เอ่อ...
อ่า...
แบบว่า...
ไม่ได้ระเบิดบล็อกนี้ทิ้งนะคระ 
ยังคงเขียนอยู่ ตราบเท่าที่ยังมีที่ให้เที่ยว มีอาหารให้ชิม กร๊ากกกกกกกกกกกก
ที่บอกว่าจะระิเบิด คืออิแมวที่ทิ้งเอาไว้ให้
เพราะเป็นเมวที่ไม่ได้ใ้้ช้ประจำอ่ะคร่ะ แหะ ๆ
ตะคาดว่าต้องระเบิดทิ้งก่อนกำหนด เพราะประชากรเริ่มล้น 
ที่ทิ้วเมวไว้กันมากมายนี่ คิดว่าจะปิดบล็อกนี้รึป่าว 
ป่าวนะคร้าาาาา
อยู่ตรงนี้มาเกือบสองปีแระ มีความผูกพันมากมายกับบล็อกนี้ (จิง ๆ คือมันใช้่ง่าย 555+)
ทิ้งไปไม่ได้หรอกคร่ะ
อีกไม่กี่วัน จะครบรอบ 2 ปี จะมาคร่ำครวญให้ฟังละกันเนะ โฮะ
ส่วนที่ใหม่ แหมมมม...มีคนใช้คำถูกใจ เรียกเหมือนปร้าเรย เซฟเฮ้าส์ ๆๆ 
ความจริงตอนแรกจะตั้งชื่อว่า masochistic circle นะคระ ชุมชนของคนชอบความเจ็บปวด กร๊ากกกกกกกกก โล้วเล่น ๆๆ น้าา ปกติอิปร้าว่า ตัวเองเป็นพวก optimistic จะตายไปเน้ เพราะฉะนั้น ไม่มีเจ็บปวดถาวรหรอกคร่ะ อย่างดีก้อชั่วคราว 555+
ที่นั่นเอาไว้บ่นบ้างอะไรบ้าง ส่วนตั๊ว ส่วนตัวคร่ะ อะไรที่คิดว่าเป็นประเด็นอ่อนไหว
คงจะเก็บมันไว้ในเซฟเฮ้าส์นั่นแล
สร้างบ้านใหม่เสร็จมะไหร่ จะส่งเทียบเชิญไปนะคร้า
(แต่คาดว่า ได้เป็นลมสวิงสวายซะก่อนจะส่งเมวครบ โฮกกกกกกก)
วันนี้ยังคงคอนเซปท์
โภชนศาสตร์และการท่องเที่ยว 55+
หลังจากไปเกามา ติดใจเมนูเค้า เรยเรียกร้องหาคนทำให้ทาน
แร้วจะเป็นใครไปได้ ถ้าไม่ใช่แ๊ก๊งส์สามพีรูเอ็ม (ซึ่งทำกับข้าวเป็นแค่สองพี) 
มะวานนี้ เจอะเจอเพื่อนพ้องน้องพี่มากมาย หลังจากไม่ได้พบปะกันมานานมว๊ากกกกกกก
ยังแอบเสียดายว่าเวลาน้อยไปหน่อย คุยกันไม่ทั่วถึงเรย
คุณเพ่แอนโฮกก้อมาซะช้า เรยไม่ได้เ้ม้ากันเท่าไหร่เรยอ่ะ เค้าคิดถึงนะตัวเอ๊งงงงงง
(ตอนเจอกันก้อสโลว์โมชั่น โผเข้ากอดกันกลางร้าน ดราม่ากันสุด ๆ หาได้แคร์่สื่อไม่ กร๊ากกกก ทำไปด้ายยยย )
เราเริ่มต้นวันกัน ณ ที่เดิม แต่มีแค่สามหน่อ คือปร้า นุ้งสาม กะคุณน้องซูมิน
เสดแร้วก้อเคลื่อนพลไปพารอกอน นั่งรอสมาชิกที่ทยอยมาสมทบทีละคน ๆ
แจกของร้อนไป ทวงหนี้ไป (ว้าากกก มีเงินกินข้าวแร้วคร่าา 55+)
เม้ากันงุงิ ประเด็นร้อนบ้าง เย็นบ้าง
บางคนก้อนั่งแช่ เีรยได้เม้ากันมั่ง่ บางคนก้อเวลาน้อย แทบไม่ได้คุยกันเรย ไว้โอกาสหน้านะคร้าาา
(ส่วนเจ้านุ้งสาวคนเล็ก น่าตีก้นมั่กก มาซะช้า เรยมะทันได้เจอกันเรย เห็นมะ งุงิ)
มีคนบอกอิปร้าเหมือนเจ้าภาพงานแต่ง เนื่องจากเรานั่งสองโต๊ะแยกกัน เรยต้้องกระโดดไปกระโดดมา ดูแลแขกให้ทั่วถึง กร๊ากกกกกกก
แต่เม้ากันยังไม่สะใจเรยอ่ะ
ไว้คราวหน้าเค้านัดใหม่ละกันเนะ
เอาแบบวันที่เค้าว่าง ๆ ไม่รีบไม่ร้อนแบบวันนี้
ที่ต้องรีบ เพราะมีนัดแสดงฝีมือทำกับข้าวกันอีกแร้วคร่ะ
(ได้ข่าว ช่วงนี้อิปร้ากำลังลดน้ำหนัก เพราะขนน้ำหนักมาจากเกา ยังไม่ยอมลงเรยเนี่ยยยย)
เพราะติดใจเจ้าแนงมยอน บะหมี่เย็นที่ตลาดนัมแดมุน อยากกินอีก ๆๆๆๆๆ 
คุณน้องซูมิน และนุ้งอ้อ เรยไปจัดหาวัตถุดิบมาให้ (คนแกร่จะได้เลิกบ่น กร๊ากก)
แต่แถมเพิ่มอีกเมนู เพราะคุณน้องไม่ชอบเจ้าแนงมยอนกัน
เพราะฉะนั้น วันนี้ เราจะไปหม่ำข้าวผัดกิมจิ กับแนงมยอนกันคร่ะ 
(อาหารคนยาก ทั้งสองเมนูเรย กร๊ากกกก)
สำหรับแนงมยอน หรือเจ้าหมี่เย็น ก้อทำแสนง่าย แค่ทำซุปใส (ซึ่งคุณน้องบอกว่า มันจะมีแบบน้ำซุปผัก กับน้ำซุปเนื้อคร่ะ วันนี้เราจะทำน้ำซุปเนือ้กันเนะ) ปรุงรสซุปด้วยน้ำส้มสายชู กับน้ำตาลทราย รสชาติจะออกเปรี้ยวอมหวาน (คล้าย ๆ อาจาด ของโปรดอิปร้า 55+) จากนั้น ก้อเอาน้ำซุปเข้าฟรีซให้เย็น ยิ่งมีน้ำแข็งลอยหน้าจะยิ่งอร่อยโฮกกกกกกกก ใส่เส้น กับซุกินี่ แค่นี้ก้อเรียบร้อยแร้วคร่ะ
เริ่มจากน้ำซุป
ต้มเนหงิ กับหัวไชเท้า และหอมหัวใหญ่
ใส่เนื้อลงไปต้มด้วย
ทิ้งไว้จนเนื้อและผักเปื่อย ปรุงรสด้วยเกลือ พริกไทย น้ำ้ส้มสายชู น้ำตาลทราย จนมีรสชาติถูกใจ(อิปร้า) ก้อกรองเอาเนื้อและผักออกคร่ะ
อ๊ะ อย่าทิ้ง ๆๆ
ทุกสิ่งอย่างสามารถนำมาทำเมนูถัดไปด้ายยยยย
จะหม่ำอาหารเกาให้ได้รสชาติ ต้องหม่ำประหนึ่งตัวเองอยุ่กลางสงครามโลกคร่ะ ภาวะขาดแคลน ทุกสิ่งอย่างมีค่า สังเกตมั้ย ว่าเมนูอาหารเกาูส่วนใหญ่ ไร้โปรตีน มีแต่แป้งกับกิมจิ ก้อเนื่องมาจากสภาพในอดีตของประเทศเค้านั่นล่ะคร่ะ (พวกเนือ้่ย่าง หมูย่างอ่ะ สำหรับโอกาสพิเศษโอนลี่)
น้ำซุปที่กรองแร้ว ทิ้งไว้ให้เย็น แล้วนำเข้าช่องฟรีซเรยคร่ะ
ระหว่างนั้นก้อเตรียมเส้นไปด้วย
หน้าตาเป็นแบบนี้
ยี่ห้อนี้ แถมซอสให้ด้วย หอมดีคร่ะ
นำเส้นต้มในน้ำเดือนจนนิ่ม แล้วเอามาพักไว้ในน้ำเย็น
ที่ขาดไม่ได้คือ ซุกินี่สำหรับโรยหน้า
นี่ลูกศิษย์วัดเส้าหลินเป็นคนทำ เรยไวจนกล้องจับภาพไม่ทัน กร๊ากกกกกกกกกก
หลังจากน้ำซุปเย็นได้ีที่ (ให้ดีต้องมีเกร็ดน้ำแข็งเกาะ อั๊ยยยยยยยยยย )
ก้อได้เวลารับประทานแร้วคร่าาา
อั๊ยยยยยยย เส้นเหนียวนุ่ม ในน้ำซุปเย็น ๆ รสชาติเปรี้ยวอมหวาน ชื่นจายยยยยยยยยยยยย 
(อมม่าอิปร้าก้อติดใจไปอีกคนด้วยล่ะคร่ะ โฮะ)
ส่วนอีกเมนู
ข้าวผัดกิมจิ
เตรียมของ ๆๆ
พระเอกของงาน
โคชูจัง ๆๆ ขาดไม่ได้
ซอยเนหงิ
เริ่มจากผัดกระเทียมกับน้ำมัน
แล้วก้อใส่กิมจิ กับเนื้อฉีกเป็นชิ้นเล็ก ๆ (ซึ่งได้มาจากการต้มซุปนั่นเองคร่ะ) ผัดให้เข้ากัน
(แก๊งนี้หนักเนื้อ ไม่ได้รสชาิติสงครามโลกเรย กร๊ากกกกกกกก)
ใส่ข้าวลงไปผัด
ตามด้วยเนหงิ
ผัด ๆๆ
แล้วก้อปรุงรสด้วยน้ำกิมจิ ซอสหอยนางรม ซีอิ๊วขาว รสชาติตามชอบ
ปิดท้ายด้วยโคชูจัง ซอสพริกสีแดง เพิ่มความหอม และรสเผ็ดร้อนคร่ะ (เผ็ดนิดเดวเอง)
เตรียมยกขึ้นโต๊ะ
สีสวยน่ารับประทานมว๊ากกกกกกก
เสิร์ฟพร้อมไข่ดาว
เป็นอันอร่อยเหาะคร่ะ
ส่วนผักที่เหลือจากการต้มซุปทำแนงมยอน (บอกแร้วว่าเราเก็บทุกเม็ด ไม่มีทิ้งให้เสียของคร่ะ โฮะ)
พอดีนุ้งอ้อ ไปคุ้ยเจอสะโพกไก่ในตู้เย็นอิปร้า กร๊ากกกกกกกก
เรยได้แกงจืดมาซดน้ำใ้ห้คล่องคอ
(ขอโคดนา นุ้งอ้อทำอร่อยมว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก ซุปหวาน หอม กลมกล่อมที่ซู้ดดดดด )
ว่าแต่...
เจ้าของสะโพกไก่จะรุ้ัตัวรึยัง ว่าไก่ตัวเองหายไป 555555+
หลังจากอิ่มหนำสำราญ หม่ำกันจนพุงกาง
ก้อได้เวลาภารกิจหลักที่ตั้งใจกันไว้สำหรับวันนี้ ก้อคือ...
การนั่งโฮกกกก AAB ด้วยกันคร่ะ
(แต่โฮกไม่โฮกนี่ อีกเรื่องนึงเนะ กร๊ากกกกกกก)
แล้วคุณน้องซูมินก้อเรียกร้องงง..ง...
หลังจากมารอบที่แร้ว พลาดการพบปะหน้าตาตัวเป็น ๆ เนื่องจากอิปร้าเอาลูก ๆ ไปยกเครื่อง
คราวนี้ได้เจอกันซ้าเท
ชุดเซ็ทนี้ ตั้งใจมา cove Doshite นะเนี่ยย
ส่วนคนนี้ ต้องเท่ห์แบบไม่ีมีเสือ้นอก เพราะใส่ไม่ได้ กร๊ากกกกกกกก นุ้งซูมินนั่งแต่งตัวให้จนถอดใจ
เหตุเกิดเพราะมืออันแสนสวยงามของลูก มันใหญ่เกินป๊ายยยยยยยยยยย ใส่สูทไ่ม่เข้า โฮกกกกกกกกกกกก 
(ทำไงดี ๆๆ ใครรัับแก้ชุดตุ๊กตาบ้างมะคระ แง้...........)
แต่...
แค่นี้ก้อเท่ห์โฮกกกกกกกกกกกก
(หมวกต้องเอียง 45 องศาชิมิ 55+)
ส่วนสูงพอเหมาะพอเจาะ
หลังจากเล่นตุ๊กตาไป ดู AAB ไป ดูไป โฮกไป บ่นไป เวิ่นเว้อไป จนเิริ่มค่ำมืด ก้อได้เวลาแยกย้ายกันแร้วคร่ะ
ว่าแต่...
เมนูหน้า หม่ำอะไรดีคระคุณน้องงงงงงงงงงงงง
(เรียกร้องตร่อด ได้ข่าว วันนี้มีหน้าที่แค่หั่นซุกินี่ 555+ ออกมาหนาปึ้กอีกตะหาก )
ปิดท้ายคืนนั้นด้วย
อร๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
ดิท ๆๆ ห้ามลงรูป 5555+
แหมม ๆๆ คิดซะว่านิยายโกวเล้งก้อได้นี่นา มะเห็นต้องตามกวาดล้าง
(กำลังภายในคร่อด ๆ อ่ะ กร๊ากกกกกกกกก)
แทงคะยูเจ้าสามที่เดินไปซื้อมาให้เน้~ 
(อิปร้าขี้เกียจเดิน เรยใช้น้อง ระหว่างนั่งเม้าก้อ...
"สามคระ ไปซื้อฟิคให้พี่หน่อยนะคระ"
^
^
ข้างบนนั่นอิจิโง่ะ
ของจิงครือ "สาม! ไปซื้อฟิคให้ปร้าหน่อยเด๊ะ"
กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
(เปิดโอกาสให้เดทกะนุ้งสาวคนกลางไง เป็นไงล่ะ ปร๊ากกกกก กระจายย.... )
หมด...
ซะที่ไหนกัน
มีเค้กจากอปป้าอีก
นี่รู้ชิมิ ว่านุ้งสาวกำลังไดเอทอ่ะ ฮ้าาาาาาาาาาาาาา..
แร้วหม่ำมั้ย...
หม่ำจิ
่น่าหม่ำออก crepe cake ราดซอสอิจิโ่่ง่ะ ของร้าน cafe sweet................
นุ่ม ละมุนลิ้น หอมหวานนน...น....
ก่อนจาก
วันนี้ฝนตกหนัก
บรรยากาศหลังฝนตก ดูครึ้ม ๆ ให้ฟิลบลู ๆ ยังไงบอกมะถูก
เนื่องจากมะวาน ยังไม่ได้เอาลูก ๆ เข้านอน (ขี้เกียจ 555+) ทิ้งไว้ที่ห้องรับแขก
วันนี้เรยนึกครึ้ม
เก็บภาพไว้ซักหน่อย
ปกติใครดูรูปอิปร้า อาจจะจับได้ ว่าอิปร้าเป็นคนชอบวัดแสงโอเว่อร์ เพราะเป็นชอบรูปสว่าง ๆ คร่ะ แต่ขอ้เสียของการวัดแสงโอเว่อร์ คือ การที่รายละเอียดของภาพในส่วนที่เป็นสีขาวหรือสีอ่อน ๆ จะหายไป เห็นแสงและเงาไม่ชัดเจน ภาพจะดูกระด้าง ๆ
วันนี้เพื่อให้เข้ากับบรรยากาศครึ้ม ๆ
จะลองถ่ายแบบอันเดอร์กะเค้าดูละกันเนะ
เปลี่ยนฟิล ๆๆ
(ก้อแร้วทำไมไม่วัดแสงให้พอดีละ่คร้าา กร๊ากกกกกก บังเอิญอิปร้าเป็นพวกขาด ๆ เิกิน ๆ อ่ะคร่ะ แฮ่~ )
Genre : Free style, Portrait
Title : Loneliness
Model : Little Yunho and Little Jaejoong
"Yunho..."
"Are you tired?"
"..."
"What are you thinking?"
"Can you feel me?"
"..."
"Please don't let me go..."
"Just hold my hand like this,...
I'm not lonely anymore..."
The end.
พีเอ็ดสึ
่น่ารักจนต้องถ่ายเก็บไว้
แอบเกรงใจ แต่ก้อแทงคะยูนุ้งทั้งสองมว๊ากกกกกกนะคร้า 
แร้วมะไหร่ ปร้าจะน้ำหนักลง 555+
พีเอ็ดสึสอง
แอบเห็นหลายคนพูดถึงเรื่องเม้น
อันนี้อย่าว่าตัวเองกันเรยคร่ะ สำหรับปร้า อ่านเฉย ๆ ไม่เม้นก้อได้คร่า
don't take it serious ne