเป็นยังไง ก้อเป็นไปตามคาด จูเฮียว กลายเป็นจูเหี่ยวไปหมดแร้ว  ก้อคุยกันว่าจะขึ้นไปมั้ย หมอกก้อเยอะ ค่าโรปเวย์ก้อ 2500 เยน จะเสียไปเปล่า ๆ รึป่าว

แต่..ไหน ๆ ก้อไหน ๆ มาถึงซาโอะแระ ไม่ไปเหยียบบนยอดเขา จะหาว่ามาไม่ถึงอ่ะจิ

Let's go!!

แต่ระหว่างต่อแถวรอขึ้นที่สเตชั่นแรก  ก้อ....

อืมม...หมอกหนาจนเห็นสายสลิงกุดอยู่แค่นั้น จะขึ้นไปดีมั้ยเนี่ยยยย 

 

(แร้วสงสัยอิปร้าจะดูหนังมากไป ได้ยินเสียงเอี๊ยด ๆ อ๊าด ๆ ของลวดสลิงนะ ก้อจิ้นเป็นแบบ..ถ้ามีสัตว์ประหลาดโผล่วมาล่ะ รึว่าสายสลิงขาดฟระคระ บลา ๆๆ กร๊ากกกกกกกก ) 

ขึ้นไปก้อมองมะเห็นอะไรเรย มีแต่หมอก แอบจ๋อยเล็กน้อย

แต่พอไปถึงสถานีแรก เดินออกมาจากตัวสถานีปั๊บ

โฮกกกกกกกกกกกกก......

 

 ทิวทัศน์เหนือหมู่เมฆ 

 

 งามมมมมมมมมม.....

 

หายนอยด์ มีอารมณ์เดินทางต่อไปที่สเตชั่นถัดไปทันที 55+ 

  

 อีกซักรูปก่อนเดินทางต่อ

 

เดินไปต่อแถว มีแต่มนุษย์สกีเช่นเดิม

 

นั่งโรปเวย์อีกหนึ่งเสต็ปก้อมาถึงยอดเขาจิโสะซัน ที่ความสูง 1,700 เมตร

 

วันนั้นแดดออกจัดมาก ทัศนียภาพบนยอดเขางดงามมว๊ากกกกกกกกกกกกกก  

 

เห็นแทร็คสกีแร้วอยากสกีกะเค้าบ้างเนอะ (แต่กัวจะได้อวัยวะที่ 33 กลับไทย กร๊ากกก หอบเฝือกกลับไปดั้ว)

ชักภาพเก็บไว้ก้อพอ  

 

นี่คือที่มาของชื่อภูเขาลูกนี้คร่ะ

พระพุทธรูปจิโสะ

 

เคยเห็นแต่พระจิโสะองค์เล็ก ๆ เพราะเป็นพระที่คุ้มครองและดูแลดวงวิญญาณของเด็ก ๆ

แต่พระจิโสะองค์นี้ ...

 

  

ขอแบบ wide ๆ หน่อย  

 

 

สกีมันเท่์ห์ ....  

 

วันนั้น ถึงจะไม่ได้เห็นจูเฮียว แต่ก้อไม่ผิดหวังเรยคร่ะ ภาพที่่มองลงมาจากบนยอดเขา มันสวยงามมว๊ากกกกกก

ปกติถ่ายภาพมา มักจะสวยกว่ามองด้วยตาเปล่า แต่ครั้งนี้ ยอมรับเรยว่า กล้องเราไม่สามารถเก็บภาพให้งดงามเท่ากับที่เราเห็นได้เรย

 

 

 

 

 

สวยงามจนไม่อยากจะลงจากยอดเขาเรยทีเดว

ประทับใจมว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก  

ขอเก็บภาพไว้ซักหน่อย

 

จูเฮียวที่เหี่ยวไปแร้ว กร๊ากกกกกกกกกกกกก

 

จิง ๆ หน้าตาเค้าต้องประมาณนี้อ่ะคร่ะ เหมือนคนกะลังเดินท่อม ๆ อยู่บนเขา เรยได้ชื่อว่า ปีศาจหิมะ

(ขนมจูเฮียว โรแมนซ์ เวเฟอร์ไส้ครีม อร่อยดีคร่ะ ซื้อเอามาดูต่างหน้า  

 

เดินทางลงจากยอดเขา

กอนโดล่าสเตชั่นสองนี่ น่านั่งกว่าสเตชั่นแรกเย้อออ (สเตชั่นแรก ดูเก่า ๆ เหมือนจะพัง -  -")

ขาไปนี่คนแน่นนน...ขากลับนี่ เหมือนเป็นกอนโดล่าส่วนตัว เพราะคนอื่นยังสกีกันอยู่คร่ะ 

 

แทร็คสกี

  

แวะเก็บภาำพที่สเตชั่น 1 อี